recensie: Silmus – shelter

In 2012 verscheen Gert Boersma (Silmus) plots vanuit het niets op het Volkoren label met een ambientplaat (Ostara) die een mysterieuze en Scandinavische sfeer ademde. Shelter is het tweede album, waar wederom Minco Eggersman een dikke vinger in heeft gehad. Daarnaast bijdragen van Jan Borger en Mirjam Feenstra. De filmische ambientachtige sfeer is behouden, en…

Ô-Celli (Acht Cello’s) 23-03-2014 CCHA

In het kader van mijn ontdekkingstocht in de (hedendaagse) klassieke muziek ben ik op Zondag 23 maart naar een cello concert gaan kijken en luisteren. Ik zal mijn bevindingen met u delen. Op zondag in de late ochtend een concert mee pikken is eens wat anders. In de reeks aperitief concerten speelde vandaag Ô-Celli een…

Greg Haines – where we were

Greg Haines is een klassiek componist. Zijn muziek zou je kunnen bestempelen als ambient of neoklassiek. Hedendaagse 21e-eeuwse neoklassiek. Geïnspireerd door componisten als Gavin Bryars en Arvo Pärt, neemt hij de ruimte om te experimenteren en is hij dan ook niet vies van electronica. Neoklassieke ambient electronica.

recensie: Little Beast by Christine Owman

Hoe een cover kan verleiden: vrouwenhand, verpakt in nethandschoen, die wulps een zingende zaag bespeeld. Intrigerend beeld dat nieuwsgierig maakt naar de muzikale inhoud. En die is dik in orde, kan ik u melden. De excentrieke Zweedse zangeres brengt met behulp van een reeks aan instrumenten die ze alle zelf bespeelt (naast de zingende zaag…

recensie: Pantha Du Prince & The Bell Laboratory – elements of light

De toonaangevende Duitse DJ/producer Hendrik Weber heeft onder het pseudoniem Pantha Du Prince al een aantal indrukwekkende techno-release op zijn naam staan, w.o. This Bliss (2007) en het meesterlijke Black Noise (2010). Zijn muziek komt voort uit de minimal techno, maar door gebruik van akoestische instrumenten, fieldrecordings en zelfs shoegaze-achtige elementen heeft zijn muziek zich…

recensie: Nils Frahm – screws

Screws is een typisch gevalletje `maak van je handicap je kracht’. Nils Frahm, de begenadigde jonge pianist uit Berlijn, die ons vorig jaar nog in verrukking bracht met het prachtige Felt, brak bij een val zijn duim. En niet zomaar een beetje, er moesten naar verluid vier schroeven in om de boel nog een beetje…

self-exposure in de (pop)muziek, waar ligt de grens?

Afgelopen zondag mocht ik bij [F]luister in Dordrecht een concert bijwonen van Chris Hooson (Dakota Suite). Het was een van de meest memorabele concerten die ik ooit heb meegemaakt, ik zal het nooit meer vergeten. Dat kwam vooral doordat Chris zichzelf tijdens dat concert bloot gaf op een manier die ik nog niet eerder zo…