Recensie: Hummingbird by Local Natives

local nativesDeze vierkoppige band komt uit Los Angeles en werd bekend door hun debuut Gorilla Manor in 2009. Voor mij is deze cd een eerste kennismaking.
Waar de muziek me aan doet denken? Een mix tussen de mooie samenzang van Fleet Foxes, de ernst van de The National, en de dromerigheid van Beach House.
Voor mij vooral verslavend, dromerig, vol mooie melodieën, de grijpende hoge stem van Taylor Rice, imposant slagwerk en een heerlijk orkestrale sound.
In interviews met de band is te lezen dat de vrolijkheid van hun eerste cd op Hummingbird heeft plaatsgemaakt voor ernst en emotie. De breuk met bassist Andy Hamm, het overlijden van Kelcey Ayer’s moeder en de relatiebreuk van Taylor Rice zorgen voor die verandering in toon.
In het, toch wel, grote geluid dat ze hier neerzetten is gekozen voor de albumtitel van het kleinste vogeltje … de kolibri. Dat, samen met de afbeelding van de cd waarop bandlid Ayer zich vasthoudt aan de rand van een gebouw, is tekenend. Klein en breekbaar te midden van al het muzikale geweld. In het op een na laatste, en overigens schitterende, nummer Columbia, zingen ze dan ook vanuit het hart:

A hummingbird crashed right in front of me
and I understood all you did for us.
You gave,

and gave,
and gave,
and gave.

Ohhh, every night I ask myself
Am I giving enough?

Am I giving enough?
Am I giving enough?
Am I?

Mooi!

Advertenties

6 gedachtes over “Recensie: Hummingbird by Local Natives

  1. na ene vluchtige luisterbeurt heeft het album me nog niet gegrepen. nu jij zo enthousiast bent voel ik verplicht om de plaat nog eens wat diepgravender te onderzoeken. mijn rebound-impressie hou je tegoed….

  2. Ik ben nu aan het luisteren – mijn inhoudelijke reactie houd je nog te goed. Ik heb Gorilla Manor van Local Natives hier in de kast staan en vond/vind dat een erg goed album. Ik ben benieuwd naar deze ‘donkere’…

    Even een klein draadje over de kolibrie – moet jou als vogelman aanspreken – Wilco, Eels, Tom McRae en Homade Knives zongen allen over dit kleine en fijne vogeltje…

  3. Oké, plaat beluisterd… En na 1 keer kan ik al zeggen dat het wederom een fijn plaatje is. Tegelijk vind ik muzikaal gezien het verschil ook weer niet zo heel groot. Hooguit ietsje meer ingetogen.
    Je bent trouwens goed bezig, David. Twee mooie platen in korte tijd besproken.

  4. De twee nummers die hier staan zijn mooi, ik ga de cd wel eens in het geheel luisteren, dan volgt wellicht ook van mijn kant een inhoudelijke reactie.

  5. vanmorgen onder het hardlopen heb ik nog eens aandachtig kunnen luisteren en het is zeker een fijne plaat. toch zal Local Natives nooit mijn favoriete band worden, dat was het niet en dat wordt het ook niet met deze plaat, die ik overigens wel meer apprecieer dan de voorganger. er wordt in recensies hoog opgegeven van het feit dat Desner van The National meespeelt; dat is ook fijn maar maakt imho niet dat deze plaat ook maar in de buurt komt van wat de heren van The National hebben gepresteerd. Die zware melancholie van The National roert mij tot diep in de ziel, Local Natives zorgt slechts voor een oppervlakkige rimpeling ergens aan de buitenkant van mijn wezen.
    dat is volsterkt persoonlijk uiteraard en ik sluit niet uit dat ik deze plaat in de loop der tijd nog meer ga waarderen, lekkere dromerige muziek is het zeker…

Reacties zijn gesloten.