recensie: Jim James – regions of light and sound of god

Jim-James-Regions-Of-Light-And-Sound-Of-GodVanaf het eerste moment is duidelijk dat Regions Of Light And Sound Of God een product is van muzikaal topniveau. Jim James (de zanger van My Morning Jacket) opent het album subtiel op State Of The Art (A.E.I.O.U.), het nummer bouwt zich langzaam op; de stem van James komt hier nog beter tot zijn recht dan bij MMJ, hoewel de muziek van een totaal ander karakter is. Grappig is hoe de stem van James tegen het einde van het nummer (the power’s going out) digitaal vervormd wordt zodat het lijkt alsof het gaat om een zendsignaal dat begint te storen.
Deze manier waarop de muziek letterlijk aansluit bij de teksten gebruikt hij vaker op het album, het duidelijkst in All Is Forgiven waar hij zingt over de geboorte van Jezus (`son of man was born in Bethlehem, called god’) en de muziek een sterk midden-oosters karakter krijgt. Het is een kwetsbaar liedje, James lijkt ondanks alle twijfels te willen geloven, tegen alle schijnbare tegen-bewijs in.

jim james 3Regions Of Light And Sound Of God is consistenter dan het meeste werk van My Morning Jacket, wellicht doordat James hier alles zelf bepaald, inclusief alle instrumenten die door hemzelf bespeeld worden. Het album is prachtig geproduceerd, misschien een beetje glad (ik moet af en toe aan Thomas Dybdahl denken), zeker in vergelijking met MMJ, maar dat geeft niet. De muziek staat bol van de schoonheid, maar toch zit er ook enorm veel spanning in het album. En tekstueel valt er ook veel te genieten, Jim bezit over een vaardige en poëtische pen. Muzikaal komt er van alles langs: singer/songwriter, folk, 60’s en 70’s pop, soul, jazz, psychedelische pop.

jim james 4James heeft afwisselend gebruik gemaakt van analoge en digitale opnametechnieken. Hier en daar wordt de muziek hierdoor af en toe een soort collage, waar songs die heel `normaal’ beginnen hele vreemde kanten op gaan. Dit geeft soms een wat bevreemdend effect, en dat is ook wat James heeft beoogd: hij wilde de muziek laten klinken alsof het uit een andere werkelijkheid tot je komt, als iets dat je nog nooit hebt gehoord. Die experimenteerdrift gecombineerd met soms haast zoetige pracht doet me regelmatig denken aan The Beatles in hun meest creatieve periode. En het klinkt misschien wat pretentieus, maar Jim James zou met gemak door kunnen gaan voor een hedendaagse John Lennon of George Harrison.

Dit is het eerste album van 2013 dat me echt van mijn stuk brengt. Als ik hier tegen het einde van het jaar nog niet van ben hersteld zou deze wel eens hoog in mijn jaarlijst kunnen eindigen…

release: 05-02-2013 (ATO records)

5 gedachtes over “recensie: Jim James – regions of light and sound of god

  1. Mooie recensie, Peter, die juist door de uitdagendheid mij uitlokte het album te gaan beluisteren. Aanvankelijk vond ik jouw kwalificatie van ‘ondersteboven van zijn’ wat overdreven, maar na een paar liedjes kreeg het album mij echt in de greep. Vooral A New Life en All Is Forgiven zijn van onaardse schoonheid. Wat een stem heeft die James toch en wat is het inderdaad prachtig gearrangeerd. Dank voor de tip!

  2. En hier een mooie uitvoering van A New Life in de talkshow van Jimmy Fallon, mét The Roots!

  3. Pingback: la liste week 11 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.