Jon Hopkins – Immunity

jon-Hopkins-Immunity-18488We kennen Jon Hopkins vooral van zijn samenwerking met King Creosote waarmee hij het wonderschone album Diamond Mine maakte.
Hopkins was daarin verantwoordelijk voor de elektronica, de keyboards, de geluidjes e.d. Op Immunity, zijn nieuwste album gaat hij weer solo. En wat een mooi en lekker album is dit geworden. Het is lastig een album te beschrijven dat het moet hebben van heerlijke beats, ontroerende piano melodieën en allerlei geluiden van piepjes, kraakjes, scratches, zuchten, dreunen, deuren en orkestrale lagen. Ik ga een poging wagen.

Het begint met We Dissappear. We horen letterlijk de deur die open gaat en je binnenlaat in de wereld van Hopkins die al snel aanvoelt als thuis. De dansbare techno beats komen steeds dichterbij als we Hopkins wereld verder in lopen. Met een onheilspellende vaart duiken we steeds dieper.
Open Eye signal zet dit door met zompige diepe beats en heerlijke doortrekkende sounds. Breathe this air glijdt voort uit het vorige nummer, de beat wordt rustiger en dan plotseling is het alsof je midden in het nummer, op het moment dat je denkt dat de opbouw en de spanning aanbreekt, van de rand afvalt en je zacht op de wind verder zweeft. De piano begeleid je op ‘King Creosote-achtige’ tonen en langzaam kun je weer richting geven als de beat inzet. Wat een heerlijk nummer.

Collider bouwt op in lagen en blijft tijdens de 9:22 minuten veranderen, groeien en aanpassen. Hier klinken ook stemmen, van zachte zuchten tot nauwelijks hoorbare uitgesproken zinnen, of is het toch het keyboard dat je voor de gek houdt? Aan het einde verstilt het en geeft Hopkins ons zo’n 15 seconden om de stilte op ons in te laten werken voordat we verder gaan in ambient sferen van Abandon Window. Het nummer glijdt weg in stilte maar schakelt ook ongemerkt door naar Form by Firelight. De ambient wordt vastgehouden maar de elektronica grijpt in en langzaam komt de beat weer terug. Laag voor laag wordt aan de mooie, eenvoudige piano toegevoegd opgebouwd en aan het einde weer zachtjes ingepakt.

Sun Harmonics begint met lichte beat inderdaad zonnig en opgewekt en neemt meer dan 11 minuten de tijd om stemmen, keyboard, electronica en beats tot een heerlijk kunstwerkje te verweven waarin de beats uiteindelijk weer uitsterven en de warmte van Sun Harmonics nog even na zindert.
Het titelnummer Immunity (en slot van het album) brengt ons langzaam weer terug tot de ontdekking dat we in Hopkins wereldje op reis zijn gegaan. We horen hem rommelen in de studio en komen onder het genot van heerlijke zang (nu echt door King Creosote) en melodie weer tot onszelf.
Ik bepleit immuniteit voor Jon Hopkins in onze jaarlijstjes… Bij mij staat er alvast een plekje gereserveerd.

Even voorbij het plaatje kijken aub

11 gedachtes over “Jon Hopkins – Immunity

  1. mooi inderdaad, Hopkins begint zo langzamerhand een handelsmerk met duidelijk omlijnde kaders te worden. wat hij doet doet ie erg goed.

  2. een enthousiasmerende recensie! en een echte klasbak die Hopkins!

    maar WE kennen hem al voor King Creosote hoor😉
    hij heeft ervoor 3 albums gemaakt en eentje met Brian Eno…ook aanraders!

  3. Mooie recensie, David! Fraaie sfeerbeschrijvingen ook…
    En JW heeft natuurlijk helemaal gelijk (niet altijd hoor :-P), wat het vroegere oeuvre betreft. Hier staat ook nog Contact Note in de kast: lekker plaatje!

  4. Ik had deze ook nog in mijn hoofd om te bespreken, heerlijk album ! David je hebt het goed gedaan ik zou dat niet beter gedaan hebben. ook een kandidaad voor mijn jaarlijstje. heb nu trouwens ook weer iets fijns op staan, van een andere Jhon (met H) : John Heckle komt ook nog een recensie van binnenkort.

  5. Echt een waanzinnig lekker album! Fijne afwisseling heeft het.
    Ik weet nog dat ik met een vriend van mij op het nummer ‘Abandon Window’ een evangelische bekeringsoproep nadeed. Werkt perfect.😉 Op het Flavorfestival werd het nog bij de eucharistie gebruikt tijdens een alternatieve liturgie (de Loudturgy). Het heeft toch iets sacraals. Ik vind het wel één van de hoogtepunten van de plaat. Samen met de afsluiter. En ‘Sun Harmonics’.
    Nou ja, gewoon een erg fijn album.

  6. Pingback: jaarlijst 2013 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.