la liste week 4

Peter

Tape Loop Orchestra: in a lonely place (eigen beheer, dec. 2012)

Tape Loop Orchestra is Andrew Hargreaves (The Boats). In A Lonely Place is geinspireerd op drie sleutelscenes uit de gelijknamige `50 film van Nicholas Ray (met o.a. Humphrey Bogart). De basis van de drie composities is een eenvoudig fragment, dat eindeloos gemanipuleerd wordt door middel van een 4-trackrecorder en walkman-loops. De muziek wordt schier eindeloos herhaald, uitgerekt, gemanipuleerd, gemoduleerd etc. In het laptop tijdperk waarin we leven is het mogelijk om met het grootste gemak de meest complexe en technisch hoogstaande effecten toe te passen, maar Hargreaves kiest er hier juist voor om met minimale middelen te werken. En het effect van dit eenvoudige experiment is groots.

Bersarin Quartett: II (Denovali, apr. 2012)

Bersarin Quartett is geen kwartet, maar gewoon het pseudoniem vande Duitse componist Thomas Bucker. Dit is filmmuziek van grote schoonheid; filmmuziek die geen beeld meer nodig heeft. De beelden komen nl. vanzelf wel als je de lichten dimt, de volumeknop openzet en je deze muziek als een golf over je heen laat spoelen. Meeslepend, melancholisch, sferisch, episch. Het selftitled debuut werd al zeer positief ontvangen, II klinkt als het meestwerk dat hij nooit meer zal kunnen overtreffen.

The Alvaret Ensemble (Denovali, apr. 2012)

Ook van het Denovali label is dit bijzondere project, waar naast de voor mousiquanten bekende Greg Haines een rol speelt, maar ook Peter Broderick weer eens langs komt. Maar ook Nederlanders als Jan en Romke Kleefstra en Sytze Pruiksma geven acte de presence. Nils Frahm nam deze plaat op. The Alvaret Ensemble brengt neoklassieke experimentele impro-achtige muziek, waar Jan zijn mysterieuze teksten op voordraagt. Voor de liefhebbers van `[F]luister’-muziek is dit een aanrader. Ook weer niet echt vrolijk trouwens.


Mathijs

PrintUlrich Schnauss: a long way to fall (Scripted Realities/ PIAS) 

Was wel liefhebber, maar zijn vorige album vond ik echt een slap aftreksel van de voorgangers. Deze laatste worp is anders, de eerste twee tracks zijn best OK, mooie ambient met de typische warme Schauss-feel. Vooral Broken Homes is mooi, doet me hier en daar wel denken aan de Sending Orbs sound. Maar dan vervalt hij in zijn oude trucje, en op bepaalde momenten hoor je dat hij waarschijnlijk zijn collectie Synthesizer Greatest uit de kast heeft gehaald, te horen aan de retro sounds die hij gebruikt.  Zou leuk kunnen zijn maar helaas is dit een gemiste kans.

Pantha Du Prince & The Bell Laboratory: elements of light ( Rough Trade/ Konkurrent)

Hendrik Weber (de man achter Pantha Du Prince) werd geïnspireerd voor het maken van dit album toen hij in de verte een carillon hoorde spelen, een klokkenspel zoals in veel steden in Nederland er zich ook wel ergens een bevind. Hij heeft samen met The Bell Laboratory rond dit instrument, samen met een heel scala aan slag- en percussie-instrumenten een album opgenomen. En ik moet zeggen: dit klinkt heel fijn; niet opzienbarend, maar een mooi album vanuit een originele insteek.

hier een stukje live (dat wil ik zeker eens gaan bekijken als ik de kans krijg)

en een “gewone” video


Kees

gharibGharib: Antom Aein

Tijdens een concert van How To Throw A Christmas Party zag ik hem: die wat verlegen Syriër Gharib. Hij zette zich met zijn ‘ud’, een soort luit, achter de microfoon en begon een Arabisch liedje. De rest van de band viel in en er ontspon zich een opzwepende mengelmoes van Arabische volks- en Amerikaanse folkmuziek. Bij de merchandise kocht ik de ep met daarop een viertal liedjes. Ze zijn geproduceerd door Pim van der Werken – die man verdient intussen wel een standbeeld voor zijn werk! De liedjes op de ep grijpen me niet zo bij de kladden als tijdens het concert, maar zijn wel goed. Vooral de eerste twee liedjes Ala Dalona en het titelnummer zijn prachtig. Dat titelnummer is helaas niet te horen in het mooie duet met Arjen van Wijk, dat eerder verscheen, maar de bluesgitaar maakt heel veel goed. Het is een aanklacht tegen het Syrische regime van Assad. De andere twee nummers zijn wat ‘drammeriger’, maar zullen het in de concertzaal wel eens een stuk beter kunnen doen.

perfume geniusPerfume Genius: Put Your Back N 2 It

De nr. 1 uit de Mousique-jaarlijst van het afgelopen jaar was nog altijd niet in mijn bezit. Daar is intussen verandering in gekomen. En sindsdien heb ik dat prachtige album Put Your Back N 2 It van Perfume Genius vaak gedraaid. Ik ga er geen uitvoerige bespreking aan wijden. Dat deed Daniël Drost hier al. De fraaie piano-ballads doen me vaak denken aan Jason Lytle van Grandaddy, maar dan wel wat somberder en gepijnigder. Een nadeel: de eenvormigheid van het geheel. In die zin is de wat korte speelduur hier geen probleem.


Wim

    Porcupine Tree – Octane Twisted (Kscope)

Aanvankelijk dacht ik met een schouderophalen om dit album heen te kunnen lopen. Alweer een live-album? Met daarop ook nog eens een integrale uitvoering van The Incident (2009), het laatste studioalbum van Porcupine Tree? Laat maar, dacht ik. Toch gekocht. En warempel, Octane Twisted is een bijzonder fraaie plaat. CD1 bevat dus The Incident. Prima nagespeeld, maar niet Porcupine Tree op z’n best. CD2 laat horen waarom dat zo is: het oudere werk zoals bijvoorbeeld Arriving Somewhere But Not Here, Dislocated Day en Stars Die is van een andere orde. Prachtig! Binnenkort verschijnt het derde soloalbum van Steven Wilson: The Raven That Refused To Sing. Ik kijk ernaar uit en hoop dat hij – zoals op Grace For Drowning (2011) – de metal, anders dan op The Incident, weer wat meer links zal laten liggen ten gunste van ‘vanalles’.

18 gedachtes over “la liste week 4

  1. Leuk Mathijs, dat je Pantha Du Prince ook mooi vindt. Ik ben er nog iets enthousiaster over, en het grappige is: ik was net klaar met een recensie, die deze week op mousique zal verschijnen. Als ie dan nog niet genoeg aandacht gehad heeft, die Weber, dan weet ik het ook niet meer 🙂

  2. Ja geweldig album van Pantha Du Prince, mijn recensie staat inmiddels al online. Bersarin Quartett en The Alvaret Ensemble hebben bij mij ook al de revue gepasseerd, prachtige platen dus hear hear. The Tape Loop Orchestra is niet in eigen beheer maar op Facture (gelieerd aan Fluid Audio) verschenen als lp+cd. Mooie lijst heren!

    • ja, hoe denk je dat ik bij dat trio’tje terecht ben gekomen, JW? 😉
      bedankt voor de aanvulling trouwens w.b. TLC, kon geen label vinden maar als jij het zegt is het ongetwijfeld zo.

  3. Nice Peet, ben benieuwd naar je verhaal, het geheel is dus einspireerd geweeest toen Weber in Kopenhagen een Carilion hoord in de achtergrond tijdesn een lunch afspraak ( Carillions spelen vaak rond het middag uur)

  4. nog even een vraag je : vind niemand mij bijdrage over lost in heaven interessant ? Geen enkele reactie, ben toch benieuwd wie er geluisterd heeft en wat je er van vond.

    • Rush is niet aan mij besteed heb in mijn tiener jaren een korte symfo fase gehad, toen vooraal veel Magnum en Rush geluisterd. Daarna is het van Simple Minds en hardrock vrij snel hip hop geworden

  5. Dat kan ons allemaal overkomen, mannen. Gewoon doorschrijven! Wie weet ontspint zich zomaar een fittie over het één of ander 🙂

  6. het gaat mij niet zo zeer om de reactie, ben gewoon benieuwd of jullie het trekken deze mixen. 🙂

    • ik ga nog wel even luisteren, theiz. ik check soms ff op mijn werk de site, maar daar kan ik natuurlijk niet uitgebreid gaan luisteren zoals je begrijpt. ik laat het wel ff weten. En Rush, Wim, is helaas niet zo mijn ding. Mijn prog en symfo fase is al weer minstens een decennium geleden ten einde gekomen 😉

  7. By the way Peter, ik ga morgen het Bersarin Quartett live zien, als voor programma voor Murcof & Simon Geilfus

  8. Pingback: recensie: Pantha Du Prince & The Bell Laboratory – elements of light | mousique.nl

  9. Pingback: Bersarin Quartett and Murcof ft Simon Geilfus (Anti VJ) 22-01-2013 CCHA | mousique.nl

  10. Pingback: la liste week 47 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.