recensie: Avant La Lettre – in my time

in my time avant la lettreIn My Time is het 2e album van de Amsterdamse band Avant La Lettre, dat krap een jaar na hun debuutplaat Belief uitkomt. De band is duidelijk gegroeid, al is het alleen maar door de relatief snelle werkwijze (de plaat werd in slechts 2 maanden opgenomen) in vergelijking met de eerste plaat. Dat maakt ook dat In My Time minder afgewogen en daardoor spannender klinkt. Avant La Lettre maakt nog steeds pakkende poprockliedjes (vergelijk Go Back To The Zoo, Swelter en een hele reeks andere hippe bandjes die in Nederland de afgelopen tijd de kop opsteken), maar In My Time wringt wel wat meer: qua tekst (moeilijke thema’s worden niet geschuwd), maar zeker ook qua muziek.

Albumopener Mirrors gaat over de ernstig zieke moeder van zanger Laurens Radstake. Een prima liedje dat mooi wordt opgebouwd en een melancholische en toch hoopvolle tekst heeft. Smoke Screen is met zijn bijtende tekst, scheurende gitaren en vette blocksynths een heerlijk nummer met ballen. Postmodernity is met zijn blazers en uptemo ritme weer een ouderwets popliedje, en een rake typering van het richtingloze gevoel dat de generatie 80-kids kenmerkt. De laatste twee nummers op het album, Barricades (muzikaal niet het sterkste nummer) en When They Dance, kennen ook deze thematiek. Hold On is goed bedoel maar doet me niet zoveel.

Avant-La-LettreHeart Beat, dat over een verbroken relatie gaat, dan weer wel: rustig opgebouwd, mooi gezongen, en halverwege barst het nummer uit in een passioneel gezongen afscheid. Radstake klinkt hier als de zanger van I Am Kloot met een scherper randje. Lekker! Ook Before-After en Peace Sign hebben dat rauwe en spontane gevoel; het is een goede keuze geweest van de band om het geheel niet dicht te smeren met allerlei poespas en teveel productie toe te passen: dit zijn de heerlijkste nummers van het album! Naar mijn gevoel bereiken ze een beetje hetzelfde effect als dEUS op hun laatste plaat, die ook ten opzichte van de voorganger veel frisser en spontaner klonk; dat geeft energie, maakt vrolijk, je hebt het gevoel van iets spannends deelgenoot te zijn.

When They Dance sluit het album prachtig af met een duet over twee outsiders die elkaar uiteindelijk vinden.

release: 18-01-2013 (Rough Trade/DGR)

Advertenties

3 gedachtes over “recensie: Avant La Lettre – in my time

  1. Mooi nummer mannen! Ik ben benieuwd naar de rest.
    Succes met de lancering. 😍 👯👯 💓

  2. Altijd leuk: nieuwe bandjes en al helemaal als ze zo volwassen klinken. Goede recensie, Peter!

Reacties zijn gesloten.