la liste week 3

Peter

In retrospectief beschouwd was 2013 een prachtig muziekjaar. Veel van die prachtige muziek is op mousique al langsgekomen, en toch zijn er altijd van die platen die je gewoon mist, waar je niet aan toekomt of die je pas later echt leert waarderen. Ook dat is een voordeel van de jaarlijstjes in december: je ontdekt met terugwerkende kracht nog eens iets. In het rijtje hieronder bespreek ik in het kort een paar van die platen, en daarmee sluit ik het muziekjaar 2013 dan echt definitief af.

Ry X: berlin ep
2013 (Dumont Dumont)

Ry X aka Ry Cuming was er zo een die ik helemaal over het hoofd heb gezien. Nu heeft de man onder zijn huidige alias ook nog slechts 1 ep’tje uitgebracht (eerder bracht hij wel onder eigen naam een cd uit, maar dat is andere koek). Wat hij doet onder de naam Ry X doet onmiskenbaar denken aan artiesten als José Gonzalez en Bon Iver. Met de single Berlin gooide hij al hoge ogen, het liedje werd door Sony gebruikt in een commercial. Het zou me niets verbazen als we dit jaar meer van Cuming gaan horen.

Ry X is live te zien op 22 februari in de Paradijskerk in Rotterdam.

Stuart Warwick: the butcher’s voice
2013 (Faux Discx)

Wat mij betreft krijgt Stuart Warwick de prijs voor Lelijkste Hoes Van 2013. Dat alleen zou al een reden kunnen zijn om het album zonder al te veel scrupulus in het schap van de platenwinkel achter te laten. Dat is echter een vergissing gebleken: Warwick heeft namelijk het ideale vervolg op Perfume Genius’ Put Your Back N 2 It uit 2012 afgeleverd. The Butcher’s Voice is een geslaagde poging om eenvoudige, intieme, emotioneel geladen popliedjes te maken op basis van een prettige mannenstem met daaronder eenvoudige en subtiele orchestratie op basis van akoestisch gitaar en piano, aangevuld met strijkers en percussie.
Je moet hiervan houden, maar liefhebbers van Perfume Genius zullen zich hieraan zeker geen buil vallen.

Oiseaux–Tempête: s/t
2013 (Sub Rosa)

Oiseaux-Tempête is een nieuwe grote naam in de postrock scene. Grootse orchestraties ala Godspeed You! Black Emperor, zij het met niet al te heftige erupties; verder ambient-achtige soundscape stukken, noise, shoegaze, een scheut avantgarde en een vleugje doom. Een lange, donkere en politiek incorrecte mix die zwaar op de maag ligt maar ongelofelijk meeslepend werkt. Uitgebracht op het Belgische label Sub Rosa. Magistraal!

The Doomed Bird Of Providence: blind mouths eat
2013 (Front & Follow)

Eclectische experimentele doomfolk die heel anders klinkt dan 16HP maar wel dezelfde impact heeft. Met instrumenten als banjo, ukelele, fluit, cello, viool en accordeon in de orchestratie zetten Mark Kluzek en de zijnen een sinistere en zwaarbeladen sfeer neer; daarbij maken ze gebruik van thema’s uit de kolonialistische geschiedenis van thuisland Australië die niet tot de meest luchthartige behoren. De ideale soundtrack voor al uw nachtmerries…

Lubomyr Melnyk: corollaries
2013 (Erased Tapes)

De 65 jarige Oekraïense pianist Lubomyr Melnyk is een bijzonder geval. De man is zijn hele muzikale leven bezig om zijn uitvinding `continuous music’ te perfectioneren. Bij deze techniek wordt door middel van een zeer snelle manier van spelen (Melnyk kan bijna 20 nootjes per seconde spelen!), waarbij een kabbelend tapijt van over elkaar tuimelende noten wordt gecreëerd, die door het gebruik van het sustain-pedaal ook nog eens talloze bovennoten en bij-effecten genereert. De uitgesponnen improvistatie-achtige stukken geven het gevoel dat de muziek eindeloos doorgaat. Hoewel deze techniek zeer moeilijk is te spelen en er w.s. weinig (klassieke) pianisten in de wereld zijn die zijn stukken kunnen spelen krijgt de man tot nu toe maar weinig waardering in de behoudende klassieke wereld en is het met zijn bekendheid ook beroerd gesteld. Met dit album komt hij voor het eerst op het Erased Tapes label uit, en krijgt daarop medewerking van artiesten als Peter Broderick en Nils Frahm. Of dat de man eindelijk beroemd gaat maken valt nog te bezien, maar dat het een bijzonder mooi album is staat buiten kijf. Volgens mij heeft de man een prima thuis gevonden bij zijn jongere collega’s. Samen dragen ze de vlag van de moderne klassieke muziek met verve.

5 gedachtes over “la liste week 3

  1. Mooi allegaartje weer, Peter, waarbij voor mij de hoogtepunten bij de laatste drie liggen: Oiseaux hoorde ik al bij JW langskomen (het begin heeft iets weg van David Eugene Edwards spel); The Doomed Bird Of Providence staat hier in de kast: gave plaat en die pianist maakt verrukkelijke muziek. Dank!

  2. Stuart Warwick had ik al eens genoemd in la liste, maar niet erg dat ie nog een keer voorbij komt.

    • Hé een levensteken van dhr. Savert; ik dacht even dat je door het Heilige Vuur verzengd was…😉

    • dat is ook zo, Daan, helemaal vergeten. maar we bespreken ook zoveel…
      hoe dan ook, ik ontdekte hem pas nadat een van onze lezers me erop attendeerde in de comments op onze jaarlijstjes.

Reacties zijn gesloten.