Twee keer “Klassiek” (de ontdekkingstocht van theiz)

Twee keer “Klassiek” (de ontdekkingstocht van theiz)

Bij mijn concert verslag over het openings weekend van het CCHA heb ik jullie verteld dat ik dit jaar uit mijn comfort zone wil stappen en ook klassieke muziek wil ontdekken. Hieronder een verslag van twee concerten die voor mij binnen deze context vallen.

Waldo Geuns (piano) en Arne Van Coillie (piano) + Kim Versteynen (zang), Piet Vansichen (zang) & José Paulo Dos Santos (tapdans) – George Gershwin.

01-12-2013 CCHAgeuns en van coillie

De eerlijkheid gebied me te vermelden dat dit concert niet puur klassiek is, maar zich bevind op het snijvlak van jazz en klassieke muziek. Gershwin wilde niets liever dan een geacepteerd componist worden binnen de klassieke muziek. Zijn muziek werd echter vaak gebruikt in musicals en broadwayshows. Heel veel van zijn werken zijn dan ook regelrechte klassiekers geworden. Het concert begon dan ook met een van zijn bekendste werken: Rapsody in Blue. Gespeeld door Waldo Geuns; hij is een klassiek pianist en speelde het stuk dan ook in een klassieke stijl. Het concert is geheel in een jaren ’30 setting gehuld, zelfs de schoenen van Arne van Coillie zijn een knipoog naar die tijd.

Het spanningsveld tussen de jazzstukken en de klassieke stukken is mooi uitgewerkt is de show. Erg leuk is het als ze The man I Love spelen, afwisselend in een jazz jasje op de elektrische piano en in een klassiek jasje op de concert vleugel. Ook een bekend werk van Gershwin is de opera Porgy & Bess. Hiervan spelen ze Summertime in een bewerking van Van Collie, en daarna speelt Geuns een bewerking in opera-stijl, met de zang van Piet Vansichen. Dan spelen ze 3 preludes waarop José Paulo Dos Santos tapdanst. Ik vond dat de link tussen muziek en dans bij het 3e stuk het best tot zijn recht kwam. De tapdans is niet puur om de sfeer van de jaren ’30 te versterken, het is ook een hommage aan Fred Astaire, een goed vriend van Gershwin die ook invloed heeft gehad op zijn muziek. Van Collie speelt hierna een paar stukken uit `The Gerswin Songbook’, samen met zangeres Kim Versteynen. Bij `It Aint Necessarily So’ is er een fijne afwisseling tussen de bas-stem van Vansichen, een scattende Versteynen, vleugel en elektrische piano. In de afsluiter komen weer alle artiesten samen in een mooi stuk waarin allen een aandeel hadden. Een geslaagde namiddag waarin ik redelijke wat onbewust bekende muziek bewust heb leren kennen.

Vlaams Radio koor – A ceremony of Carrols 17-12-2013 Virga Jesse Basiliekvlaamsradiok

Op 17 December mocht ik bij een optreden zijn van het Vlaams Radio Koor, die een concert met kerstmuziek gaven. Misschien denk je nu, wat gaat hij daar zoeken. Ik heb deze (engelse) Carrols al vaak gehoord, omdat mijn moeder in een koor zat die ook dit soort muziek brachten. En dat vond ik altijd erg mooi. Het concert was erg mooi en wat een stemmen; om jaloers op te zijn! De harpiste was ook erg goed. Maar voor mij miste het geheel toch een ziel. De setting een een oude kerk maakte dit wel een beetje goed. Echter denk ik dat dit soort muziek niet voor niets kerkmuziek is. Ik denk dat dit beter werkt in de context van een kerkdienst. Wel leuk was dat er hier en daar muzikale grapjes werden gemaakt. Maar toen de dirigent tijdens het Bis nummer (voor de tweede keer We Wish You A Merry Christmas) een paar rendierhorens opzette vond ik het er een beetje over. De muziek was heel mooi en bij momenten prachtig, maar voor mij hoef ik dit niet weer te horen in een dergelijke setting. Het Vlaams radio koor krijgt nog een herkansing als ik ga luisteren naar de Matheus-Passion met Pasen.

wordt vervolgt…