la liste week 39

Peter

Dale Cooper Quartet & The Dictaphones: quatorze pièces de manace
24-09-2013 (Denovali)

Dit Franse cult-darkjazz-gezelschap werkt op hun nieuwste (derde) plaat samen met o.a. Alicia Merz (Birds Of Passage), Zalie Bellacicco, Ronan Mac Erlaine en Gaëlle Kerrien (Yann Tiersen). Quatorze Pièces De Menace is een aangename en intrigerende mix van ambient, soundscaping, drone, noise, postrock, impro en cooljazz. De mysterieus dromerige en bevreemdende sfeer die opgeroepen wordt maakt het tot de perfecte soundtrack voor een David Lynch film. Ligt dicht bij de muziek van bijvoorbeeld het Kilimanjaro Darkjazz Ensemble. Het album opent met een ruim 20 minuten durende instrumentale track, maar de vocale bijdragen op andere tracks, waarvan Nourrain Quinquet (de diepe bariton van Ronan Mac Erlaine), Calbombe Camoufle Fretin (de ijle stem van Alicia Merz), en Lampyre Bonne Chère, tillen het album (net als op voorganger Métamanoir) naar een hoog niveau.

Kaboom Karavan: hokus fokus
02-09-2013 (Miasmah)

Kaboom Karavan is een project van de Belg Bram Bosteels (ook Kreng). Hokus Fokus is het tweede album van Kaboom Karavan op het voortreffelijke Miasmah label, en het is wederom ongrijpbaar als water. Een intrigerende mix van neoklassiek en jazz vormt de basis, maar het klinkt af en toe haast als een hoorspel, door de experimentele elementen uit darkambient, wereldmuziek, vreemde ritmes en bevreemdende geluidjes. Spookachtige en betoverende imaginaire filmmuziek. En luister eens naar KipKap (nummer 3), het lijkt wel op Tom Waits in zijn meest experimentele periode, maar dan met een schepje er bovenop.

Banabila & Machinefabriek: travelog
11-09-2013 (Tapu Records)

Blijkbaar is de samenwerking tussen Michel Banabila en Rutger Zuydervelt (Machinefabriek) van vorig jaar goed bevallen, want nu is er al weer een opvolger. Hoewel, opvolger, in de letterlijke zin misschien (komt na…), want muzikaal gezien slaat het duo met travelog een compleet andere richting in. De zorgvuldig gekozen coverfoto (blauwe zee, mediterraan strand, schaduw van een vliegtuig) geeft samen met de titel al aan dat dit een soort conceptalbum is over reizen. Dat is ook terug te horen in de zonnige en warme klanken, geluidseffecten (vliegtuig, tropische wind, etc.). Ik vermoed dat Banabila grotendeels verantwoordelijk is voor de zwoele warme klanken en toetspartijen. Zuydervelt drukt onmiskenbaar zijn stempel door aan dit geheel wringende en soms atonale drone-achtige structuren toe te voegen, daarmee diepte en spanning aanbrengend. In vergelijking met Banabila&Machinefabriek is dit album veel minder abstract, voelt warmer en toegankelijker aan. Het heeft zelfs iets ouderwets, in de goede zin van het woord, waardoor ik soms moet denken aan Brian Eno, Biosphere of Boards Of Canada. Dit alleen maar om aan te geven tot wat voor klasse vakwerk deze twee Rotterdammers in staat zijn, want dit album kent vele lagen die zich pas na meerdere luisterbeurten volledig aan je ontvouwen. Superieur ambient album!
Het album is te downloaden en/of streamen via de bandcamp pagina. Ook kun je daar een fysieke cd bestellen.

Dans Dans: i/ii 20-04-2013
(Unday Records)

Dit bijzondere trio uit België bestaat uit Bert Dockx (Flying Horseman) op gitaar, Fred Lyenn (Lyenn, speelt ook live met Mark Lanegan) op bas en toetsen en Steven Cassiers (Dez Mona) op drums. Op I/II zetten ze (naast een aantal eigen nummers) een aantal `standards’ van Waits, Bowie, Wyatt, Coleman, Mingus, Sun Ra en Morricone op onnavolgbare wijze naar eigen hand. Het album bevat een broeierige mengeling van grofkorrelige rock, spacey jazz, gruizige blues, surfrock en rockabilly. Het klinkt alsof het in een paar dagen is opgenomen (en misschien is dat ook wel zo). Het is als een 71 minuten lange improvisatie, waarin je helemaal wordt meegesleept en geen moment vermoedt welke kant het trio je nu weer op gaat sturen. Meesterlijk!
Ik verwijs nog even naar dit leuke artikel, waar alle originelen van deze `covers’ nog eens uitvoerig langskomen.


Kees

this beautiful messThis Beautiful Mess: Falling On Deaf Ears (re-release)
augustus 2013 (Sally Forth/You Make Music)

Ruim 12 jaar na dato is dit album opnieuw uitgebracht. Dan zou je verwachten dat er extra liedjes en outtakes op zouden staan, maar dat is niet het geval. De nauwkeurige lezer zal ook ontdekken dat het een zgn. ‘reprint’ is. Niets meer en niets minder dan de 11 oorspronkelijke liedjes. Maar ach, wat kan het bommen! Het betreft 11 klasse-songs van een groots debuut. Arjen van Wijk zingt zeer gepassioneerd. Het gitaarspel van Joop Flamman is bijzonder lyrisch. En Axel Kabboord speelde toen nog drums. Het verbaast me nog steeds wat een volwassen album dit toen al was én hoe het de tand des tijds heeft doorstaan. Liefhebbers van de vroege Radiohead en Coldplay kunnen hier hun hart ophalen. Eindelijk heb ik zelf het album ook in originele staat…

califone

Califone: Stitches
3 september 2013 (Dead Oceans/Konkurrent)

Califone wordt weleens vergeleken met Wilco. Beide bands staan stevig geworteld in de alternative country en schuwen tegelijk het experiment niet. Wilco deed dat voornamelijk op twee albums – Yankee Hotel Foxtrot (2002) en en keerde daarna op zijn schreden terug; Califone is het experiment blijven zoeken. Ook op het nieuwe album Stitches is dat het geval. De songtitels getuigen regelmatig al van een behoorlijk surrealisme: Movie Music Kills A Kiss, Moonbath.brainsalt,a.holy.fool en Turtle Eggs/An Optimist. Maar vooral muzikaal worden de country-songs verfraaid met vervreemdende elektronica en gitaarfeedback. Die durf doet denken aan Sparklehorse, Phosphorescent, Norfolk & Western en Bon Hiver. Hoe vaker ik Stitches draai, hoe intrigerender ik het vind. Je zou hopen dat Wilco ook weer eens de stoute schoenen aantrok…

9 gedachtes over “la liste week 39

  1. Fijn lijstje heren!
    Wanneer verschijnt die Dale Cooper & The Dictaphones cd? Ik kan er bij Denovali niet veel meer over vinden dan dat deze binnenkort in de pre-order gaat…Ook niet op New Releases, dus je bron is mysterieus el Pedro!

  2. haha, ik kan me vergist hebben w.b.t. de releasedatum, hier (http://www.allmusic.com/album/release/quatorze-pi%C3%A8ces-de-menace-mr0003997670) en op andere plekken wordt de releasedatum van 24 september genoemd in elk geval. het kan zijn dat het is uitgesteld, maar dan is mij dat ontgaan. via de website van denovali kan ie in elk geval al wel besteld worden.
    hoe dan ook, het is een prachtplaat, waarvan ik ook van mr. Caleidoscoop nog wel een review verwacht…

  3. Bijzondere albums die jij noemt, Peter. Ik ken eigenlijk alleen Machinefabriek en Banabila. Maar vooral dat Dale Cooper Quartet & The Dictaphones is bloedmooi!

  4. ook leuk dat jij dat album van TBM nog eens bespreekt. ik ken die jongens nog van heel vroegah, zelfs nog een blauwe maandag met Arjen gespeeld (maar dat mag geen naam hebben). Na wat stijloefeningen in diverse bandjes/samenstelling kwamen ze ineens met Subatlantic Starfish op de proppen, en dat was echt vet! vlak voor dit album uitkwam op Sally Forth Records doopten ze zich om in This Beautiful Mess (naar een nummer van Sixpence None The Richer). Instant klassieker, blij dat ik het echte origineel heb😉

  5. Pingback: jaarlijst 2013 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.