recensie: Trigg & Gusset – legacy of the witty

trigg gusset legacy of the wittyTrigg (Bart Knol; keyboards, beats, synths en samples) & Gusset (Erik van Geer; tenor sax, basklarinet) – ik had nog nooit van dit tweetal gehoord – komen gewoon uit het niets even met een overtuigende darkjazz plaat ala Kilimanjaro Darkjazz Ensemble en Cinematic Orchestra. Legacy Of The Witty ademt van begin tot eind een donkere jazzy tristesse.

Opener White Condor legt deze sfeer direct overtuigend neer: vegende drums, een mijmerende bas en een zwoele sax; nachtclubjazz, maar dan met een donkere ondertoon door de warme synth-partijen. Black Ocean gaat nog een stapje verder en komt dicht in de buurt van het genoemde Kilimanjaro Darkjazz Ensemble (tegenwoordig Mount Fuji Doomjazz Corporation) met de electronische subtiele ritmes, onheilspellende crescendo’s en de intens trieste bas klarinet van Van Geer. Ook doet de muziek me hier erg denken aan het album Routeplanner van Michel Banabila en Mette Erker. Van Geer is een meester in het creëren van zinderende melancholie, wat ook weer blijkt op Locked Outside: zijn spel definieert de nummers waar Knol’s programmeerwerk zijn bijdrage draagt; de heren vullen elkaar aan als in een goed huwelijk. Op Downdraft bepalen het diepe bas- en drumwerk samen met de piano de Cinematic Orchestra achtige sfeer.

Kohilo is bijna pure jazz, je hebt bijna niet in de gaten dat hier stiekem toch veel elektronica gebruikt wordt, maar een hoofdrol voor de sax. Howly is wat teleurstellend, eerlijk gezegd, hoewel, als je het anders bekijkt: misschien de ideale soundtrack voor een goedkope softpornofilm. De sfeer in The Origin is dan weer veel spannender; alleen al dat fluwelen pianogeluid in het begin en die fluisterende percussie, dan de klarinet die zich voorzichtig meldt, bang om de breekbare sfeer te verstoren; het nummer eindigt in elektronische noise. Last Known Spy is als Howly, maar dan in een Quentin Tarantino versie: wel spannend dus! In Chain wordt wat meer met elektronica geëxperimenteerd; best geslaagd al vind ik het drumcomputertje hier weinig toevoegen, dat had spannender gekund. Het album sluit af met het nummer dat ik persoonlijk nog het allermooist vind: Avant Noir, een drone/soundscaping track met iets meer gedurfd spel van Van Geer; een nummer om in te verdrinken. Dat geldt trouwens voor het hele album.

Het album is hier te beluisteren en te bestellen (zowel digitaal als fysiek). Ik zou het doen, voor de prijs hoef je het echt niet te laten.

release: mei 2013 (Preserved Sound)

3 gedachtes over “recensie: Trigg & Gusset – legacy of the witty

  1. Mooi verhaal Peet de muziek is inderdaad mooi. Ik hoor een relaxte jazz sounf maar dan spannend. Ik vind wel dat Kohilo meer stijl heeft dan jij het meegeeft🙂 eerder een 50’s detective film met een rokerige voiceover.

  2. aha ja verkeerd gelezen, Howly is idd wel beetje cheaper dan de rest, dan heb je wel gelijk maar dan wel kunstzinnig bloot 😉😀

Reacties zijn gesloten.