recensie: Rose Windows – the sun dogs

rose windows sun dogsJe zou het niet zeggen, als je dit debuut hoort, maar Chris Cheveyo, drijvende kracht achter dit uit Seattle afkomstige gezelschap, speelde aanvankelijk in een vrij harde postrock band. De sound van Rose Windows is compleet anders: een mysterieuze mengeling van hippiefolk, psycheledica, altrock, americana en aziatische invloeden. Ook de orchestratie is behoorlijk `hippie’: o.a. een bundel strijkers, harmonieuze samenzang en een dwarsfluit. De pittige stem van Rabia Shabeen Qazi en de soms stevige begeleiding (in Native Dreams bijvoorbeeld neigt het zeer naar bluesy stonerrock) geven ons echter niet de kans om het weg te zetten als hippie-geneuzel. The Sun Dogs is een aanstekelijke, vrolijke, eigenzinnige en afwisselende plaat. Denk qua referenties naast `oude’ namen als Deep Purple en The Doors ook aan `nieuwere’ als Espers, The Arcarde Fire en Unknown Mortal Orchestra.

rose windowsCheveyo en consorten willen met hun muziek een tegenwicht bieden tegen het jachtige van onze moderne maatschappij. Dat lukt ze prima: dit is muziek waar je bij weg kunt mijmeren, die je horizon verbreedt en je op nieuwe ideeën doet komen. Rose Windows bedient zich grotendeels van bekende elementen uit de klassieke rock, folk en psychedelische pop, maar doet dat op een originele en zeer prettige manier.

release: 24-06-2013 (Sub Pop/Konkurrent)

 

14 gedachtes over “recensie: Rose Windows – the sun dogs

  1. Fijn plaatje! Ik dacht bij die dwarsfluit soms ook aan Uriah Heep…
    Nadeel is dat de zweverigheid niet altijd mijn aandacht even goed vasthoudt.

    • ik was al bang dat we het met dat korte youtube filmpje moesten doen. Ik kan er nu nog niet echt op reageren (dit soort) muziek moet bij mij altijd eerst even bezinken. Het klinkt wel heel 70’s op eerste gehoor.

  2. Heerlijke plaat! Mijn slotsom was:

    Denk daarbij aan een afwisselende, melancholische en vooral bevreemdende potpourri van Black Sabbath, The Doors, Focus, Tea Party, Faun Fables, Espers, Unknown Mortal Orchestra en Bodies Of Water. Het is geweldig bezinnende muziek, die diagonaal door de tijd een weg naar het hier en nu klieft. Een veelbelovend, geestverruimend en vooral fantastisch debuut!

    En zo zweverig is het album niet…het zijn dan ook hard hitting hippies😉
    De productie is in veelzeggende handen van Randall Dunn (Sunn O))), Earth Akron family , Black Mountian, The Cave Singers, Sun City Girls, Erkin Koray, Secret Chiefs 3, Boris, Kayo Dot, Grails en Kinski)

    • kijk, daar kan ik me geheel bij aansluiten, zoals vaak is jouw analyse wat diepgravender. mooi gezegd.

    • HaHaHa! Hard Hitting Hippies, die houden we er in…🙂

      Volgens mij kan geestverruimend behoorlijk zweverig zijn hoor. Ik zeg ook niet dat die hele plaat zo is, maar ik vond het soms wat al te uitgesponnen en niet zo spannend. Maar het neemt niet weg dat het zeker een fijn plaatje is. Die Randall Dunn heeft wel een aardig rijtje geproduceerd trouwens.

  3. Geweldig JW hoe jij een sound in band namen kunt omschrijven ! Ik ken alleen The Doors goed qua sound dus helaas kom ik niet zo ver met jouw omschrijving. Ik vind het geen slechte plaat, maar waarschijnlijk zal ik er niet veel naar luisteren omdat er zo veel is dat ik ook mooi vind en makkelijker weg luistert.

    • Dank je! Ja die bandnamen noemen is én een voordeel én een nadeel in mijn manier van schrijven. Ik heb namelijk veel recensies gelezen waar ik achteraf denk, oké maar hoe klinkt het nu? Daarom houd ik ervan veel handvatten te geven aan de luisteraar, waarbij dan ook dikwijls onbekende namen langskomen….waarmee ik soms ook gewoon weer andere, onbekende bands onder de aandacht wil brengen. Zelf luisteren blijft het beste devies!😉

Reacties zijn gesloten.