la liste week 23

Peter

Husky Rescue: the long lost friend
03-06-2013 (El Camino)

Ik blijf een voorliefde hebben voor Scandinavische bands in het algemeen en deze groep rond de Fin Marko Nyberg in het bijzonder. Hoewel Nyberg altijd weer andere muzikanten om zich heen weet te verzamelen (of is hij niet in staat ze duurzaam aan zich te binden?) blijft de sound altijd onmiskenbaar Husky Rescue: koel, dromerig, hoog Belle & Sebastian gehalte, steeds balancerend op het uiterste randje van de kitsch. De samenwerking met whizkid Anthony Bentley op dit album geeft de muziek wel wat meer body moet ik zeggen. De stem van zangeres Johanna Kalén past weer naadloos in de muziek.
In Scandinavië is het album al sinds 12-04 beschikbaar, de rest van Europa volgt 03-06.

Houndmouth: from the hills below the city
03-06-2013 (Rough Trade/Konkurrent)

Come on down to the penitentiary
Oh mommy, the law came crashing down on me

Houndmouth is voor liefhebbers van Alabama Shakes en Mumford And Sons, maar dan zonder de hype. Eerlijke no-nonsense americana, verhalen over `the lost and losing’ in Amerika. Dat is het voordeel van deze tijd, van werkeloosheid, executieverkopen, nieuwe armoe en de ondergang van een beschaving: de duisternis, de hopeloosheid, het maakt dat de muziek weer echt gaat klinken; het gaat weer ergens over, meer dan alleen maar over individueel liefdesverdriet en persoonlijke demonen. Als het leven zwaar wordt en overleven een noodzaak dan verbleken dergelijke zaken als sneeuw voor de zon. Wat dat betreft doet Houndmouth ook wel wat denken aan The Band.
Houndmouth komt uit New Albany en bestaat uit Matt Myers (gitaar/zang), Katie Toupin (keyboards/zang), Zak Appleby (bas/zang) and Shane Cody (drums/zang).

Georgia’s Horse: weather codes
03-06-2013 (Fire Records/Konkurrent)

Niet minder donker en troosteloos is Georgia’s Horse, wel moeilijker te plaatsen. Het tweede album van deze groep (die toch vooral het stempel van Terese Maldonado draagt) ademt deep-south, maar is toch geen cliché country. Melancholisch en adembenemend tegelijk, soms liefelijk, dan weer dreigend, en steeds met een haast gothic achtige ondertoon. Voor liefhebbers van Bill Callahan en PJ Harvey.


Kees

einaudieinaudiLudovico Einaudi: In a Time Lapse februari 2013 (Decca)

Zoonlief gaf zijn moeder dit album als verlaat Moederdag-cadeautje en aangezien ik met zijn moeder in gemeenschap van goederen getrouwd ben, draai ik dit album ook en wil ik er hier graag iets over melden. De pianist/componist Einaudi kreeg grote bekendheid door zijn bijdragen aan de soundtrack van Intouchables, maar daarvoor had hij al menig fraai album uitgebracht. Op In a Time Lapse speelt de piano nog steeds de hoofdrol, maar daarnaast worde de composities ook voorzien van subtiele elektronica en strijkers. De ene keer is het orkestraal (scherend langs de rand van een bepaalde bombast); de andere keer is het juist ingetogen. Een belangrijke bijrol speelt ook de viool van Daniel Hope. Voor iedereen die houdt van neoklassiek ala Satie, Pärt, Nyman en Glass, is dit album een aanrader. Ik ben blij dat mijn vrouw hem kreeg…

Een gedachte over “la liste week 23

Reacties zijn gesloten.