recensie: Scott Matthew – UNLEARNED

ScottMatthewUnlearnedHet laatste dat ik van de Australische singer/songwriter Scott Matthew (niet te verwarren met Scott Matthews) vernam was het 2011 album Gallantry’s Favorite Son, waar ik niet eens zoveel aandacht aan heb besteed. Dit in tegenstelling tot zijn selftitled debuut uit 2008 en opvolger There Is An Ocean That Devides Us (etc.) uit 2009. Matthews typische lijzige bariton stemgeluid moet men kunnen waarderen, bijzonder en eigenzinnig is hij zeker. Hij combineert zijn exentrieke stem en uiterlijk overigens niet met ingewikkelde freakfolk of theatrale pop, zijn composities zijn overwegend minimaal, de muziek ademt rust en ingetogenheid.

Net uit op het Glitterhouse label (hoe komt ie daar nu weer verzeild?) is zijn nieuwe album UNLEARNED, een stemmige en sfeervolle verzameling van 14 covers. Scott zegt hier zelf in de linernotes over dat hij heeft geprobeerd zijn jeugd en groei naar volwassenheid te vangen in deze liedjes, die stuk voor stuk van betekenis zijn geweest in zijn leven. Scott refereert aan de diepe indruk die liedjes kunnen maken als je jong bent en ze voor het eerst hoort, een fenomeen dat iedereen w.s. wel zal herkennen en dat op latere leeftijd nooit meer zo intens is. Scott beschrijft deze liedjes als vrienden, die de verlangens van zijn jeugd vergezelden. Gefilterd door zijn persoonlijke stijl en gerijpt gedurende zijn leven komen de liedjes als herboren naar ons toe.

scottmatthewEn dan wordt een liedje als I Wanna Dance With Somebody (van Whitney Houston) getransformeerd van een oppervlakkige discodeun tot een prachtige ballade, brengt hij met Darklands een waardig eerbetoon aan een sleutel song van Jesus & The Mary Chain, komen klassiekers als Smile (van Charlie Chaplin/Nat King Cole) en L.O.V.E. (ook van Nat King Cole) voorbij, waarbij de laatste met zijn hoempapa begeleiding een grappige uitzondering vormt op de stemmigheid van de meeste andere liedjes. Verder komen voorbij: Bee Gees (to love somebody), Janis Ian (jesse), Kris Kristofferson (help me make it through the night – dat hij samen met zijn vader Ian Matthew zingt), John Denver (annie’s song), Neil Young (harvest moon), Crazy Horse (i don’t want to talk about it), Morrisey (there’s a place in hell for me and my friends), The Motels (total control), Joy Division (love will tear us apart) en Radiohead (no surprises).

Maar het beste kunt u die informatie maar gewoon weer vergeten, want zoals gezegd, de liedjes worden door Scott compleet getransformeerd, geherinterpreteerd, soms ontstoft, soms ontketenend, soms verfijnd. De liedjes worden losgezongen van hun geschiedenis en volledig geabsorbeerd in dat unieke leven dat Scott Matthew heet. UNLEARNED.

release: 28-06-2013 (Glitterhouse)

NB: bij de digitale download zitten nog vier extra bonustracks van The Sex Pistols, Elvis Costello, Burt Bacharach en Nirvana.

4 gedachtes over “recensie: Scott Matthew – UNLEARNED

  1. Van Scott M. heb ik het debuutalbum: erg mooi.
    Dit coveralbum is ook fraai – en al helemaal hoe hij de liedjes uit zijn jeugd omschrijft: als vrienden die de verlangens van de jeugd vergezellen. Heel herkenbaar trouwens!🙂

    • he, leuk een teken van leven op `chatbox’ mousique; jullie zijn er nog!🙂

      ha, jij kunt dit dus ook wel waarderen, begrijp ik. ik hoor ook van mensen dat ze die stem niet trekken, en daar kan ik me ook wel wat bij voortellen. ik vind het ook prachtig (maar niet voor alle momenten, ik moet er wel voor in de stemming zijn).

      • Ja, het is inderdaad wat rustig hier. De komkommers groeien welig zullen we maar zeggen.
        Maar goed, ter zake: ik kan muzikaal zóveel waarderen… Ik vind zijn stem niet zo ontzettend apart hoor. En inderdaad, zoiets hoort bij bepaalde gelegenheden én stemmingen.

Reacties zijn gesloten.