Recensie: Idler Wheel by Fiona Apple

the_idler_wheel_is_wiser_than_the_driver_of_the_screwJa, ik heb nog een appeltje te schillen met mezelf. Ik ben namelijk laat, rijkelijk laat zelfs, maar dat mag mijn pret niet drukken. Ik kwam een halve recensie tegen in mijn mapje van Mousique en vond dat ik ‘m toch nog moest plaatsen. En ach, het jaar is nog niet voorbij. Dit appeltje is geschild voor je kan knipperen met je ogen.
Al rond de zomer werd deze cd met de titel van een klein gedicht uitgebracht: The Idler Wheel Is Wiser Than the Driver of the Screw and Whipping Cords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do.
Kijk, dat is nog eens een titel… Fiona Apple kende ik niet, maar het hoesje (dat ze zelf maakte) sprak me wel aan en al bij de eerste luisterbeurt liet haar muziek en stem mij niet meer los.
Op deze cd is het muzikale soberheid die de klok slaat. Percussie, piano en een dijk van een stem. Daar heb je de hoofdingrediënten van de cd. Toch is het daarmee gek genoeg geen sobere of stille plaat geworden. In tegendeel, het klinkt goed gevuld en in balans. Juist de muzikale kaalheid en het op elkaar in spelen van de genoemde ingrediënten maken het indringende en boeiende muziek. Singer-songwriter muziek met jazz-randjes die lekker tegen het alternatieve en experimentele schuurt.
Haar stem? Van zacht fluweel tot fel klauwend. In het nummer Left Alone is dat bijvoorbeeld goed te horen. Zoals Pitchfork het mooi zegt over dit nummer: “‘Left Alone’ is nothing short of a vocal masterclass. It has the singer going from the verses’ rap-like cadence to the hook’s curlicue jazz stylings to the operatic long notes of the bridge notes that slowly curdle underneath their own exasperated weariness.
Ook in ‘Regret‘ spuugt Apple de pitten er schreeuwend uit met zulk venijn dat je ervan schrikt. Ik vind het mooi. Erg opgewekt klinkt het allemaal niet, want ze lijkt toch vooral te zingen vanuit pijn, woede, schaamte en vergane of verlangende onschuld. Maar het is juist dat ongepoetste, dat rauwe en soms ongecontroleerde dat me meesleept en me laat luisteren. Geen appeltje dus voor de dorst, maar meer één waar je dorst van krijgt.
Nu nog zien of ze op mijn eindlijstje komt…

Hot Knife

Left Alone

Advertenties

3 gedachtes over “Recensie: Idler Wheel by Fiona Apple

  1. Zeker op mijn jaarlijstje. Ze maakte al veel meer mooie platen, maar op The Iddler Wheel… is puurder dan ooit. Ondanks de onderliggende pijn, ellende etc, wordt ik er zo blij van.

  2. Fiona Apple is wel een bekende. En je hebt haar eerder gehoord, David… Ze zingt mee op de American Recordings van Johnny Cash!

  3. Pingback: mousique’s jaarlijst 2012 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.