Waarom Paul Simon de grondlegger van de hiphop is (verslag mousique avondje febr. 2014)

collage mousique avondje

In de avond en nacht van vrijdag 7 op zaterdag 7 februari genoten we met zijn vijven (de meerderheid van de mousique redactie aangevuld met de familie Boluijt) ter huize van Wim weer enorm van een geslaagde en enigszins bizarre mousique-avond. En bij dat bizar duidt ik vooral op de zeer breed uiteenlopen playlist die we alles bij elkaar onder het genot van goed bier, whiskey en lekker hapjes langs hebben horen komen. Voor diegene die het echt wil weten, dit was het ongeveer (het kan zijn dat we er nog een of twee vergeten zijn zelfs):

Bij binnenkomst speelde The Crimson ProjeCKT al over de speakers (Live in Tokyo). Uiteraard opende onze gastheer de avond, dit keer met een stoomcursus reggae (terecht door hem aangeduid als een de leemtes op ons nederige blog). De revue passeerden achtereenvolgens:

Arkology_(album)• Lee Perry – Arkology
• Yabby You – Jesus Dread
• The Mighty Diamonds – Right Time
• The Congos – The Heart of the Congos
• Culture – Good Things
• Horace Andy – Skylarking: the Best of Horace Andy
• Horace Andy – In the Light
• King Tubby – The Essential King Tubby
• King Midas Sound – Waiting For You
• King Midas Sound – Without You

oiseaux-tempeteWat een heerlijke kennismaking met overwegend jaren `70 reggae en wat dub-uitstapjes. Vervolgens pakte Peter bewust de rust door een LP op de draaitafel te leggen van de Franse postrockband Oiseaux-Tempête, waarmee alweer een slordige 30 minuten ongemerkt passeerde.

Het stokje werd enthousiast overgenomen door de dominee met een uitstekend overzicht van het werk van OMD (Orchestral Manouvres in the Dark), te beginnen met Maid Of Orleans (van het album Architecture and Morality uit 1981). best of omdVervolgens Enola Gay (van Organisation, 1980) en van het titelloze debuut (1980): Electricity en Messages. Dat OMD niet alleen maar synthpop heeft gemaakt bewees hij met Dazzle Ships uit 1983, waarvan een paar nummers ten gehore werden gebracht. Op dit geflopte album, door velen verguisd maar door sommige anderen juist als meesterwerk bestempeld, klinkt OMD ongeveer als `Abba meets Stockhausen’. Het laatste echt goede album van OMD (aldus Kees) was Junk Culture uit 1984, waarvan Talking Loud And Clear ten gehore werd gebracht. Tot slot nog Helen Of Troy van het vorig jaar uitgekomen album English Electric.

Van Daan geen college’s of uitputtende overzichten, nederig als hij altijd is wilde hij zich daar in het bijzijn van zoveel goeroe’s niet aan wagen, maar wel een aantal prachtige liedjes over de avond verspreid (de volgorde daarvan zal wel niet helemaal kloppen):

gungor20cover_20130730_143023• Gungor – I Am Mountain (niet het liedje zelf, maar twee andere nummers van het gelijknamige album)
• Glorybox – Pale Blue Light EP
• Kloster – The Waves and Winds Still Know His Voice
• Aafke Romeijn – Chin Ind Spec Rest
• Chantal Acda – Let Your Hands Be My Guide
• Mist – Bye Bye
• Mark Kozelek & Jimmy Lavalle – Perils from the Sea
• Slowdive – Souvlaki
• Bifrost Arts – He Will Not Cry Out

Van Wim hebben we verder nog gehoord:

southwire-2013• Quickflight – Decent Beat
• Kansas – Leftoverture
• Castevet – Obsian
• Gorguts – Colored Sands
• Vaura – The Missing
• Hammock – Kenotic
• Hammock – Asleep in the Downlights
• Genesis – Wind and Wuthering (aan de hand waarvan even een fel Gabriel-Collins conclaaf volgde)
• Hiss Golden Messenger – Poor Moon
• Hiss Golden Messenger – Haw (na het horen van deze tracks ben ik deze act nog meer gaan waarderen dan ik al deed)
• Southwire – Southwire
• Richard Thompson – Sweet Warrior
• Prefab Sprout – Crimson/Red
• Bassekou Kouyate & Ngoni Ba – Jama ko
• Justin Adams & Juldeh Camara – Soul Science
• Warren Zevon – I’ll Sleep When I’m Dead (An Anthology)

Detroit-une-tt-width-360-height-342-crop-1Kees deed een tweede rondje met liedjes van Madensuyu’s Stabat Mater (2013), zijn plaat van het jaar. Dat waren Days And A Day en Crucem. Wim werd niet geraakt, maar hij ging alsnog voor de bijl bij For A While van A Field Between (2006). Hij werd ook geraakt door de hoes, die een heel gesprek over de Eerste Wereldoorlog opriep.
Vervolgens liet hij drie liedjes horen van het album Horizons van Détroit. Dat is de nieuwe band van Bertrand Cantat (Noir Désir) en Pascal Humbert (16 Horsepower, Lithium en Wovenhand). We kregen een hele discussie over of en hoe je kunt luisteren naar liedjes van een moordenaar en ook of hij dit had moeten uitbrengen. Musica en Ethica!

maaloudPeter liet onder andere nog het volgende horen: het nummer Dog van het nieuwste Sun Kil Moon album Benji (hetgeen Wim deed verzuchten dat Mark Kozelek zichzelf tegenwoordig toch wel erg aan het herhalen is) en Ibrahim Maalouf (van zijn laatste album: Nomade Slang). Maalouf is een upcoming jazzcat, een in Frankrijk woonachtige Libanees. De bijzondere trompet van Maalouf is nog gebouwd door zijn vader en heeft een klank die doet denken aan midden-oosterse muziek.

Vanuit de jazz was het een makkelijk bruggetje naar Take Me To The Mardi Gras van Bob James, een instrumentaal jazz-funk nummer uit 1975, dat misschien wel het meest gesamplede nummer uit de geschiedenis van de hiphop is. Het aantal nummers waarin stukjes van deze song zijn terug te horen haalt met gemak de 250. bob james twoPeter deed een `Leo Blokfluitje’ en liet een paar voorbeelden horen:

• Run DMC – peter piper (1986)
• Beastie Boys – hold it now, hit it (1986)
• Grandmaster Flash – freelance (1986)
• 1st Down – a day with the homiez (1995)
• JayZ – dig a hole (2008)
• Kirk Franklin – i smile (2011)

tom_waits-swordfishtrombones(3)Om tot slot nog even te laten horen dat ook Bob James niet geheel origineel was, zijn instrumentale nummer is namelijk een cover van het origineel van Paul Simon (van het album: There Goes Rhymin’ Simon uit 1973). Vandaar de wat ironische titel van deze post: Paul Simon is de grondlegger van de hiphop.

Peter liet verder nog horen hoe Tom Waits op het album Swordfishtrombones zich heeft laten beïnvloeden door een componist als Harry Partch (die zelfs zo experimenteel was dat hij een heel arsenaal aan zelfbouwinstrumenten ontwierp om zijn composities mee te kunnen uitvoeren).

Neu_albumcoverOok was er nog een uitstapje naar de Krautrock. Een stuk van het eerste album van Can (toen nog The Can), het enige album waarop Malcolm Mooney de zang voor zijn rekening neemt, en wel het nummer You Doo Right uit 1963); maar niet voor even Some Kinda Love van The Velvet Underground te laten horen, waardoor Can heel duidelijk geïnspireerd is (en ome Lou mocht natuurlijk sowieso niet ontbreken). You Doo Right was oorspronkelijk een jamsessie van 6(!) uur, op de plaat teruggebracht tot slechts 20 minuten. Van het eerste Neu! album (1971, Klaus Dinger & Michael Rother waren net uit Kraftwerk gestapt) draaide hij ook nog een nummer: Negativland, waarop de oorsprong van de motorik beat te horen is. Wim had bij voorbaat al aangegeven dat hij nooit zo voor de krautrock is gevallen en dat hij het toch nog eens wilde proberen zich ervoor open te stellen. Deze missie leek achteraf redelijk geslaagd.

basinskiDe derde ronde van Kees, tot slot, liep enigzins uit, omdat hij verschillende dingen liet horen uit de geweldige box The Disintegration Loops (2001-2013) van William Basinski. Het verhaal erachter: gevonden banden, die bijna uit elkaar vielen en toen juist op hun plek vielen bij 9/11… En toen was het half vijf… en stonden we nog een kwartier voor de cd-kast van Wim…

Na een korte nachtrust gingen we tijdens het ontbijt nog vrolijk verder, terwijl met name Wim heen en weer van zijn cd-kast naar stereo huppelde. In sneltreinvaart kwamen de volgende muzikaliteiten nog voorbij:

sisyphus• Junior Murvin – Police & Thieves
• Bruce Cockburn – Small Source of Comfort
• Bottle Rockets – Brand New Year
• Black Label Society – Unblackened
• My Baby – my baby loves voodoo (een tussendoortje van Peter)
• Booker T. – The Road From Memphis
• Swamp Dogg – Total Destruction Of Your Mind
• Sisyphus – Sisyphus (het nieuwe hiphop!album van Sufjan Stevens en de zijnen)
• En Elvis Costello and The Roots (Wise Up Ghost) als uitsmijter.

Toen was het echt tijd om weer huiswaarts te gaan (er moest tenslotte nog een preek worden voorbereid, boodschappen voor een hele week ingeslagen én een verslag geschreven…)
Al met al was het weer de moeite waard en concludeerden wij opnieuw dat we deze avonden er echt in moeten houden: ze zijn bijna leuker dan een heel jaar schrijverij bij elkaar.

Voor wie het wil horen heb ik het minicursusje `how to sample Bob James and make your own hiphop groove’ even op mixcloud gezet:

11 gedachtes over “Waarom Paul Simon de grondlegger van de hiphop is (verslag mousique avondje febr. 2014)

  1. Pfff wat een drukke edoch topavond!
    Paul Simon is voor mij ook een grote held, al had ik hem niet zo snel gelinkt naar de hip hop. Mark Kozelek brengt gewoon verbluffend mooie pracht, dus zelfs al zou hij in herhaling vallen dan nog is het zoveel mooier dan veel anderen brengen. Met nummers als “Truck Driver” en “Richard Ramirez Died Today Of Natural Causes” overstijgt hij zichzelf weer….En over herhaling beginnen als je oude, overbekende maar steengoede reggae uit de kast trekt vind ik een gewaagde🙂

    Jammer dat ik het gemist heb, maar fijn dat jullie het goed hadden!

  2. Tjonge, ik heb weer wat gemist. Leuk om te lezen! Vooral veel onbekends voor mij. De titel van deze blog deed even mijn wenkbrauwen optrekken, maar hij is leuk gevonden. Hoop er een volgende keer weer bij te zijn!

  3. Intussen ben ik me een beetje aan het verdiepen in Hiss Golden Messenger, maar dat is voorwaar geen ‘kippenstront’!
    ‘Haw’ is intussen besteld! Dat vind ik ook het leuke van die avondjes, je ontdekt weer nieuwe parels in de muzikale diepzee.

    • Dank Wim voor de nieuwe tip! En als we al jouw ‘vergeten muziekjes’ moeten gaan beluisteren, dan moeten we er een Mousique-week van gaan maken…😛

  4. Over Paul Simon gesproken: hij heeft het legendarische, gelijknamige album uit 1965 van Jackson C. Frank geproduceerd. Deze is weer volop verkrijgbaar en is voor fans van Nick Drake een dikke vette aanrader:

    maar ook de rest is wonderschoon:

    Tis maar dat u het weet!

Reacties zijn gesloten.