la liste week 36

Peter

Volcano Choir: repave
02-09-2013 (Jagjaguwar)

De nieuwe Volcano Choir, Justin (Bon Iver) Vernon’s hobby project, is ruim een maand voor de officiële release uitgelekt. Dat is leuk natuurlijk voor de fans, dat ze alvast kunnen luisteren (en ik kan niet ontkennen dat ook ik mijn ongeduld niet heb kunnen bedwingen). Voor de artiest is het echter niet fijn, want over het algemeen lopen ze zo heel wat pre-orders mis, want mensen hebben het album toch al en bestellen het daarom maar niet meer. Wees dus een echte man (of vrouw) en bestel het album ook gewoon even via itunes (of een andere kanaal).
Je zult er geen spijt van hebben, wanneer je het werk van Bon Iver (en/of het eerdere werk van Volcano Choir) kunt waarderen. Repave is het bewijs dat Volcano Choir de status van hobbyproject is ontstegen en een volwaardige band is geworden. Repave is een verzameling heerlijke melancholische songs; erg heftig is het allemaal niet, maar overwegend wel steviger dan wat normaliter uit de Bon Iver koker komt. Bijvoorbeeld tijdens de tweede helft van het laatste nummer (almanac) gaat de band echt los. Volcano Choir is echt een unieke band.
Onderstaand filmpje is een aardige documentaire, die wat insight biedt in het songwriting proces dat aan het album ten grondslag ligt. Tevens hoor je fragmenten van het album voorbijkomen.

Cloud Control: dream cave
16-09-2013 (Infectious)

Geen one-hit-wonder dus, dat Cloud Control. De Australische youngsters kwamen in 2010 op de proppen met het overtuigende debuut Bliss Release, een album vol prachtige popliedjes, niet erg origineel en een beetje rammelig en onsamenhangend ook. Maar dat de heren en dame talent hadden was meteen duidelijk. Op opvolger Dream Cave bevestigen ze dit nog eens overtuigend. Dream Cave ligt in het verlengde van Bliss Release, maar is ook een flinke stap voorwaarts: een volwassen en meer samenhangend geluid. Weinig experiment (op een paar tracks na), een beetje braaf, maar gewoon een prima album voor de gemiddelde indie-liefhebber.

Pinkunoizu: the drop
12-08-2013 (Full Time Hobby/Konkurrent)

Dit Deense gezelschap maakt een fijne mix van psychedelische pop en krautrock. The Drop is het tweede album, en een verfijning tov het debuut Free Time! (2012). Na een spannend ambient-achtig intro op openingsnummer The Great Pacific Garbage Pat (wat een titel!) wordt een effectieve motorik beat ingezet. Op Necromancer komen nadrukkelijke Kraftwerk invloeden om de hoek kijken, Moped is heftige stuff met stuwende beats en gillende gitaren, The Swallen Map is bijna meditatieve kraut ala Can. Het nummer gaat naadloos over in het groovy Pyromancer, gevolgd door een cartoonesk gitaarduel in Tin Can Valley. I Said Hell You Said No is weer zweverige psychedelica en het album wordt afgesloten met het dromerige Down In The Liverpool Stream.
Een bijzonder album met meerdere gezichten, luistert als een avontuurlijke reis.

Lowb: leap and the net will appear
03-06-2013 (Distiller)

Opmerkelijk solo-album van Andy Barlow (Lamb). Dat Barlow een begenadigd producer is wisten we natuurlijk al van zijn werk met Lamb, maar toch getuigt het van lef dat de man het alleen (en met weinig ondersteuning van vocals) probeert. Hij laat op LATNWA zien dat hij uit vele vaatjes kan tappen, van glitchy techno via R&B en Drum&Bass tot ambient. Dat is meteen ook een zwakte aan het album, het is een beetje een allegaartje, er lijkt weinig lijn in te zitten. Barlow is het sterkst wanneer hij wat gas terug neemt en zich focust op de stemmige sfeer tracks. Maar LATNWA bevat genoeg sterke tracks die in de meest uiteenlopende DJ sets te gebruiken zijn. En misschien moet je dit album ook meer zo bekijken: track voor track. Mijn favoriete nummer: het donkere electro/gothic achtige Consecration (met zang!), een knappe mix van Depeche Mode en Massive Attack.


Kees

braidsBraids: Flourish//Perish
augustus 2013 (Full Time Hobby / Flemish Eye / Arbutus; Konkurrent)

Dit Canadese collectief maakt dromerige muziek, met een groot elektro(nisch)-gehalte. Zangeres Raphaelle Standell-Preston heeft een fantastische stem, die hypnotiserend werkt. De muziek heeft ook een bepaalde lichtvoetigheid, die prettig werkt. Together is een geweldig nummer. Dat geldt ook voor Amends. Aan het eind van het album dreigt een bepaalde eenvormigheid en voorspelbaarheid, maar dan komt de band met de klapper In Kind waar een bepaalde gekte intreedt, die neigt naar Animal Collective. Fraai plaatje!


Daan

Julianna Barwick – Nepenthe
20-08-2013 (Dead Oceans)

Veel ga ik er niet over zeggen. De kans is groot dat deze nog uitgebreid gerecenseerd gaat worden (echter niet door mij). Maar wat een parel van een album is dit. Deze vrouw heeft de stem van een engel die op een boeiende manier in ambientklanktapijten wordt verwerkt. Het klinkt wat als Jónsi & Alex, maar het weet mij te boeien zoals de muziek van Stars of the Lid dat ook kan. En geloof me: dat zegt veel goeds. Zweverigheid van de bovenste plank!

Mark Kozelek & Desertshore
20-08-2013 (Calo Verde)

Waar de vorige release van Kozelek goud was, is deze ook nog echt wel zilver. De fans kunnen in ieder geval niet klagen dat de beste man te weinig doet. In de combinatie met Desertshore speelt Mark Kozelek ook weer met leden uit zijn vroegere slowcoreband Red House Painters. Niet direct een terugkeer naar de magie van weleer, maar wel een erg fijne soundtrack als die blaadjes straks onvermijdelijk weer van de bomen gaan vallen.

Julia Holter – Loud City Songs
19-08-2013 (Domino)

Over haar vorige plaat was David destijds al enthousiast. Deze nieuwe is ook erg bijzonder. Een mooie combinatie. Af en toe hoor ik Björk, dan weer een beetje Feist en ik heb zelfs af en toe moeten denken aan het vroegere geluid van David Sylvian. Erg associatief, maar hopelijk maakt het nieuwsgierig. Ook geen zonnige plaat! Maar wel indrukwekkend.

5 gedachtes over “la liste week 36

Reacties zijn gesloten.