Mr Lies – Mowgli

mister lies mowgliMr Lies – Mowgli

(Konkurrent/Lefse)

Mr Lies is het alias van de 19 jarige filosofiestudent Nick Zanca uit Chicago. Voor hij koos voor de down-tempo-hip-hop-gerelateerde elektronica die hij nu maakt speelde hij al in een punk bandje. Ze namen zicht zelf heel serieus tot ze tot de conclusie kwamen dat “serieus” en “punk” niet in een zin passen. Nu dus een heel andere sound.

Zanca is nu twee jaar bezig met zijn Mr Lies project en het gaat goed, hij heeft getoured in Europa, en heeft nu dus zijn eerste full album uit, waarover ik hier mijn bevindingen zal delen met jullie.

Bij een eerste beluistering komt het mij een beetje onafgewerkt over, maar niet op een vervelende manier. Na een paar luisterbeurten ontwikkelt dit zich tot een prettig nonchalant gevoel dat de plaat ademt. De trage beats die loom voortkabbelen, de langgerekte – vaak ook trage – samples. Dat alles geeft de plaat een zomers gevoel mee. Je komt in een sfeertje van “niks moet, alles mag”.

Als inspiratie noemt Zanca Burial en Massive Attack. Als ik hier nog een naam aan toe mag voegen, of nee twee namen: Boards of Canada (met name Music Has The Right To Children) en I:Cube. Beide artiesten hebben ook een vergelijkbare loomheid in hun sound. Mr Lies geeft er wel een eigen draai aan.

Het album opent met een aarzelend gitaartje met een lichte distortion, in combinatie met gortdroge soms haperende beats; het geheel wordt overgoten met wat geluidseffecten tot er een massieve string-lijn de hoofdrol over neemt.mr lies Het nummer (en het album) landden bij mij pas echt toen ik het luid op had staan, terwijl ik op mijn gemak door een zonnig landschap reed. Ook de tweede track ademt die lome sfeer, terwijl deze qua percussie en instrumentarium een stuk drukker is. Align zou zo op een album van I:Cube kunnen staan, iets meer up-tempo, maar o zo relaxed en funky. Lupine schetst een beeld van een strand of een stadspark in een soort fieldrecording en creëert hier vervolgens de ideale soundtrack bij: dromerige stemsamples overgoten met galm, repeterende percussie en dromerige piano-loopjes er onder. Canaan is als het ware de ambient-uitloop van Lupine met een vrouwenstem die een tekst voordraagt. Dit intermezzo mist voor mij de warme traagheid van de rest van het album. Als aan het eind Canaan naadloos in Ludlow overgaat is het of de zon terugkomt nadat er even een wolk voor gezeten heeft. Hounded is de ideale soundtrack bij een zondagochtend, als de zon op je gezicht valt terwijl je wakker wordt. En bij afsluiter Trustfalls heb je de keuze: of je draait je nog een keer om of je gaat lekker ontbijten in de zon.

De soundtrack hebben we al. Nu nog wat meer dagen met zon en we zijn vertrokken voor de zomer van 2013.

3 gedachtes over “Mr Lies – Mowgli

  1. thnx jw, ik hoor van zowel Peet als van jou dat je een eenheid mist. Ik vind het juist in die lome sfeer en zijn spaarzame gebruik van beats (niet heel erg loop georienteerd) ben benieuwd naar zijn volgende release

Reacties zijn gesloten.