Recensie: The Virgin Army – The Virgin Army

the virgin army coverKunstenaar, docent en voorganger in de Pinksterbeweging; er zullen niet veel zangers zijn die dit op hun CV hebben staan. Teije Venema echter wel.
Vorig jaar verraste hij met de, in eigen beheer uitgebrachte, EP See You In December. Hierop staan een viertal fraaie liedjes, begeleid door gitaar en met zeer persoonlijke teksten, die het bij mij zeer goed deden in de donkere dagen voor en na Kerst.

In 2013 kreeg Teijes carrière een nieuwe wending – hij ging niet de politiek in, maar hij formeerde wel een fractie muzikanten om zich heen. Dit collectief kreeg de naam The Virgin Army. Met deze band deed hij ook mee aan de Grote Prijs van Nederland (categorie Singer/Songwriter). Hij strandde in de halve finale, maar de toon was wel gezet. Minstens net zo belangrijk was het feit dat hij Pim van de Werken als producer in de arm nam om werk op te gaan nemen. Van der Werken had al bij Broeder Dieleman, Gharib en Meindert Talma bewezen wel raad te weten met licht getormenteerde zangers. Samen met ene Jonne, doken Venema en Van de Werken de studio in en eerder deze maand kwam de EP van de persen rollen. Opnieuw betreft het hier vier liedjes, maar vergeleken bij de vorige EP is The Virgin Army een flinke stap voorwaarts. Het is een prachtplaatje geworden. Graag loop ik met u het kwartet langs:

the virgin army fotoHet openingsnummer These are the Words (for the Healing of Hurts) zet in met een gedragen gitaarintro, waarna Venema vocaal invalt. Hij heeft geen alledaagse, maar wel intense stem. Het tempo blijft laag, waardoor de woorden des te beter aankomen. Het doet denken aan een gospel – Venema zegt ook beïnvloed te zijn door kerkmuziek – maar dan wel van het donkere soort. Men denke aan iemand als David Eugene Edwards (16 Horsepower, Wovenhand). Vlak voor het einde zijn er een paar flinke vocale uithalen, zonder dat het schreeuwerig wordt. De meesterhand van Van de Werken is ook hoorbaar in de subtiele gitaarfeedback en elektronische effecten.

In The Choir gaat het tempo omhoog. De basis wordt gelegd middels een heerlijk basloopje en het koor dat na elke twee regels zingt: Everybody will be singing in the choir. Dat koor blijkt inhoudelijk behoorlijk divers te zijn:

There’ll be wolves and birds and mad motherfuckers
and women and children and toghether we’ll sing in the choir!
In the choir, in the choir!

Venema blijkt een begenadigd tekstschrijver te zijn. Eén van zijn handelsmerken is het husselen van Bijbelse metaforen, waardoor er een nieuwe taalwerkelijkheid ontstaat. Nick Cave, door Venema bewonderd, is hier ook zeer bedreven in. Een mooi voorbeeld zijn de regels:

And we’ll dig so deep just to burry our sins
and get drunk on the wine from the well of the water of life!

Het nummer kent een prachtige opbouw: de zang wordt allengs luider, de drums harder en aan het eind ontspoort het bijna in een gillende gitaarfeedback. Wat mij betreft, had het echt mogen ontploffen in een woeste golf van noise (maar dat zegt meer over mijzelve…). In plaats daarvan klinkt er wolvengehuil. Dat is niet alleen een reminiscentie aan de eerst genoemden in het refrein, maar ook aan het dier waar Teije Venema zo van houdt (weet ik uit zeer betrouwbare bron). Zo’n audiologisch grapje is eigenlijk nog leuker dan die noise-storm…

Het tempo gaat op No Love for a Broken Heart weer naar beneden. Dit nummer werd eerder al als kale demoversie uitgebracht, maar in de albumversie blijken opnieuw de productionele vaardigheden van Meester Pim. Het intro is prachtig: wat een rust in die gitaarakkoorden, de synth en het latere klokkenspelletje. Des te harder komen de (opnieuw Bijbels geïnspireerde) coupletten aan:

The Virgin ArmyI see the brother of Abel,
with a rock in his hands.
He just doesn’t understand
why there is no love for a broken heart.

I see the Mother of Jesus,
caressing his body.
She just doesn’t understand
why there is no love for a broken heart.

I see the Lion of Judah,
with the nails through his hands.
He just doesn’t understand
why there is no god in de sky above.

Dit is geen gospel, maar een lamentatie, een klaagpsalm, waarin de existentiële vragen en klachten niet ingeslikt worden, maar eruit gegooid worden. Tekstueel vind ik dit het aangrijpendste liedje, dat me elke keer weer naar de strot grijpt, zeker als Venema zingt:

Why is there no love for a broken heart?
Why is there no voice in the desert,
calling my name,
calling me home?

Het slotnummer Lose Your Life klonk al eerder op de eerste EP. Daar is het een subtiel en zachtaardig luisterliedje. Hier heeft het een wat ruigere verklanking gekregen, met meer diepte (die bas!), waar het lichtvoetige klokkenspel weer fraai mee contrasteert. De koortjes zijn mooi harmonisch, waar die gruizige gitaren op hun beurt weer heerlijk tegenaan schuren. Inhoudelijk gaat het liedje over een allesverterende liefde. Het riep bij mij herinneringen op aan het werk van schrijver Gerard Reve, waar liefde, seks en dood ook een blijvend verbond met elkaar aangaan.
Op een gegeven moment klinkt er een vreemd soort gitaarfeedback die behoorlijk dissonant klinkt, zeker vergeleken bij de melodie die Venema zingt. Totdat je hoort wát hij zingt:

Oh, and you you know that I will hurt you, I can see it in your eyes.
Oh, I can see you want to lose your life.
Oh, you know exactly what I mean, I can see it in your eyes.
Oh, I can see you want to lose your life.

Zo’n pijnlijke tekst gaat op deze muzikale wijze alleen maar meer schrijnen; echt goed gedaan! Dat geldt ook voor het doosje elektronica dat tussen de regels door wordt leeggekieperd.

Intussen staat de EP op de Luisterpaal van 3voor12 (maar je kunt ‘m ook te allen tijde luisteren op de Bandcamp-pagina) en gaat The Virgin Army ook optreden op het komende festival Le Guess Who in Utrecht. Het zijn verwachtingsvolle tijden dus voor dit Leger Maagden. Het is te hopen dat het mag gaan baren: erkenning en succes om precies te zijn. Aan mij zal het niet liggen!


2 gedachtes over “Recensie: The Virgin Army – The Virgin Army

  1. Ik vind het echt een erg puik EP’tje!
    Tekstueel gezien maakt het me natuurlijk erg nieuwsgierig allemaal. Zeker gezien de opmerkelijke carrière van Teije.

    • Van drie van de vier songs heb ik de lyrics; je mailt maar als je ze wilt hebben… Grappig dat je trouwens een verkleinwoord gebruikt. Ik herken dat: het liefst had ik er nog een paar extra nummers bij gehad… Maar wie weet, komt er ooit een album…

Reacties zijn gesloten.