la liste week 9

Mathijs

Vector Lovers – Iphonica  (epm-music / soma)

SOMACD101 1000 x 1000

Vector Lovers, het eenmans project van Martin Wheeler, zet met dit volledig op zijn iphone 4 gecomponeerde album een punt achter dit project. Het is een waardig saluut geworden. Binnenkort een volledige bespreking.

Release datum : 25-03-2013

Timelapse: ook op de iphone gemaakt maar niet op het album, we gratis van zijn soundcloud te downloaden:

Ital Tek – Hyper Real ep  (Civil Music)

italtek

Ik begin langzaam, na James Blake, Burial en nu ook Ital Tek gehoord te hebben (post) Dubstep op waarde te schatten, of toch de invloed die het genre gehad heeft op electronische muziek. Dit klinkt opwindend. Hier hoor je het plezier en enthausiasme in. Het tempo ligt hoog, dit plaatje is hyper. Maar dat zegt de titel dan ook al. Het stoort me zeker niet.

Electro Blues Compilation (resonate / freshly squeezed)

Fijne compilatie: een cd authentieke blues, op de andere schijf elektronische herwerkingen. Dit pakt soms heel goed uit soms iets minder, maar oordeel zelf .

Release datum : 25-03-2013

Nicole Willis & The Soul Investigators – Totured soul  (resonate / timmion)

Fijn soul de oude soul sound, maar dan met een hedendaagse productie en stem. Lekkere orgeltjes mooie groove. Peter gaat hier nog het een en ander over schrijven.

release 04-03-2013


Kees

john mellencampJohn Mellencamp – On The Rural Route 7609 (Mercury/Island)

De afgelopen week had ik vakantie. Dat is voor mij ook altijd te tijd om wat te grasduinen in mijn cd-collectie, met name tussen die albums die daar al wat langer staan. Dit keer viel mijn oog op een stel boxen. Als eerste was dat Catalogue, de Kraftwerk-verzamelbox. Dat resulteerde in de (allang aangekondigde) APK over Radio-Activity. Direct daarnaast staat de box On The Rural Route 7609 van John Mellencamp. Deze box bevat vier cd’s boordenvol songs van deze Amerikaanse liedjessmid. Beter gezegd: het is een echt ‘koffietafel-boek’, uitgegeven in prachtige dikke sepia bladzijden, met essays, liner notes en de lyrics. Twee jaar geleden kreeg ik het van mijn geliefde voor mijn verjaardag (na een tip mijnerzijds, die weer het gevolg was van een tip van Wim B.) en eigenlijk had ik deze cd’s niet heel veel gedraaid. Daar had ik nu tijd voor. En ik heb genoten. Vaak wordt Mellencamp vergeleken met Springsteen, maar de laatste is toch wat poppier en Mellencamp blijft dichter bij de roots-muziek. Tegelijk kan hij ook rocken als de beste. Zijn teksten gaan vaak over de onderkant van het bestaan, waar hij vol mededogen en fel elan over zingt. Niet toevallig las ik deze week ook het meesterwerk van William Faulkner, The Sound and the Fury, in de prachtige Nederlandse vertaling van Bartho Kriek. Deze aangrijpende roman uit het diepe Zuiden van Amerika kreeg onbedoeld een fraaie soundtrack van Mellencamp!

dakota suite
Dakota Suite/Quentin Sirjacq – The Side Of Her Inexhaustible Heart
(Glitterhouse)

Twee van de hoofdpersonen uit Faulkners The Sound and the Fury heten beiden Quentin. Ziedaar, het bruggetje naar Quentin Sirjacq die samen met Chris Hooson van Dakota Suite twee jaar geleden dit prachtalbum maakte. Ik zag het liggen bij de (jawel!) FNAC in Antwerpen, waar we afgelopen week een dagje waren. Ik kon het – zeker in de afgeprijsde vorm – niet laten liggen. Over Dakota Suite is hier al veel gezegd en daar wil ik het nu eigenlijk helemaal niet over hebben. The Side Of Her Inexhaustible Heart is namelijk gewoon een prachtig album vol verstilde tedere liedjes en schitterende minimale neo-klassiek. Ik draaide het pas in de auto en dochterlief van 13 zei: ‘Pap, dit vind ik nu eens echt mooie muziek. Nee, ik meen het!’ Ach, dan gloeit een vaderhart…


Eklin-Onwa
(Lowin)

eklinPeter en ik waren van de week, zoals gezegd, ook bij de release-party van Herrek. Als eerste band speelde daar Eklin. Dat concert was niet in z’n totaliteit fenomenaal, maar er zaten wel fascinerende elementen in. Dat deed mij besluiten om een ep en een album van hen aan te schaffen. Onwa is het album van deze Rotterdamse band dat al weer drie jaren geleden verscheen. Maar dat hoeft geen reden te zijn om het hier onbesproken te laten. Mousique heeft ook altijd de functie van Ruth op de akker van Boas gehad: het nalezen van nagelaten graantjes. Nou, Onwa is een heerlijke vrucht met kale en zeer indringende pop. Het eerste instrumentale nummer doet zelfs denken aan vroeg werk van Tangerine Dream, met vervreemdende en spooky synths. Als zangeres Leontien Herkelman gaat zingen neigt het meer naar een kruising tussen Cocteau Twins, Portishead en The xx. Een zeer intrigerend plaatje.


Peter

Mark de Clive-Lowe & New Rotterdam Jazz Orchestra: take the space trane
(Tru Thoughts)

Bijzonder samenwerking tussen de hippe jazz/soul/house producer Mark de Clive Lowe en het (New) Rotterdam Jazz Orchestra. De titel van de plaat is een speelse verwijzing naar Duke Ellington’s `Take The A Train’, een bigbandklassieker. En Bigband it is met het 12 koppige New Rotterdam Jazz Orchestra (waar we o.a. bekende namen uit de Nederlandse jazz-scene tegenkomen als Jan van Duikeren, Rob van de Wouw en Bart Wirtz). Maar bigband is het ook weer helemaal niet, omdat de invloeden meer komen vanuit de avantgarde jazz van Coltrane (Trane) en de muziek vermengd is met electronica en breakbeats. Een heerlijke jazz-funk-electronica plaat die de pan uit swingt, een oortergende geluidsexplosie. Van een vriend kreeg ik al weer een paar maanden geleden een proefpersing met een aantal nummers, en dat had mijn aandacht al gevangen. Nu is daar de complete plaat. Dit is vette shit!

Alec K Redfearn and the Eyesores: sister death (Cuneiform Records)

Zo! Tip voor de programmeur van Metropolis of een ander zomerfestival. Alec K Redfearn maakt al meer dan 15 jaar bijzondere muziek die in geen enkel hokje past. Sister Death (2012) is hun 7e geloof ik, en brengt een aanstekelijke potpourri van Oost Europese zigeunermuziek, cabaret, progressieve en psychedelische rock, blues en (post)punk. Mr. Redfearn bespeelt zelf de accordeon, en verder zijn er o.a. orgel, franse hoorn, double-bass, gitaar drums, electronica en meerstemmige zang te horen.
Bij vlagen meeslepend, maar bij nader inzien misschien soms net iets te experimenteel voor een gemiddeld festival, en bovendien nogal somber van karakter, zou je de band eventueel ook voor je begrafenis kunnen uitnodigen.

Girls Names: the new life (Tough Love/Konkurrent)

Tweede band van Belfast kwartet. Donkerder, meer psychedelisch geluid, hypnotiserende postpunk/shoegaze met vlagen Joy Division, Bauhaus, The Cure, My Bloody Valentine en The Pains Of Being Pure At Heart. Sombere songs gedrenkt in bittere realiteit. Ideale crisismuziek.

Daan

Atoms for Peace – Amok

Stuiterend, nerveus, maar ook heel erg warm. Thom Yorke (leadzanger van Radiohead) is weer in zijn element. Hij werkt samen met andere me

atoms for peace

nsen   (onder andere Flea van The Red Hot Chili Peppers), maar het is toch duidelijk Yorke. Voor mensen die de electronica van de latere Radiohead te nerveus  of de zang van Yorke zeikerig vinden: u kunt deze release met een gerust hart niet beluisteren! 🙂 Anders kun je naar de Luisterpaal!

Advertenties

4 gedachtes over “la liste week 9

  1. Die Nicole Willis en haar zielenvorsers maken heerlijke soul inderdaad. Die bespreking volgt binnenkort…
    Van Mellencamp heb ik Lonesome Jubilee op LP, een mooi album dat ik zo af en toe eens luister

Reacties zijn gesloten.