Rebekka Karijord – We become ourselves

Rebekka Karijord – We become ourselves (control freak kitten/konkurrent)

Het begon met een intrigerend hoesje,  daar tussen al de andere albums trok deze min of meer Tim-Burtoneske hoes mijn aandacht. Komt daarbij de vergelijking met de jonge Sinead O’Connor en Pj Harvey en mijn interesse was gewekt…

Bij een eerste luisterbeurt van het album vind ik het mooi, maar lijkt het vrij zwaar op de hand en behoorlijk  depri. Bij een tweede valt dit eigenlijk wel mee en bij een derde blijkt dat ik een pareltje in de hand heb.

Om het geheel te plaatsen, ik hoor inderdaad Sinead O’ Conner, maar ook Moya Brennan (Clannad) terug en het warme van Agnes Obel. In de meer bombastische stukken hoor ik zelfs op sommige momenten Florence and the Machine. Maar ondanks al deze vergelijkingen hoor ik vooral  een eigen gezicht.

Ik heb het normaal niet zo voor (zoals ik ze meestal blèrrend benoem) zangeressen, ondanks dat ik vind dat er een heel aantal supergoeie zangeressen zijn.

Maar vaak houd het mijn aandacht niet vast of ze gaan te veel showen met hun stem. Hier gebeurt dat ook, maar het gaat nooit echt irriteren, de schoonheid van de muziek blijft de overhand hebben. Ingehouden stukken afgewisseld met ferme uithalen en op bepaalde momenten zelfs over the top bombast, maar het is allemaal te behappen, enkel Multicoloured Hummingbird gaat mij er over, dat nummer had wat mij betreft niet op deze plaat gehoeven (wellicht verandert deze mening na een x -aantal luisterbeurten toch nog)

Ik hoor een cd die ondanks een gedragen en wat mystieke sound ook genoeg lucht laat, de nummers zijn lang niet zo dicht geplamuurd als dat ze op eerste gezicht lijken. Er zitten prachtige bijna minimale passages in en er is ook ruimte voor funky geluidjes (dat subtiel orgeltje op your love !) en pittige percussie. Bij elke luisterbeurt ontdek je nieuwe lagen. Er springen voor mij nog niet echt bepaalde nummers uit, maar de eerste track prayer is wel een erg mooie binnenkomer van de plaat en Your Love is er zeker ook één die blijft hangen. Maar ik vind toch dat het album als geheel erg sterk is. Tot slot nog een eervolle vermelding aan ode to wast lost – wat een track  – , het bouwt op tot een heerlijk bombastische climax…

Over de bank genomen is dit soort muziek; bombast- en keltische invloeden niet echt mijn ding. Maar er zijn uitzonderingen, zeer prettige uit zonderingen.

De videoclip bij de eerste single van het album, tegelijk ook het decor voor het hoesje:

Een akoestische versie van Ode to what was lost :

Advertisements

30 gedachtes over “Rebekka Karijord – We become ourselves

  1. Ha theiz, dat is een mooie recensie, en verrasend genoeg van jouw hand!
    we laten ons graag verrassen. Dit is zeker een heel goed album, al gaat dit soort bombastische muziek (en zang) mij vaak na verloop wat irriteren. Tori Amos trek ik ook niet echt.
    Maar dat is alles geheel persoonlijk (subjectief) uiteraard.

    Wat vind Greet van deze plaat, trouwens?

  2. Intrigerend deze dame. Boeiend én irriterend. Ik ben het wel een beetje met beter eens. In die pianoballad gaat ze op een gegeven moment de hoogte in en dat doet gewoon pijn aan de oren. Maar die verstilling aan begin en eind is juist weer erg mooi. Kortom: ik weet het niet zo…

  3. Ik denk dat het wat jou pijn doet aan de oren Kaas 😉 voor mij juist het speciale maakt, mooi is het niet meer, maar het geeft wel de wanhoop over wat verloren is weer in mijn ogen…

  4. Ik vind het erg mooi klinken. Dank voor de tip, Mathijs. Een soort Keltische Aafke Romeijn. 🙂

    • Ik zou eerder verwijzen naar de Edda, aangezien mevr. Kraaijenord uit Noorwegen komt…

    • Dank JW: mooi, beetje jazzy gezongen. Fijn klokkenspelletje ook. Dit klotst lekker hoor!

  5. Valt het jullie ook op dat mijn spaarzame reacties regelmatig het einde van een topic inluiden? Ik begin me zorgen te maken.

    • haha, niets om je zorgen over te maken hoor. ik denk alleen dat de vaste reaguurders hier dan al weer met een ander draadje bezig zijn…

      en nu is maar weer bewezen dat het dus niet ALTIJD zo is 😉

  6. Pingback: Eurosonic-Noorderslag (9 t/m 12 januari 2013) « mousique.nl

  7. Pingback: Nordic Night #8 25-10-2013 CCHA | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.