File under techno #6 : 2x full

In deze editie van file under techno aandacht voor twee full albums, met meer melodische techno. Ik denk dat deze releases meer in de smaak zullen vallen bij jullie, onze lezers, omdat hier in de link met bijv Krautrock en indietronic veel duidelijker is dan bij de meer beat georiënteerde techno. Mental Overdrive – Cycls (epm/loveOD)…

Elbow: the take off and landing of everything

Elbow was aan het begin van dit millennium samen met bv I Am Kloot een van mijn favoriete indiebandjes. De sprankelende, intieme, filosofisch getinte liedjes op Asleep In The Back en Cast Of Thousands, ik heb ze grijs gedraaid. Niemand kende de band toen nog, althans: bijna niemand. Ze kwamen een beetje op in de…

Fenster – the pink caves

Fenster maakte in 2012 al indruk op me met hun debuutalbum Bones, waarmee ze het zelfs schopten tot mijn top 10 van dat jaar. De heerlijke melancholische indiepop met zware new-wave inslag en hier en daar wat experiment kon mij toen en nog steeds zeer bekoren. Met hun tweede langspeler slaan ze geen radicaal andere…

Thomas Dybdahl – what’s left is forever

Voor wie Thomas Dybdahl niet kent, eerst een korte introductie. Dybdahl komt uit Noorwegen, voordat hij met zijn eerste solo-ep’tje kwam (in 2000) was hij gitarist bij de band Quadraphonics. De eerste twee ep-tje’s onder zijn eigen naam (op zijn zolderkamer in elkaar geknutseld) deden nog niet veel stof opwaaien, maar in 2002 kwam hij…

Quinoline Yellow – Palisademount EP

Quinoline Yellow: Palisade Mount ep (EPM/Touching Bass) Quinoline Yellow is het alias van Luke Wiliams, die al platen uitbracht op SKAM recordings (bekend van ondermeer Boards of Canada en het Autechre-project Gescom) en op zijn eigen label Uchelfa. Palisade Mount is een ep geworden, die imho de sfeer ademt van de IDM van eind jaren ’90/begin…

recensie: The Boxer Rebellion – promises

The Boxer Rebellion is als geen andere band in staat mij meteen met het eerste nummer van een plaat helemaal in te pakken. Op hun debuutplaat Exits (2005) was dat Flight, op Union (2009) deden ze het met Flashing Red Light Means Go en op The Cold Still (2011) was ik meteen bij de eerste…

recensie: The Shocking Miss (Caro) Emerald

Deleted Scenes From The Cutting Room Floor was een internationale megahit voor Caro Emerald (Caroline van der Leeuw). DSFTCRF was dan ook een sterk album met een perfect uitgebalanceerde mix van cabaret, swingjazz, met een vleugje latin en hiphop. Caro en haar groep waren niet de enige die uit deze retrovijver visten, maar zij deden…

recensie: Valerie June – pushin’ against a stone

Pushin’ Against A Stone, Valerie June had geen betere titel voor haar debuutalbum kunnen bedenken. Die simpele uitdrukking typeert haar levensloop en hoe haar muziek tot wasdom kwam. Valerie is zo’n eenvoudige `workingclass girl’ uit Jackson, Tenessee (vlakbij Memphis en Nashville). Hoewel al vroeg duidelijk was dat ze getalenteerd was en over een goede stem…

recensie: Charles Bradley – victim of love

James Brown is niet dood. Hij heet tegenwoordig alleen Charles Bradley. Misschien doet deze typering de 64-jarige (!) uit Brooklyn afkomstige soulzanger tekort, misschien is het een geuzennaam. In elk geval is hij een van de weinigen die de grote Godfather daadwerkelijk benaderen. Het verhaal van Bradley is ook soul tot op het bot: opgegroeid…

recensie: The Terror by The Flaming Lips

The Flaming Lips is onbetwistbaar een van de meest interesante en ook onvoorspelbare bands sinds het begin van dit millenium. In 1999 maakten ze met The Soft Bulletin nog een toonaangevend indiepop album met pakkende songs en een productie die hele volksstammen indiebandjes heeft geïnspireerd. Vervolgens gingen ze met het conceptalbum Yoshimi Battles the Pink…

recensie: Cody – fractures

Ik ben deze weken weer helemaal in de ban van Fractures, het tweede album van de Deense band Cody. Eind vorig jaar kwam de plaat al uit, maar in de Benelux vond een officiële release pas in februari van dit jaar plaats (gelukkig, want dan kan hij toch nog mee naar mijn jaarlijst van 2013).…

recensie: The Revival Hour – scorpio little devil

The Revival Hour is het nieuwe project van DM Stith (ooit ontdekt door Sufjan Stevens) en John-Mark Lapham (ex-The Earlies). De heren zijn beiden homoseksueel en opgegroeid in een streng-religieuze omgeving. Het mag dan ook niet verbazen dat thema’s als escapisme en vervreemding op Scorpio Little Devil een belangrijke plek innemen. Muzikaal gezien is het…

recensie: Mice Parade – candela

Als er een ding is waar Mice Parade (een anagram van de naam van drummer en bandleider Adam Pierce) niet van beschuldigd kan worden is het de hang naar commercie. De eigenzinnige band doet gewoon waar ze zin in heeft: (post)-rock, jazz, (freak)folk, flamenco, tango, afrobeat, ambient, shoegaze en zelfs rap komen langs. En toch,…

Nancy Brick op vinyl: pre-order

Zoals een tijdje geleden aangekondigd is Mousique (bij hoofde van Peter) ingestapt in het vinylproject van Nancy Brick. Dit bijzondere duo bracht eind vorig jaar hun selftitled debuutalbum uit, vol met prachtige breekbare luisterliedjes. Op 1 maart a.s. wordt de vinylversie van het album gepresenteerd, en dat is een bijzondere uitgave. Op 180 grams kwaliteitsvinyl,…

Nancy Brick op vinyl

“Als warmte kan bevriezen zonder koud te worden noemen ze het Nancy Brick” Zo typeerde David in zijn recensie op poëtische wijze de prachtige verstilde muziek van het Nederlandse singer-songwriters duo Nancy Brick (Rienke Batelaan en Ron Valeri). Mousique is duidelijk enthousiast over het debuut van deze getalenteerde muzikanten. Een paar weken geleden bedacht Nancy…

recensie: Dez Mona – a genleman’s agreement

Dez Mona is een van de interessantste en eigenzinnigste bands die in België (dat toch al niet onderdoet voor ons eigen landje als het om alternatieve popmuziek gaat) rondlopen. Hun vorige album, Sága, een soort barokopera, maakte vorig jaar al grote indruk. A Genleman’s Agreement is compleet anders en de meest poppy plaat van de…

recensie: Cody ChesnuTT – landing on a hundred

“I was a dead man, I was asleep, I was a stranger in a foreign land, ‘till I met Thee” Met deze openingszin geeft Cody ChesnuTT meteen – als een soort negatief van Nick Cave (I don’t believe in an interventionist God) een duidelijk signaal af: dit album is het credo van een man die…

Rebekka Karijord – We become ourselves

Rebekka Karijord – We become ourselves (control freak kitten/konkurrent) Het begon met een intrigerend hoesje,  daar tussen al de andere albums trok deze min of meer Tim-Burtoneske hoes mijn aandacht. Komt daarbij de vergelijking met de jonge Sinead O’Connor en Pj Harvey en mijn interesse was gewekt…

recensie: The Bony King Of Nowhere

Alas My Love, het debuut van Bram Vanparys aka The Bony King Of Nowhere was een niet onaardig debuut van een jonge Gentse singer-songwriter. Opvolger Eleonore was indrukwekkend, het album werd vorig jaar door mij grijsgedraaid en nog steeds zet ik hem graag zo af en toe op. Nu is daar zijn derde langspeler, simpelweg…

vet debuut: Tall Ships – everything touching

Tall Ships is VET. Tall Ships is een sensatie. Een echte liveband, naar het schijnt, met tomeloze energie, misschien wel van stadionproporties. In tegenstelling tot veel livebands, die vooral op festivals te genieten zijn maar op plaat vaak een beetje tegenvallen, is Everything Touching, het debuut van deze Britse band, echt een vette plaat.

recensie: Peter Broderick – these walls of mine

Genialiteit en gekte, ze liggen vaak dicht bij elkaar. Bij sommige artiesten twijfel je wel eens of ze wel helemaal gezond zijn in hun bovenkamer. Bij Peter Broderick bijvoorbeeld. De man heeft altijd al een voorliefde voor bizarre experimenten en gekke ideetjes gehad. Zo kreeg zijn vorige album de titel van een website en schreef…

recensie: Woven Hand – the laughing stalk

Country met Ballen. Doomfolk. Zo typeerden we vroeger de intense en exentrieke muziek van 16HP (Sixteen Horsepower). Niet alleen vanwege de zwaar religieuze teksten, maar ook vanwege de muziek zelf: een vreemd maar intrigerend mengelmoesje; er werd veel gebruik gemaakt van traditionele country-instrumenten: banjo, trekzak, staande bas; maar het klonk meer als metal: donkere drones,…

recensie: Hartog – happy days

Hartog, onthoudt die naam. Hartog Eysman, artiestennaam Hartog, is een nog relatief onbekende singer/songwriter. In 2010 bracht hij zijn debuutalbum No Hero uit, nu is daar opvolger Happy Days. Hij mag dan een nog onbekende naam zijn, hij is niet zomaar de zoveelste `wanna-be-singer-songwriter’. Hartog heeft een redelijk indrukwekkend cv als muzikant in rock-, jazz-,soul-,…

recensie: The Lost Tapes by Can

The Lost Tapes, het is een beetje een overdreven titel voor deze 3-cd-collectie. Er was niets verloren, al deze opnames lagen gewoon in de Can-studio te wachten tot iemand zou denken: he, dat is leuk, laten we dit ook nog eens uitbrengen…

recensie: Ancient Crime by Kim Janssen

Kim Janssen leverde met `the truth is, i am always responsible’ in 2009 een van de mooiste Nederlandse singersongwriter debuutplaten af. Verder is Kim bekend van het samenwerkingsproject The Black Atlantic, dat onlangs nog een heerlijke ep `darkling i listen‘ uitbracht. Met zijn tweede korte langspeler (het heeft de lengte van een ep maar klinkt…

recensie: Reservoirs by ME

Op de officiële release-datum van het nieuwe album van Minco Eggersman komt mousique met een uitgebreide dubbelrecensie. Nee hoor, we zijn geen groupies, deze plaat verdient het gewoon! In het eerste stuk zal Daan de plaat bespreken, in het tweede gedeelte gaat Peter wat dieper in op de 80’s invloeden van RESERVOIRS.

preview: Blaudzun, heavy flowers

Het is bijna zover, 6 januari ligt ie in de winkels: de nieuwe cd van Johannes Sigmond aka Blaudzun. De verwachtingen zijn hooggespannen. Hier alvast een voorproefje met het nummer Flame On My Head, dat belooft wat!….