St. Paul and the Broken Bones – half the city

Paul Janeway groeide op op het platteland van Alabama, in het zuiden van de VS. Hij genoot een streng religieuze opvoeding en luisterde in zijn jeugd vooral naar christelijke gospelmuziek en een beetje soul. Zijn moeder vond ooit de cd Nevermind op zijn kamer en gooide hem meteen weg. Janeway, die inmiddels wat afstand heeft…

Andrea Schroeder – where the wild oceans end

“Stel je voor: Marlene Dietrich, Nico en Patti Smith, verenigd in een persoon”, schreef ik in 2012 over Andrea’s debuutalbum Blackbird. Andrea Schroeder is gezegend met een prachtige, licht hese, donkere stem. Mevrouw heeft inmiddels zelf ook wel begrepen dat dit haar grote kracht is, althans: op haar tweede album Where The Wild Oceans End…

Recensie: Plan Kruutntoone – Als Alles Er Af Is

In onze pastorietuin staat een enorme Oosterse Plataan. De beste boom is meer dan 150 jaar oud en is reusachtig te noemen. Dat geldt ook voor de karrenvrachten bladeren die er elke herfst afkomen. Ik zal u niet vermoeien met wat zo’n plataan allemaal nog meer verliezen kan; ik wil graag overschakelen naar het genre…

My Baby – my baby loves voodoo

My Baby is een piepjong bandje uit Amsterdam en bestaat uit de kaaskoppen Cato van Dijck (zang en gitaar), Daniel de Vries (gitaar) en Joost van Dijck (drums en zang). Ik zeg kaaskoppen (met een knipoog), omdat dit het des te bijzonderder maakt wat voor muziek dit gezelschap voortbrengt: een hypnotiserend en ultraheet brouwsel van blues,…

Artvark Saxophone Quartet – bluestories

Voor mij was de eerste kennismaking met het Artvark Saxophone Quartet een indirecte. Doordat tenorsaxofonist Mette Erke ging samenwerken met Michel Banabila. Vervolgens kwam ik bij Artvark terecht ten tijde van hun samenwerking met sopraan Claron McFadden. Het kwartet, dat bestaat uit vier van de beste saxofonisten van Nederland, is sowieso nogal avontuurlijk ingesteld. Ze werkten naast…

Recensie: Goudblad – Toen ik wakker was

Thee, dat drink ik niet zo veel. Ik ben meer van de koffie. Gekscherend zeg ik wel eens: ‘als ik vroeger ziek was, dan kreeg ik thee. Krijg ik nu thee, dan word ik ziek.’ Vooruit, de theesoorten die ik intussen wel waardeer, zijn de speciale, de ‘smaakjesthee’ zeg maar. U kent dat wel: rooibos, zwarte bes…

Dirtmusic – troubles

De laatste tijd gebeuren er interessante dingen in Mali. En ik doel dan in dit verband uiteraard vooral op muzikaal interessante dingen. Politiek gezien is het zeer onrustig in het land, maar de creativiteit van de musici tiert er blijkbaar welig onder. Eerder besprak ik al Albala van Samba Touré, nu is het gemengde gezelschap…

recensie: Christopher Paul Stelling – false cities

Christopher Paul Stelling (dat is toch geen artiestennaam?) komt uit New York City, maar als je naar hem luistert waan je je op een zinderend hete veranda ergens in Texas of zo. Zijn gitaarspel en stem klinken authentiek en doorleefd, de teksten lijken uit zijn tenen te komen. Debuutplaat Songs Of Praise And Scorn (prachtige…

De Vingerhoed: Ray Manzarek

Zelf ben ik opgegroeid in een sfeer waarin het kerkorgel een voorname rol speelde. Dan heb ik het niet alleen over de alleenheerschappij van dit instrument bij de begeleiding van de samenzang in de kerk toen, maar ook over de muziek die thuis gedraaid werd. Daar zat nog wel eens een Feike Asma, Klaas-Jan Mulder…

recensie: Samba Touré – Albala

Samba is een `zoon’ van Ali Farka Touré; niet letterlijk, maar speelde in het verleden in de begeleidingband van zijn grote voorbeeld. De uit Noord-Mali afkomstige zanger/gitarist behoort vandaag de dag bij de top van de West-Afrikaanse muzikanten. Albala, zijn derde album, is donker van toon en duister qua thematiek. Niet verwonderlijk, want Mali is…

recensie: Valerie June – pushin’ against a stone

Pushin’ Against A Stone, Valerie June had geen betere titel voor haar debuutalbum kunnen bedenken. Die simpele uitdrukking typeert haar levensloop en hoe haar muziek tot wasdom kwam. Valerie is zo’n eenvoudige `workingclass girl’ uit Jackson, Tenessee (vlakbij Memphis en Nashville). Hoewel al vroeg duidelijk was dat ze getalenteerd was en over een goede stem…

Bhi Bhiman live in Amsterdam

Bhi Bhiman is een bijzondere muzikant. De Amerikaan van Sri-Lankaanse origine heeft vorig jaar met Bhiman een overtuigend debuut neergezet. Een soort mix tussen Bill Withers achtige soul, traditionele americana, blues en wereldmuziek. De man heeft een bijzondere stem en schrijft puike popliedjes. Volgende week, op zondag 10 februari, kun je hem in Amsterdam live…

Recensie: Bob Dylan – Tempest

Uitgeverij Silvester bracht in 2009 een prachtig ‘stripalbum’ uit: Bob Dylan Revisited. Hierin werden 13 songs van Dylan verbeeld door erkende striptekenaars als o.a. Thiery Murat, Bézian en Jean-Philippe Bramanti. Het is een schitterend boek geworden. Blijkbaar zijn de teksten van His Bobness uitermate geschikt om visueel verbeeld te worden. Dat geldt zeker ook voor het nieuwe…

An Awesome wave – alt-J

psychedelicsurffolkstep ? Op zich is er genoeg geschreven over deze plaat van Alt-J. Hij is overal de hemel in geprezen. En niet zonder reden want het klinkt gewoon erg goed. Aan de ene kant fris en vernieuwend, aan de andere kant als of het er altijd al geweest is. Zo klinkt muziek die tijdloos is…

Recensie: Tweemaal ‘Eenmaal Oranje’

Mousique is een muziekblog. De andere kunsten komen hier hooguit in de kantlijn, tussen de regels of in de comments ter sprake. Dit keer wil ik wederom een uitzondering maken voor de kunst der letteren, in combinatie met de muziek. Dat heeft alles te maken met een boek dat dezelfde titel heeft als de cd.…

Recensie: Spiritualized – Sweet Heart, Sweet Light

Een tekstboekje van een cd, waarin de medische staf wordt bedankt; zoiets heb ik nog nooit gezien. Het gebeurt bij Sweet Heart, Sweet Light, het nieuwe album van Spiritualized. Het heeft alles te maken met de gezondheid van kopman Jason Pierce a.k.a. J. Spaceman. Hij lag een paar jaar geleden op het randje van de dood wegens…

3x ‘black music’: Bibb, Porter, Sandé

Nou, ik ga maar vrolijk verder met mijn zelf gecreëerde nieuwe traditie van het bespreken van drie nieuwe ‘zwarte’ cd’s. Ditmaal gerijpte wijsheid van een in Stockholm wonende Amerikaan die muziek maakt uit het Diepe Zuiden, een jazztalent op leeftijd en een nieuwe Britse r&b-ster.

Recensie: The Pines by Phantom Limb

“If Aretha Franklin were to attempt a Neil Young covers album, then it would probably sound a lot like The Pines“. Aldus een zinnetje uit een reactie op deze cd. Naast de vele variaties die er zijn in de country wereld (alternative country, country rock, traditional country e.d.) komt Phantom Limb met country soul op…

Recensie: Mark Lanegan Band – Blues Funeral

Vandaag is het Aswoensdag, het begin van de Veertigdagentijd voor Pasen, vanouds de vastentijd. Vanavond ga ik het askruisje halen bij de rooms-katholieke parochie hier ter plaatse. Een klassieke tekst die bij deze tijd hoort en ook vaak klinkt, is De Profundis (‘Uit de diepten’, Psalm 130). Het is een tekst die, wat mij betreft,…

Recensie: Tank Full Of Blues – Dion

Op Tank Full Of Blues zet Dion (zie hier mijn eerdere voorbeschouwing) de lijn van zijn voorgaande twee albums door. De titel zegt het al: de blues zijn zijn ding geworden. En wat levert dat op? In ieder geval niets vernieuwends. Dit is gewoon recht voor z’n raap blues. En toch is Tank Full of Blues…

new album Dion: voorbeschouwing

Mijn vrouw attendeerde mij op een nummer dat gedraaid werd op de hier verguisde zender Radio2. Het liedje heette Bronx Poem en de naam van de artiest was Dion. Wat een vrouw heb ik toch! Want hiermee opende zich voor mij de nieuwe wereld van Dion. Hoewel, nieuw… Vaag rinkelde ergens een belletje in mijn…

nieuwe releases december 2011 (2)

Het jaar is nog niet voorbij. December is nog niet voorbij. Daar zijn we dus maar weer met drie nieuwe recensies: The Black Keys, Darkness Falls en Giovanna Pessi & Susanna Wallumrød. Onder aan vind je tenslotte weer wat links naar nog meer interessant materiaal.

Recensie: Live at Joe’s by Nikolai

In de comments bij het artikel Memento Mori van Kees reageerde Melissa met een upload van het nummer Hades van de, voor ons onbekende, Nikolai. Na wat contact heen en weer kregen we zowaar de debuut cd van Nikolai, Live at Joe’s, opgestuurd om te recenseren. Waarvoor natuurlijk onze dank! De cd van de 24…

Recensie: Reverie by Joe Henry

They’re showing a movie On the side of the bank And I’m in love with all of creation Zo opent het twaalfde album van Joe Henry. Een gevoel van geluk dus. Reverie betekent: mijmering, dagdromen. Reverie is verder een muziekstuk, gecomponeerd voor piano door Debussy. En nu dus ook een album, gemaakt door Joe Henry.…