recensie: Johan Borger – wild geese calling

Vorig jaar schreef ik een gematigd positieve recensie over Sometimes, het debuutalbum van de jonge singer/songwriter Johan Borger. Nu komt hij al weer met een opvolger, Wild Geese Calling. Borger is duidelijk gegroeid als muzikant en Wild Geese Calling is een stuk evenwichtiger, voller en volwassener dan Sometimes, dat is meteen bij een eerste luisterbeurt al te horen.

Wat niet is veranderd zijn de rustige, intieme liedjes zonder pretentie. Ook qua opnametechnieken gaan Borger en co. weer een stapje verder dan de vorige keer; alles om de spontaniteit van de opnamesessies zoveel mogelijk te vangen op de opnames. In de vroege zomer van dit jaar trok Johan zich met een groepje muzikanten (Mischa Porte, Rients Kuik, Jaromir Fernig, Mariecke Borger, Jesse Borger en Floris de Vries) en broer Jan (die aan de knoppen zat) terug op de deel van een oude boerderij uit 1883. Geen klinische opname-omgeving zogezegd, waar wat bijgeluiden hier en daar niet te voorkomen zijn, maar dat was ook juist de bedoeling: authenticiteit en intimiteit wogen zwaarder dan de perfecte sound. Met die sound is overigens in het geheel niets mis, geluidstovenaar Jan Borger weet de sessies op een unieke manier te vangen. Wat geresulteerd heeft in een evenwichtig, intiem, persoonlijk en naturel album.

Wild Geese Calling leunt zwaar op de Amerikaanse songwriter traditie; verhalende persoonlijke liedjes over onschuld, opgroeien, volwassen worden en leven in een gebroken wereld. Weemoed, verlangen, vriendschap, herinneringen, afscheid nemen, en toch ook hoop. Instrumenten als akoestisch gitaar, mandoline, banjo, pedal-steel en staande bas maken het americana gevoel compleet.

Verwacht van Johan Borger geen hippe neofolk of überhaupt iets wat maar met mode te maken heeft. Johan richt zich simpelweg op het schrijven van ambachtelijke degelijke liedjes, en die vastleggen op de best mogelijke manier. En daar slaagt hij steeds beter in. Jammer dat de aandacht van de muziekpers over het algemeen vooral uitgaat naar het nieuwste, het hipste, het hyperigste. Een artiest als Johan Borger verdient gewoon meer erkenning dan alleen die van muzikanten en fijnproevers.

release: 15-11-2012 (Cane Goose Records)

Advertenties

6 gedachtes over “recensie: Johan Borger – wild geese calling

    • De titel refereert natuurlijk naar Kierkegaards fameuze verhaal over de Wilde Ganzen (opgetekend in zijn dagboeken). Voor wie het niet kent, hier de tekst (niet in het Deens, als u het niet erg vindt… 😉 )
      “Iedereen die ook maar een klein beetje de vogelwereld kent, weet dat er tussen de wilde en de tamme ganzen, hoeveel zij ook van elkaar verschillen, een soort verstandhouding is. Als de trek van de wilde ganzen gehoord wordt in de lucht en beneden op aarde tamme ganzen zijn, dan merken die het onmiddellijk; tot op zekere hoogte begrijpen zij wat het betekent; daarom ook richten zij zich op, slaan met de vleugels en snaterend vliegen zij langs de grond een stuk mee – en dan is het voorbij.
      Er was eens een wilde gans. In het najaar, tegen de tijd van de trek, bemerkte hij een paar tamme ganzen. Hij vatte genegenheid voor hen op, het leek hem een schande van ze weg te vliegen, hij hoopte hen voor zich te winnen, zodat zij – als de trek begon – zouden kunnen besluiten hem te volgen.
      Daarom probeerde hij op allerlei manieren met hen in aanraking te komen,hen er toe te brengen een beetje hoger te stijgen en dan weer een beetje hoger,in de hoop dat zij mogelijk de trek zouden kunnen volgen, verlost uit dit beklagenswaardige middelmatige leven, dat zij als achtenswaardige tamme ganzen, waggelend op de grond doorbrachten.
      In het begin vonden de tamme ganzen het erg vriendelijk; zij hielden van de wilde gans. Maar al spoedig werden zij hem moe, zij werden hatelijk tegen hem en lachten hem uit als een fantasierijke dwaas zonder ervaring of wijsheid. Helaas, de wilde gans had zich zozeer met de tamme ganzen ingelaten dat zij macht over hem hadden gekregen, hun woorden hadden waarde voor hem – en ten slotte liep het erop uit dat de wilde gans een tamme werd.
      In zekere zin kan men zeggen dat het heel mooi was, wat de wilde gans nastreefde; maar toch was het een vergissing; want – zo is de wet- een tamme gans kan nooit een wilde gans worden, maar een wilde gans kan heel goed een tamme worden.
      Zou het op een of andere manier toch nog prijzenswaardig zijn, wat die wilde gans deed, dan had hij in ieder geval voor één ding moeten zorgen: hij moet zichzelf blijven. Zo gauw hij bemerkte dat de tamme ganzen op een of andere manier macht over hem kregen – dan weg, met de trek mee! Wees daarom op je hoede”.

      O ja, de muziek… 🙂 Die vind ik oké: mooie prachtig geproduceerde en gespeelde Americana. Tegelijk ook niet al te spannend. En daar wringt zich de schoen ook een beetje. Ik ben nog meer onder de indruk van de nieuwe Birdt. Die komt waarschijnlijk hier in besproken vorm aan het eind van de week aangevlogen.

  1. Ik vind de plaat erg goed. De sound/productie is ten opzichte van Sometimes naar mijn idee voller en warmer. Ik zag hem een aantal weken terug in het voorprogramma van Swelter in Hedon, Zwolle. Daar werd ook nieuw materiaal gespeeld en ik had gelijk twee gedachten: De eerste was een associatie met Ray LaMontagne, die kan ook van mooie, zachte liedjes naar een meer bandsound met een prominente pedalsteel. Ten tweede hoorde ik een meer ritmisch bandgeluid met lekker stuwende drums en bas met een ritmische slaggitaar, ipv een tokkel. Dat hoor je ook terug op de plaat. Ik vind het een aangename voortborduring op Sometimes met logische en goede keuzes. Deze plaat gaat dus gewoon veel gedraaid worden!

  2. Even ter correctie: in de eerste versie van deze recensie stond een fout, ik had nl. geschreven dat de vader van Johan (Jan Borger) achter de knoppen zat bij deze opnames. Dat is niet zo, het was de broer van Johan (die ook Jan heet). Uiteraard heb ik het meteen aangepast toen ik daarop geattendeerd werd, nu kunnen de credits voor deze prachtige opnames naar de juiste persoon, al blijven ze natuurlijk binnen de familie 😉

Reacties zijn gesloten.