Compagnie par Terre – PROMENADE OBLIGATOIRE 08-05 CCHA

Anne Nguyen/Compagnie par Terre – PROMENADE OBLIGATOIRE – walk for eight popperscompagnie par terre1 c Philippe Gramard

Alweer een dans voorstelling op mousique ? en deze keer zelfs zonder live muziek !?

Eigenlijk helemaal niet zo raar, dans ligt qua kunst vorm dicht bij muziek, meestal heeft dans zelfs muziek nodig.

Deze voorstelling van Compagnie par Terre, geleid door Anne Nguyen laat een kruis bestuiving zien van popping (http://nl.wikipedia.org/wiki/Popping) en moderne dans. Het stuk PROMENADE OBLIGATOIRE – walk for eight poppers is gebaseerd op wandelen, dit “wandelen” gebeurd op een denkbeeldig grid op het podium. Binnen dit grid onderzoeken de dansers het “samen zijn” in groep-choreografieën tot intieme momenten met twee of meer dansers. Ook de combinatie van een solo dans door één danser en een groep dansers er on heen. Op andere momenten staan de dansers samen in het grid maar dansen ze allemaal verschillende choreografieën.

De muziek bouwt gedurende het stuk langzaam op, startend als een soort industriële drone steeds meer richting een soort van post-apocalyptische Hip Hop. Veel clicks en cuts, bas-melodieen, hier en daar losjes voorzien van warmere klanken.

Wat mij in dit stuk vooral raakte was het samen gaan van de emotie in de muziek met de emotie in de moves van de dansers. De dansers zaten duidelijk in de muziek, en bewogen synchroon met de vaak hoekige beats en breaks in de sound-scape. Het perfecte huwelijk tussen (experimentele) muziek en beweging