David Bowie: the stars are out tonight

Het nieuwe album van David Bowie (The Next Day) komt eraan. Inmiddels ook al uitgelekt, en via i-tunes gratis te beluisteren. Dit is de opzienbarende nieuwe clip die deze week uitkwam, met een briljant filmpje van Floria Sigismondi:

Advertisements

10 gedachtes over “David Bowie: the stars are out tonight

  1. David Bowie is ook zo’n artiest waarvan ik echt niente in de kast heb staan. Allemaal niet heel bewust of zo, nee: het is gewoon nooit wat geworden tussen de man en mij. Ben ik raar?
    Ik vind dit ook best aardig hoor, maar word er ook niet echt warm van. Maar misschien mis ik een bepaalde antenne…

  2. Bowie is echt een artiest waar je je in moet verdiepen om het te gaan waarderen. Ik heb niet veel van de man in de kast staan, alleen 2 LP’s (heroes en low), die vind ik erg mooi. Bowie heeft ook veel moeilijke dingen gedaan, maar zijn teksten zijn altijd bijzonder, filosofisch, maatschappijkritisch. Ik vind dit liedje, met dat clipje erbij, ook weer mooi gedaan, en kritisch naar de hele popcultuur en idolatry die er vaak mee samenhangt.

  3. Ja je bent raar. Los daarvan zijn Low, Heroes en Station To Station uit zijn Berlijn periode haast verplichte kost. Ook Eno bemoeit zich ermee. Ja en dan begint de rest te komen…Aladdin Sane, Diamond Dogs, zijn Nine Inch Nails achtige cd Outside…en voor je het weet heb je 17 cd’s van de beste man in de kast. Echt denk de foute hits weg, want dat is maar een te verwaarlozen deel uit zijn carrière. Ook heel fijn is de eerste van zijn band Tin Machine, met de hit Under The God…dus ik bedoel maar 😉

    • Eerlijk gezegd heeft op dit moment Rush hogere prioriteit. Daar heb ik nog maar één cd van en dat oeuvre vráágt echt om een diepte-investering. Maar goed, als ik wat uit die Berlijnse periode zie – dat lijkt me dan toch het meest interessante – voor niet al te veel, zal ik het niet laten liggen…

      • het gerucht gaat dat Bowie zich in die Berlijnse periode door de krautrockers heeft laten inspireren. het is meer dan een gerucht hoor, sommigen speelden zelfs mee met Bowie. interessante fase in elk geval.

  4. Bowie laat zich met een open mind inspireren door alles wat hij ziet en maakt er een eigen geluid van. Zijn eerste albums zijn heel Beatle achtig maar dan met een rare invalshoek. The Lodger is heel erg een mix van Talking Head en The Cure, maar klinken helemaal als Bowie. Zoals gezegd brengt hij met Outside zelfs een NIN achtige plaat. Originele gast! Alleen dat geflirt met Tina Turner en Mick Jagger heb ik nooit begrepen….

  5. Nietsvermoedend schuif ik Scratch My Back van Peter Gabriel in de cd-speler en waar begint dat album mee? Jawel, met een prachtige versie van Heroes van Bowie… Eigenlijk is dat best een heel geweldig nummer!

Reacties zijn gesloten.