la liste week 13

Peter

Olafur Arnalds: for now i am winter
25-02-2013 (Mercury Classics)

…And They Have Escaped The Weight Of Darkness was mijn instapmoment voor Olafur; ik ontdekte hem ongeveer tegelijkertijd met Johann Johannsson, een andere IJslandse componist die ongeveer in dezelfde hoek is te plaatsen (crossover van popmuziek/electronica met neo-klassiek). Die onnavolgbare combinatie van ambient, postrock en klassiek was voor mij toen echt een ontdekking. Sindsdien is Olafur steeds meer naar de klassieke kant opgeschoven en werden zijn platen steeds ingetogener. Op For Now I Am Winter komen de electronica, drumcomputers en postrock-elementen weer meer naar de voorgrond; sterker nog: ik denk zomaar dat FNIAW de meest toegankelijke en meest poppy plaat is die de man ooit gemaakt heeft. Niet in het minst door de prachtige bijdrage van Arnor Dan op zang, waardoor het haast Sigur Ros achtige muziek wordt. De klassieke elementen (piano, strijkers) spelen nog steeds een grote rol. Op FNIAW komen alle verschillende kanten van Arnalds op een overtuigende wijze bij elkaar; het is een krachtig en sfeervol album, een nieuw hoogtepunt in `s mans ouvre.


Daan

Eins Zwei & The Parallel Cinema
22-03-2013 (Uitgebracht in eigen beheer)

Shoegaze, Arcade Fire, oosterse indie, How to Throw a Christmas Spring Party, Samsarararara…. Het is Eins Zwei & The Parallel Cinema. Jaag de kou weg: luister hier

Autechre – Exai
04-03-2013 (Warp)

Oh, wat deed ik destijds, geobsedeerd door Radiohead, mijn best om de ondoorgrondelijke electronica van Autechre (één van de inspiratiebronnen van de experimentelere Radiohead) te waarderen. Ik schafte zonder na te denken hun toen meest recente album Quaristice aan. Het wilde niet boteren tussen mij en het irritante geruis en gepiep, hoe hard ik het ook probeerde. Later verdiepte ik mij in wat ouder werk. Hier vond ik wel een geluid dat me aansprak. Melodieuzer, met meer gevoel. Deze nieuwe release, een dubbelalbum, heeft vooralsnog ook genoeg te genieten. Abstract en zeker met geruis en gepiep, maar dan in combinatie met spannende klanken. Het is nog steeds bepaald geen easy listening, het klink allemaal tamelijk bizar zelfs; een beetje vreemd, maar wel… nou ja, probeer het maar!

Lily & Madeleine – The Weight of the Globe
11-06-2013 (Asthmatic Kitty)

16 en 18 jaar zijn ze: Lily & Madeleine, twee zussen en een bijzonder muzikaal duo. Waar de Biebers en Birdies van dezelfde leeftijd de wereld veroveren, brengen zij hun EP’tje uit bij het bescheiden Asthmatic Kitty (label van onder andere Sufjan Stevens) met een prachtig veelbelovend geluid. In juni verschijnt deze daar, maar ondertussen is de muziek al lang te beluisteren op hun Bandcamp. Met recht mogen ze zich voegen voegen bij de andere engelachtige zangeressen van het label! Luister bijvoorbeeld eens naar het prachtige Things I’ll Later Lose. Of kijk even naar deze charmante versie van Fleet Foxes’ Blue Ridge Mountains (toegegeven: hun mooie en wat onprofessionele verschijning doet het ook wel goed!)

 


Advertisements

11 gedachtes over “la liste week 13

  1. Goed… laat ik dan maar ingaan op jouw tip, Peter. 🙂 Ik hoor vooral een nieuwe muzikale richting op de nieuwe Arnalds. Dat hij oude elementen uit zijn begintijd gebruikt, is me niet zo opgevallen. Ben zelf wel erg content met deze nieuwe richting. Ik vond wat hij hiervoor deed ook erg mooi, maar hij laat hier zien dat hij nog veel meer kan. Ik ben van deze plaat onder de indruk. En ook ik moest aan Sigur Rós denken.

    • die plaat van Autechre is inderdaad ook wel mooi, het is wel een flinke dosis techno: 2 cd’s, 2,5 uur. ik heb hem al een paar keer op mijn oortjes gehad tijdens het hardlopen en dat loopt wel lekker moet ik zeggen.

      • Daar krijg je wel eigenaardige loopjes van, lijkt me. 😉
        Is Kees trouwens in deze stille week aan het vaste van Mousique? Waar blijft de beste man?

    • Hahah, je moeizame Autechre relatie is heel herkenbaar, Daan! Doch, heel af en toe in sommige buien gaat het moeizamere werk ineens emotioneel resoneren. Staan toch wel een paar pareltjes op Exai.
      Als een middenweg tussen Autechre en Arnalds: ken je het orkest Alarm will Sound? Ze doen oa interpretaties van Autechre en hebben een Aphex Twin album uitgebracht.
      http://grooveshark.com/s/Cfern+Autechre/2pxa5c?src=5

      • Ik blijf m’n best doen. 😉 Het eerste schijfje van Exai vind ik erg indrukwekkend. Met cd 2 heb ik nog wat moeite. Verder vind ik van Autechre ‘Tri Repetae’ en ‘EP7’ ook zeer goed te doen.
        Dank voor je tip, Michiel! Ik kende ‘Alarm Will Sound’ nog niet.

      • Exai is eigenlijk een combinatie van de oude en nieuwe Autechre en voor Autechre begrippen behoorlijk goed te volgen. Leuk dat je Tri Repetae noemt, dat is toch wel de sleutel naar hun toekomst. Als je eens een oprechte romantische Autechre wilt horen, moet je echt eens naar Amber luisteren. Misschien wel het mooiste dat ze ooit gemaakt hebben (ik zeg niet het allerbeste, maar misschien ook wel…elektronische warmte).

    • ik ben het wel met Peter eens dat oud en nieuw hier samenkomen…alleen is hij meer naar de klassieke kant opgeschoven; dus iets minder stuiterende elektronica en meer klassiek…en zang!

  2. Merci voor de tip, Peter! De trailer van het album kijkend en Arnalds in de studio en met orkest bezig ziend loopt het water me in de mond en oren… (tijd voor een meerjarenplan… zo wil ik er bij zitten over 5 jaar)

  3. Pingback: halfjaarlijstje | mousique.nl

  4. Pingback: jaarlijst 2013 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.