Piano 2013 deel 2: Piano Anders #3 27-02-2013 CCHA

Voor dit concert had ik al reclame gemaakt, ik had er dan ook erg veel zin in; een avondje verstilde schoonheid met in de hoofdrol een piano.

Eerste artiest van de avond was Italiaan Fabrizio Paterlini, een zeer bescheiden man die ons als publiek toevertrouwde dat hij zeer vereerd was omdat dit zijn eerste “internationale” optreden was.  Hij bracht ons een precies zoals wat ik hier boven al schreef: “Verstilde schoonheid, mooie pianomuziek om bij weg te dromen.” Tussendoor vertelde hij van alles, wat voor mij het intieme van de muziek juist benadrukte. Hij speelde een aantal stukken van zijn Autum works, een album waarin hij de sfeer van de herfst probeert te vatten. Hij eindigde zijn concert ook met een van deze nummers week 14:

Tweede artiest van deze avond was Greg Haines en deze keer was de vleugel aangevuld met een laptop en de nodige controllers. Haines bracht dan ook een combinatie van akoestische pianoklanken en electronica. Ook Haines was alleen op het podium, hij speelde piano en bediende de elektronica. Hij begon met een stuk pure  pianomuziek. In het derde stuk gebruikte hij de eerste elektronica in de vorm van een ijle soundscape die prachtig blende met de klanken van de vleugel. Daarna speelde hij een stuk waarvan hij na afloop vertelde dat hij echt niet wist waar hij mee bezig was, hij had het tijdens de soundcheck bedacht en toen klonk het toch heel anders. Gelukkig zag hij toen hoe dit kon gebeuren. In de volgende track heeft hij dit foutje goed gemaakt, en hoe ! Prachtige intense elektronica, mooie dubby sounds met hier en daar een tokkel op de vleugel en dan een prachtig intens stuk piano wat in combinatie met de soundscape tot een machtige climax kwam. Hij begon zijn show met de opmerking dan hij een half jaar terug ook in het cultureel centrum van Hasselt had gespeeld tijdens een slaapconcert van slaapwel records waarbij iedereen ook echt sliep aan het einde van het concert, hij hoopte dat dit nu anders zou zijn. Bij mij was dit zeker het geval; ik was nog wakker…met een grote tevreden grijns op mijn gezicht.

Als afsluiter van deze avond stond Rachel Grimes op het programma en een paar mensen die ik eerder sprak waren vol verwachting. Rachel Grimes heeft al een roemrucht verleden in de underground met haar band Rachel’s. Vanavond echter geen avant-garde pop/rock muziek, maar prachtige pianostukken. Bij momenten vond ik haar bandverleden nog wel doorklinken. De eerste drie stukken speelde ze alleen, daarna kwamen en een cellist en een violist bij op het podium.  Deze had ze pas leren kennen en ze zij hebben haar dan ook last minute vervoegd om mee op te treden. Persoonlijk vond ik dat het zeker een verrijking was van haar muziek, de verschillende lagen die er nu neergelegd werden gaven de muziek een diepte die een extra dimensie toevoegde aan de muziek. Voor de laatste stukken van het concert kwam er nog een tweede violist bij op het podium, die de hogere vioolpartijen voor haar rekening nam; deze extra klanken maakte het af. Vooral de afsluiter was een intense luistertrip, startende met een hoge pianonoot die alsmaar doorspeelde tot een prachtige climax…

Opnieuw dus een geslaagde avond in het cultureel centrum, petje af voor de avontuurlijke programatie !

Advertenties

5 gedachtes over “Piano 2013 deel 2: Piano Anders #3 27-02-2013 CCHA

  1. Ai, hier had ik zeker ook graag bij geweest. Wat een fraaie muziek en wederom weer erg mooi door jou beschreven, Theiz! Het is dat Hasselt hier vandaan te ver is, maar anders…
    Het stuk van Haines dat je hier geplaatst hebt, heeft alleen weinig met piano te maken, of mis ik wat? 😉

  2. Mooi, theiz, verstilde pracht zoals het in Dordrecht bij [F]luister ook vaak te horen is. alwaar ik enige tijd ook een concert van Haines mocht bijwonen. Het enige dat hij toen deed was ongeveer drie kwartier aan een stuk improviseren op de vleugel, maar prachtig was het!

  3. Dit zijn doorgaans prachtige concerten! 🙂
    Rachel Grimes en Greg Haines heb ik weleens met Nils Frahm samen gezien. Die Fabrizio Paterlini ga ik ook eens beluisteren.

  4. Fraai allemaal! Die Italiaan kende ik nog niet…klinkt goed! Autumn Stories is het overigens, niet works. En binnenkort ook hier op de mat. Goede tip! 🙂

    Ik was er toen ook met Peter in Dordrecht en het was inderdaad prachtig.
    Rachel’s heb ik ooit live gezien toen ze “Music For Egon Schiele” speelde…ook heel pianogericht en weinig underground hoor. Alleen met het overlijden van Jason Noble is de kans dat zij ooit samenkomen nihil. Hier een korte recensie uit 2009 over die Rachel Grimes cd: http://www.subjectivisten.nl/caleidoscoop/2009/10/rachel-grimes-book-of-leaves.html

Reacties zijn gesloten.