Piano 2013 1: Wim Mertens Solo 25 02 CCHA

Alvorens naar een beschrijving van de avond te gaan even een korte introductie van Wim Mertens. Mertens is een internationaal gerespecteerd Belgisch componist die als sinds de vroege jaren 80 solo en ook in verschillende ensembles optreed en albums uitbrengt. Momenteel zit hij al aan de 50 releases, dus een echte vetraan zou je kunnen stellen. Voor mij is dit de eerste keer dat ik hem live zie, en ook de eerste keer dat ik me echt in hem verdiep. Zijn bekendste werk is zonder twijfel Strugle for pleasure titel track van zijn album uit 1983; de melodie de herkennings tune geworden van Proximus een van de eerste belgische gsm aanbieders.

het nummer :

Wim Mertens komt het podium op en knikt het publiek toe en start direct met zijn eerste stuk: wat een pianist is dat, direct met zijn eerste nummer laat hij al een stukje virtuositeit op de zaal los om u tegen te zeggen. De concentratie waar hij mee speelt: aan het eind van het nummer zit hij als een ingezakte lappen pop op zijn piano kruk alsof hij is leeg gespeeld, dan loopt hij even over het podium als om nieuwe energie op te doen. Het voorgaande herhaalt zich, elke keer opnieuw. Elke keer weer prachtig stuk muziek. Op bepaalde momenten neigt het naar jazzy, dan weer hedendaags klassiek. Mertens speelt regelmatig op een  zeer ritmisch mannier, gecombineerd met een vrij complexe melodie erg mooi en erg knap. Ook is er veel ruimte voor rustige en stille stukken in zijn composities. Een ander opvallend aspect van zijn muziek is de zang van Mertens. Hij zingt met zijn opvallende falset stem in een door hem zelf bedachte taal, beetje zoals Sigur Ros, en dat geeft een bijzondere bijna surreële sfeer aan de nummers. Struggle for pleasure heeft hij niet gespeeld, althans niet in een door mij herkende bewerking. Wel heeft hij et concert afgesloten met zijn tweede grote hit : Close Cover als laatste van zijn tweede (!) toegift.

hier in een mooie uitvoering met strijk esemble, vanavond deed hij het solo

Ook nog even een filmpje waarin je zij karakteristiek stem geluid kunt horen:

Ik heb genoten van deze avond, en van deze bijzondere, getallenteerde artiest. Een indrukwekkende kennismaking…

Advertenties

8 gedachtes over “Piano 2013 1: Wim Mertens Solo 25 02 CCHA

  1. Klinkt goed, Theiz: zowel de muziek als jouw enthousiasmerende verslag! Die Mertens is wel een begenadigd muzikant en componist. Dank voor het delen!

  2. Mooi verslag Theiz!

    Wim Mertens is minstens zo’n grootheid als Michael Nyman en Philip Glass, alleen iets onbekender (zo blijkt). Ik vind zijn allermooiste A man of no fortune and with a name to come uit 1988, die hij heeft geschreven na de dood van zijn vader…man, die hakt er in, maar is ook ontzettend mooi. Je moet er wel geduld voor hebben want zoals vaker met minimal music neigt het naar herhaling, zeker met die hoge stem erbij. De verschillen zitten hem in het gevoel en de kleine details. Groots!

    Onderstaande is van mijn favoriete album; als dat je niks doet moet je Wim Mertens gewoon lekker vergeten:

      • Heel erg mooi dit! Doet me inderdaad denken aan het pianowerk van Glass en Nyman. Hier maak ik de rest hier thuis ook wel blij mee. Dank voor de tip, mannen!

      • graag gedaan…Mertens heeft overigens ook een 37cd compilatiebox uit, waar niet eens alles in zit, maar dat gaat zelfs mij te ver. Hoogtepunten zijn denk ik wel:

        Maximizing the Audience
        The Belly Of An Architect
        A man of no fortune and with a name to come
        Struggle For Pleasure

        (overigens raar dat hier steeds een oude profielfoto opduikt…en soms weer niet)

      • Misschien is Job ook wel geïnteresseerd… Hij is nu bezig om een stuk van Einaudi in te studeren…
        Ik vind die profielfoto trouwens wel grappig: is dat je jaren ’80-look?

      • Jaren 90 meer….alleen heb ik deze foto weken geleden 1 dag gebruikt en die raakt hier dan ergens verstopt in wordpress leidingen

        Leuk dat Job met Einaudi bezig is! Wat speelt hij?

      • Oeps, hoor net dat hij er nog aan beginnen moet. Welk stuk het precies geworden is, hoor je nog… (’t jong zit nu op school en vanavond mag hij met z’n vader mee naar die typische’Kees-band’) 🙂

Reacties zijn gesloten.