la liste week 6

Peter

The Girl Who Cried Wolf: ohm
01-01-2014 (Sputnik Studio)

The Girl Who Cried Wolf, een bijzonder geestige bandnaam: het meisje dat niet gediend is van de avances van een of andere nerd, die het toch echt goed bedoeld, en hem bij ieder die het maar wil horen voor homo uitmaakt, of anderszins in diskrediet brengt. Of dat iets zegt over de muziek? Ik geloof het niet echt, dit kwintet uit Antwerpen/Mechelen brengt met ohm een meer dan veelbelovend ep’tje uit, waarop ze een aangenaam soort mengeling brengen van Portishead-achtige triphop, Isbells-achtige kwetsbaarheid en bij vlagen vileine indie-rock, gelardeerd met subtiele strijkers. De sound is vrij basic, maar toch dynamisch: soms hevige erupties, en dan weer intiem cellospel. Een stevige saus van tristesse over het geheel, en ook de teksten zijn niet al te opbeurend: precies zoals ik het graag heb.

Het ep’tje bevat drie tracks: het rustig opgebouwde Ohm, het iets snellere en pittiger Volt en het wat lomere jazzy Shuffle. Ohm is een soort visitekaartje van een ambitieuze jonge band, die daarmee aan de wereld wil laten horen wat ze in huis hebben en waar ze naartoe willen. Of deze drie nummers later nog onderdeel gaan worden van een te verwachten debuutalbum, ik weet het niet, de ep op zichzelf biedt al een kwartier prachtige muziek, en als de heren en dames op deze wijze doorgaan staan ons nog hele mooie zaken te wachten.

beluister het ep’tje via de bandcamp pagina.

The Notwist: close to the glass
25-02-2014 (Sub Pop)

Het eerste muzikale levensteken van de Duitse electro-indie-rock pioniers in 6 jaar. En vanaf de eerste noten voel ik me helemaal thuis. Een arpegiator/blocksynth, lustig geblieb, de warme en zachte stem van Markus Acher, Signals is een mooi opgebouwd typisch Notwist nummer. Dat beloofd veel goeds. Op het titelnummer iets meer uptempo, `akoestische techno’ noem ik het maar (oh, dat is waar ook, bij déze band haalde Thom Yorke ooit de mosterd…), en in Kong komen de gitaren dan tevoorschijn; het is een heerlijk indienummer met dik Notwist stempel: precies zoals ik de band graag hoor. Eigenlijk is het hele album een heerlijke trip en een feest van herkenning. Er komen nog wat magische momenten voorbij, zoals From One Wrong Place To The Next en het geweldige Run Run Run. Toch, hoe aangenaam het allemaal ook is, als het album is afgelopen ben ik het ook weer snel vergeten. En de volgende dag denk ik: dat nieuwe album van The Notwist was lekker, maar hoe klonk het ook al weer? En dan zet ik het weer op en ik weet ik weer waarom ik het zo lekker vond. Om het vervolgens weer opnieuw te vergeten. En dat is een beetje het probleem met dit album: zo verleidelijk als opgewarmde cognac, maar ook net zo snel vervlogen. En toch krijg ik er weer zin in; hoe smaakte het ook alweer?…

Tinariwen: emmaar
11-02-2014 (Anti)

Tinariwen komt net als o.a. Samba Touré, Dirt Music en Tamikrest uit het roerige Noorden van Mali. Vanwege alle onlusten zijn de mannen voorlopig naar Amerika uitgeweken, en in plaats van de Sahara hebben de Touareg de Californische woestijn (Joshua Tree Park) uitgekozen om hun nieuwe plaat op te nemen. Aan de muziek is het niet te horen, want er is weinig veranderd. Leuke bijkomstigeheid is wel dat (nu ze toch in de buurt waren) Josh Klinghoffer (Red Hot Chili Peppers), Matt Sweeney, Fats Kiplin en Saul Willams even langswipten om een bijdrage te leveren. Als vanouds is het weer een aanstekelijk mengsel van psychedelische woestijnblues, primitieve ritmes, afrofunk en Tamasheq zang, waarmee Emmaar perfect in het verlengde komt liggen van voorganger Tassilli en eerdere albums. Tassilli was mijn kennismaking met Tinariwen, en die indruk was verpletterend; daar kan geen enkel nieuw album meer tegenop. Wat niet wil zeggen dat Emmaar ervoor onderdoet.


Kees

misophone lost at seaMisophone: Lost At Sea
januari 2014 (Another Record)

Hier op Mousique is al vaker over Misophone geschreven. We blijven dat doen, omdat deze tweemans-band zulke unieke muziek maakt. Aan de ene kant klinkt het naar lang vervlogen tijden; aan de andere kant heeft het ook iets sprankelends en ondefinieerbaars. Het nieuwe album wijkt hier niet van af: het kraakt en piept weer regelmatig, de zang lijkt soms uit de verste verte te komen, maar tegelijk is het zo meeslepend als een wals van Shostakovich. Via Crowdfunding deed ik mee aan de uitgave van dit nieuwe album. Het fijne Franse label zond me voor mijn ingezette bedrag niet alleen dit album toe, maar ook de fijne cd-r Dust in the Corners, die wat schetsmatiger en voornamelijk instrumentaal is. Daarnaast zat er een fraaie gesigneerde poster bij, een tas, een t-shirt, alsmede wat extra cd’tjes van het label. Kom daar maar eens om tegenwoordig! Maar ik dwaal af. De hoofdmoot Lost At Sea is weer een prachtalbum geworden met 12 parels erop. Alleen al zo’n heerlijk liedje als Broken Radio is de aanschaf waard!

Ii am oak ols songd am Oak: Ols Songd
31 januari 2014 (Snowstar Records)

Thijs Kuijken alias I am Oak heeft een nieuw album. Hoewel ‘nieuw’… De titel doet vermoeden dat het hier om oude liedjes gaat. Volgens Kuijken zelf betreft het ‘liedjes die bij het opschrijven al oude liedjes waren, maar de inhoud was actueel, hoewel de gevoelens zich al eerder voordeden. Daarom zijn de liedjes tegelijkertijd oud en nieuw.’ Ach, laten we het er op houden dat Kuijken als vanouds fraai zingt met zijn typerende licht klagende stem; dat hij opnieuw prachtige intieme folkmuziek heeft gemaakt en dat de teksten nog steeds prettig raadselachtig klinken. Voor de fans is het ook fijn dat live-favorieten als Birches en Honeycomb eindelijk op plaat zijn verschenen en opnieuw werden ingespeeld en -gezongen. Snowstar Records voegt dus wederom een fraai kleinood toe aan haar steeds mooier wordende collectie.


kosmische lauferKosmische Läufer: The Secret Cosmic Music Of The East German Olympic Program 1972-1983
2013 (Unknown Capabillity Recordings)

Dat is toch het mooie van sociale media als Facebook: je komt er niet alleen selfies en kookkunsten tegen. Zeer recent trof ik daar bijvoorbeeld dit bijzondere album tegen. Het is gebaseerd op een verhaal van mythische proporties. In de jaren ’70 maakte ene Martin Zeichnete muziek die bedoeld was als ideale ‘trainingsmuziek’ voor de atleten uit de DDR, die klaargestoomd moesten worden voor de Olympische Spelen. Vandaar veelzeggende titels als Zeit zum Laufen, Die lange Gerade en Tonband Laufspur. Het overstijgt echter de ‘normale workout-music’ verre. Dit is een heerlijke mix van Krautrock en Elektro, zoals die ook zo smakelijk opgediend werd op het legendarische album Autobahn (1974) van Kraftwerk. Volgens mij kun je er ook prima op hardlopen. Nu ben ik niet zo’n doodloper, maar ook bij het fitnessen is het fijne muziek, kan ik u uit eigen ervaring vertellen. Ook in de ‘gewone’ luisterhouding laat dit album zich prima nuttigen. Een werkelijk heerlijk album dat voor weinig digitaal neer te halen is via de Bandcamp-pagina

9 gedachtes over “la liste week 6

  1. Fijne plaatjes, Peter! Dat Belgische collectief The Girl Who Cried Wolf valt inderdaad helemaal niet tegen!
    En The Notwist trouwens ook niet. Ik heb er te weinig van gehoord om een afgewogen oordeel te kunnen vellen. Dus dit vraagt nog enig huiswerk. Tinariwen blijft gewoon een goede band, maar of ze hiervoor nu naar Amerika moesten… Goede marketingtruc!😉

  2. Kees, ik ben bang dat marketing hier niets mee te maken heeft.

    Unfortunately, Emmaar reflects the unpleasant truth of this time in Tinariwen’s career. It was made in the U.S. due to the political troubles in the band members’ beloved ténéré, the Sahara Desert — which is the home of their people, the Kel Tamashek (also known as the Tuaregs).

    While the nomadic Kel Tamashek are spread and frequently migrate across Niger, Mali, Algeria, Libya, Chad, Mauritania, Burkina Faso and other nations in the region, Tinariwen’s home area of northern Mali is experiencing a particularly hard time. Various groups of Islamist extremists have tried to impose their version of society on northern Mali, banning music and — including one of the band’s members, Abdallah ag Lamida (a.k.a. Intidao), who was in early January 2013. (Intidao does not appear on Emmaar.)
    (http://www.npr.org/2014/02/02/267027505/first-listen-tinariwen-emmaar – geraadpleegd op 6 februari 2014)

  3. En… een nieuw Kickstarterproject van Bill Mallonee!

    Dear Fans and Friends:
    Many of you are familiar with Kickstarter; it’s a program designed to help artists fund their projects through fan contributions. They’ve done amazing things over the years helping artists (musicians, filmmakers, novelists, game developers) bring their vision to life. Since there are no formal superstructures surrounding my work (no label, no PR, no management) I rely on my reputation as a singer-songwriter, and on YOUR resources and word-of-mouth to make my albums.

    Here’s what’s happening: I am using the Kickstarter platform to fund my new album, “Hall of Mirrors/Room of Woes.” It’s going to be a good one! I am very excited about the songs that have “shown up” for this album. It will be rather ambitious. This will be a full-band album with 10-12 songs.

    The record will be available in CD, download, and VINYL! (I hear those cheers!)

    WE HAVE UNTIL FRIDAY, MARCH 7, 2014 TO MAKE THE BUDGET OF $14,000.
    (It is Kickstarter’s policy that if we don’t make budget, the project is cancelled and all funds are returned to contributors.)

    So if you want to help fund this album, stop in at Bill Mallonee Kickstarter Project and see the different ways you can help me make this venture come to life. Sincere thanks to all of you who have supported me and my work throughout the years!

    Bill Mallonee – https://www.kickstarter.com/projects/289036809/hall-of-mirrors-room-of-woes

    • Yep, via z’n Facebook-pagina kwam dit nieuws ook tot mij… Die man schrijft sneller liedjes dan ik cd’s koop…😉

  4. Kees, die hardloopmuziek kende ik helemaal niet, maar bevalt me zeker. ik zal vrijdag de eerste plaat van Kraftwerk nog wel ff meenemen, of had ik die al een keer laten horen?

    • Ja, die had je bij jou thuis al laten horen, maar ik heb er geen probleem mee als je die nog eens laat horen hoor…🙂

Reacties zijn gesloten.