la liste week 25

Peter

Editors: the weight of your love
01-07-2013 (PIAS)

De nieuwe plaat van Editors: er is werkelijk niets verrassends aan. Maar wat geeft het, als het zo lekker is? Editors is net een kameleon die moeiteloos de kleuren van zijn omgeving aanneemt: bij opener The Weight zijn dat Depeche Mode tinten, op Sugar een U2 baslijn met een Suede twist, op A Ton Of Love heeft Eddie Vedder de plek van Bono ingenomen maar is het verder puur U2 dat de klok slaat, op Honesty zijn het VivaLaVida kleuren met een tintje Tears For Fears, op Nothing verandert Tom Smith plots in the Boss en om sommige nummers (bijvoorbeeld Hyena) klinkt de band zelfs als Editors (ja echt). Wat dat betreft had het album ook best Masquerade kunnen heten ofzo. Was Editors al nooit de meest originele band ter aarde, met The Weight Of Your Love doen ze geen enkele moeite om dat imago van zich af te schudden. Maar ach, wat geeft het, de wereld is vol van dit soort copy-paste muziek en als de helft van dat soort band het niveau van Editors zou halen zou de wereld een beduidend mooiere plek zijn.

Portugal. The Man: evil friends
04-06-2013 (Atlantic)

Origineler zijn de heren van Portugal. The Man. Evil Friends is al weer hun zevende studioalbum (!) sinds hun debuut uit 2006, ditmaal geproduceerd door niemand minder dan Danger Mouse. Het is overduidelijk wat hier de bedoeling is: doorbreken in de mainstream. Evil Friends is namelijk niet het spannendste album dat de groep ooit heeft uitgebracht, wel het album met het hoogste toegankelijkheidsniveau en met de meeste radiovriendelijke liedjes per megabyte. Toch weten de heren knap hun eigenheid vast te houden. Denk aan een smaakvolle mix van Arcade Fire, Flaming Lips, Animal Collective en The Shins. Festivalmateriaal deze zomer!

Sigur Ros: kveikur
17-06-2013 (XL)

Echt spannend wordt het met Sigur Ros. De IJslandse post-rock formatie keerde zich na een minder geslaagd uitstapje naar pop (Með suð í eyrum við spilum endalaust, 2008) naar binnen met het ingetogen haast ambientachtige Valtari (2012). Ter compensatie – lijkt het haast – is daar nu dan het heftige, rauwe, industriële Kveikur: beukende drums, venijnig snerpende gitaren, grommende bassen, avant gardistisch experiment. Ik vind het lef hebben wat deze band doet. De vertrouwde etherische zang van Jonsi, stringtapijten en gitaardrones houden al dat geweld bij elkaar en zorgen dat het toch allemaal Sigur Ros blijft, maar Kveikur is zonder meer het heftigste Sigur Ros album ooit. Valtari was mooi maar misschien iets te tam. Kveikur is ook weer niet de donkere dromerigheid van Ágætis byrjun of (), waar ik zo verzot op ben; het is heftiger, rauwer, naar de keel grijpend. Van een intrigerende schoonheid. Hoe hoog Sigur Ros dit jaar op mijn jaarlijstje gaat eindigen kan ik echt nog niet zeggen, maar ze krijgen nu alvast een 10 voor lef.

8 gedachtes over “la liste week 25

  1. Mooi drietal, Peter! Allereerst in kleurstelling…
    Editors heb ik nog niet gehoord, behoudens die single. Die vind ik niet zo heel bijzonder. Ik vond hun vorige plaat ook een stuk spannender met de synths en elektronica.
    Portugal The Man vind ik een stuk beter. Je noemt het een beetje geringschattend ‘mainstream en hoog toegankelijkheidsniveau’, maar ik vind het gewoon sterke liedjes. Inderdaad, The Shins zijn niet ver, maar ook Broken Bells en Alamo Race Track niet. Fijn plaatje hoor.
    Sigur Ros moest ik even aan wennen, maar het is inderdaad mooi dat ze weer zo’n stap durven zetten. Het is een mooie tegenhanger tegen die soms wel erg ingetogen vorige plaat.

  2. Editors klinkt in mij oren vooral als editors en idd doet de zangen denken aan Eddie Vedder en soms als Depeche Mode zelfs in het laag. Geef kees wel gelijk dat het vorige album me wat meer wave/elektronica invloeden meer uniek klinkt, maar wat ik tot nu toe gehoord heb is wel erg fijn. Tien keer liever Editors voor mij dan Cold Play of Kings of Leon dat is ook goeie muziek maar zegt mij pas niks. Portugal is niet ecth mijn sound maar ja ik vind dat in zijn genre niet heel erg opvallen, klinkt goed maar als je dat in een rijtje zou zetten met (voor mij) onbekende nummers van de bands die je aanhaalt in je verhaal haal ik de band er niet uit. Maar dat kan ook aan mij liggen… Sigur Ros doet mij verlagen naar meer …. houd wel van de steviger sound die je op oudere Sigur Ros platen ook wel hoort.

  3. @Kees dat `mainstream’ verhaal bij Portugal. The Man was niet geringschattend bedoeld; als er meer bands als deze tot de mainstream weten door te breken zou de mainstream een stuk beter te pruimen zijn.

    @Mathijs, en inderdaad: duizend keer liever Editors dan Coldplay e.d.
    Ik ben overigens juist minder gecharmeerd van Editors voorlaatste worp, de vroegere platen pruim ik dan weer wel heel erg.

    En verder doet het mij vreugd te merken dat jullie de nieuwe SR ook kunnen waarderen.

  4. Welnu….Editors voor de derde keer geluisterd en ik mot Peter gewoon gelijk geven…fraai album! Het duurde even maar de 11,36 eurocent is gevallen!

    • wat jij wilt…het is de moeite waard denk ik; ik zeg niet dat dit het beste is wat ze gemaakt hebben, maar ze variëren weer om hun wavekern heen en maakt het toch de moeite waard

Reacties zijn gesloten.