Hooverphonic – Reflection tour 05-05-2014 CCHA

(duo concertbespreking samen met mijn echtgenote Greetje Arnols)

Hooverphonic is een van de bands die de laatste 20 jaar mede de Belgische muziek geschiedenis geschreven heeft. In 1994 zijn ze begonnen onder de naam Hoover, de muziek van Hoover bereikte mij destijds samen met Portishead, Massive Attack en ander vertegenwoordigers van de Trip Hop sound uit Bristol. Toen viel mij al op dat ze een heel internationale sound hebben. Vandaag speelden ze een indrukwekkende show voor een uitverkochte grote zaal in het Cultureel centrum van Hasselt.

De band (Alex Callier, Raymond Geerts en Noémie Wolfs) worden live bijgestaan door een aantal doorwinterde muzikanten. De sound staat als een huis, een huis met vele kamers die staan voor de muzikale ontwikkeling die de band doormaakte . Doorheen die tijd hebben ze ook verschillende zangeressen gehad. Als ik me niet vergis was Geike de vierde en is Noémie nu dus de vijfde. Deze laatste is niet enkel een mooie en aparte verschijning, er is gewoon ook echt niets op haar zang aan te merken, ze heeft ook een echte  “grain” in haar stem, zoals Alex Callier het zou benoemen, wat haar sound erg mooi maakt.

Als ik zeg dat er niets op de zang aan te merken was, geldt dit voor het hele concert, het was (voor ons als toeschouwer) een foutloos parcours. Geen valse noot of snaar, sterk op elkaar ingespeelde muzikanten,… En wat voor muzikanten! Dé David Poltrock (bekend o.a. als hulp coach bij the Voice van Vlaanderen) met zijn funky ritmes op de piano, Arnout Hellofs als drummer en dan twee uitstekende zangers/ gitarist/pianist(en) die hun eveneens mochten vervoegen.

Des tijds is het allemaal begonnen met Trip-Hop, die wel veel weg had van de “Bristol sound” die ik al eerder noemde, ze maken ze indruk. Dan zijn ze via een heleboel wegen tot een unieke sound gekomen, die ik zou omschrijven als “filmische” pop-muziek met een knipoog naar de ’70’s. De stijl van bassist- en brein van de band Alex Callier komt in de hele act op een onmiskenbare en uitgekiende manier naar voren. De kostuums, de 70’s aankleding van het podium, alles klopte. Veel van de hits passeren de revue.. en de zaal geniet.

Tijdens de show bedenk ik me  meermaals: “Dit is zo een tijdloos nummer dat er altijd al geweest is, dit staat (bij mij toch) in het muzikale geheugen geprent om daar nooit meer weg te gaan.” Een kwaliteit die niet veel bands gegeven is.

Ik heb Hooverphonic door de jaren al twee keer eerder live mee gemaakt en talloze keren live op tv gezien. Deze show is voor mij met stip de beste die ik gezien heb. Ik denk dat Callier en co de juiste elementen bij elkaar hebben gebracht, dit is popmuziek optima forma !

 

 

Advertenties