la liste 44

Deze week is het druk geweest op mousique met allerhande recensies, een concertverslag en een schier eindeloze draad over herfstmuziek.
Toch hadden we daarnaast nog tijd om andere (nieuwe) muziek te luisteren, hieronder vind je wat wij vermeldenswaardig vonden:

Kees

Dum Dum Girls – End Of Daze (Sub Pop/Konkurrent)

Rockbandjes met een zangeres kunnen mij wel bekoren. Ik denk aan bijv. The Breeders, Throwing Muses, Slowdive en Lush. Dum Dum Girls is ook zo’n band. Sterker nog: het kent louter vrouwelijke leden. Maar rocken kunnen ze! Voorheen was dat vooral op de wijze van garage rock en noise. Tegenwoordig is het geluid opgeschoven naar shoegaze en dreampop. De ep End Of Daze laat een vijftal puntige liedjes horen, waarbij de meeste up tempo zijn, maar wel fijn dromerig. Het mooiste nummer is Trees And Flowers, precies het middelste liedje: een prachtige ballad. Deze schijf van vijf smaakt naar meer!

The Middle East – “I Want That You Are Always Happy” (PIAS)

In 2009 bracht de Australische band The Middle East de prachtige ep The Recordings Or The Middle East uit. Hier stonden zes prachtige folkliedjes op met kleine weerhaakjes. Vorig jaar bracht de band een volledig album uit. Ik schafte het toen niet aan vanwege de bodem van mijn schatkist, maar toen ik deze plaat vorige week in de aanbiedingsbakken bij de FNAC in Brugge zag, kon ik hem niet laten liggen. En ik heb er geen spijt van. De lange titel is ook tekenend voor de lengte van de plaat: meer dan een uur. Het is genieten van de zachtaardige stem van Jordan Ireland en de mooi uitgesponnen liedjes, die zich bewegen in het veld van folk, americana, indie- en postrock. Met zulke sfeervolle muziek houd ik hoop voor het Midden Oosten…

De Mens – Muziek! (EMI)

Uit diezelfde aanbiedingsbakken bij de FNAC viste ik ook het verzamelalbum Muziek! van de Vlaamse band De Mens, dat eerder dit jaar uitkwam. Eerlijk gezegd kende ik deze band louter van naam, maar wat een heerlijke liedjes maken deze Belgen. De titels spreken vaak al voor zich: Jeroen Brouwers (schrijft een boek), Sheryl Crow I Need You So en Sex verandert alles.
De Mens maakt niet al te ingewikkelde rock en powerpop, maar wel met wat prettige rafels. De teksten van Frank van der Linden hebben dat prettig absurdistische en originele dat je ook tegenkomt bij Stijn Meuris (Noordkaap/Monza) en Luc de Vos (Gorki). Neem zo’n songtitel als Luide Muziek In Kleine Auto’s; die zou zo van Gorki kunnen zijn. Kortom: een fijne kennismaking met deze goede band.

Peter

Motorama – calendar (Talitres Records)

Hoe zou Joy Division vandaag de dag klinken als Ian Curtis niet vroegtijdig het leven vaarwel had gezegd? Misschien wel zoals Motorama. Als je naar Calendar luistert klinkt het als een Britse of Scandinavische band, je verwacht helemaal niet dat deze band ergens vlak bij Moskou resideert.
Ik hoor referenties met The National en qua stemgeluid moet ik af en toe weer heel erg aan Tindersticks denken. Motorama geeft me echte vooral het illusoire gevoel dat er een nieuw album van Joy Division uit is. Dat is een beetje vreemd, maar wel lekker.

Trespassers William – cast (Saint Marie/Konkurrent)

Zonde eigenlijk, dat ik deze band nu net moet ontdekken op het moment dat ze de gitaar in de wilgen hebben gehangen. Mijn kennismaking met de band is dus nogal laat, maar middels deze dubbelaar met b-sides & rarities smaakt het wel naar meer. Een prachtige stem heeft mevrouw Williams die goed past bij de dromerige shoegaze liedjes. Gelukkig gaat mevrouw solo verder, ik ben benieuwd.

Lost Bears – shingolai 12″ vinyl (Snowstar Records)

Lost Bear is een 6-koppig rockbandje uit Utrecht, die elementen van o.a. Pavement, Sonic Youth en Guided By Voices in hun sound verenigen. Noem het niet hip, noem het 90’s rock in een nieuw jasje, maar misschien is dat vandaag de dag wel heel erg hip. Afijn, wat doet het ertoe, het is lekkere puntige rockmuziek, opgewekte korte liedjes, luistert lekker weg. Hun debuut Limshasa werd al positief ontvangen, vanaf 1 november is er nu een 12″ bijgekomen, 5 liedjes in 15 minuten (afgerond 3 minuten per liedje dus), heel hip: alleen op transparant vinyl. Bij een pre-order krijg je er nog 2 singletjes en een verrassing bij.

Wim

BoDeans – American Made (F & A Records)

Sam Llanas vertrok. Een aderlating, sinds The Everly Brothers klonken twee mannen niet meer zoals BoDeans. Kurt Neuman bleef en nam samen met oude (Michael Ramos) en nieuwe getrouwen American Made op. Een uitstekende plaat, opnieuw. Al wordt de stem van Sam Llanas natuurlijk wel gemist. Een stem die het merendeel van de wereld alleen maar kent van Somewhere Down The Crazy River van Robbie Robertson. BoDeans heeft een reeks uitstekende platen gemaakt. Het debuut Love & Hope & Sex & Dreams (1986) bijvoorbeeld. Het werd geproduceerd door T-Bone Burnett. En Joe Dirt Car (1995), één van de allerbeste livealbums ooit. Kurt Neuman kan het alleen ook wel, tenslotte is hij zowel een uitstekend liedjesschrijver als een bekwaam gitarist. Een hoogtepunt? Het liedje Jay Leno. Het gaat over een meisje dat dood in het huis naast dat van Kurt Neuman werd gevonden. Neuman was toen zelf ook nog een kind. Well, you know that girl… she gave me something real.

Daan

Vandryver – Stabs of Joy

Kees gaat dit debuut van Vandryver recenseren, dus zal ik er hier niet te veel over zeggen. Behalve dan dat ik tot nu toe erg gecharmeerd ben van dit ‘collectief’. Arjen van Wijk is een goede getalenteerde singer-songwriter die bij dit project naar mijn gevoel dichtbij zichzelf blijft (een gevoel dat ik bij zijn band People Get Ready minder had). Op de Keizersgrachtzolder (waar Vandryver vrijdag optrad) is per ongeluk een exemplaar van dit debuut achtergebleven. Op het moment zet ik het snel even op mijn computer om ‘m uiteraard alsnog eerlijk te gaan aanschaffen. 😉

Minnesota – Are you there?

Peter Himmelman raakte met zijn nummer ‘Untitled’ een gevoelige snaar op de Mousique-avond die we in juni hadden. Weer een ontdekking van een goede artiest. Binnenkort komt er nieuw werk van hem uit dat hij samen met een zekere David Hollander maakte. Hier is deze plaat al te beluisteren: http://www.pastemagazine.com/blogs/av/2012/10/album-stream-minnesota—are-you-there.html Himmelman werkt met veel mensen samen. Een fris geluid met country-invloeden en melancholische folk.

Marry Waterson & Oliver Knight

Tot voor kort een voor mij onbekend duo. De cover van de plaat ziet er braaf, kneuterig, huishoudelijk uit. Dan ga je de muziek luisteren en constateer je dat daar ergens hetzelfde mee aan de hand is. Daar is alleen niets mis mee. Marry Waterson & Oliver Knight brengen geen spannende muziek. Ontspannend is het wel. Een fijn geluid dat bij meerdere luisterbeurten beter wordt. Doet af en toe denken aan Natalie Merchant. Een uitgebreidere bespreking volgt wellicht nog.

24 gedachtes over “la liste 44

  1. Mooie lijst heren!

    Ja lekker hè die Motorama…Ik heb bij de band ook hun eerste besteld. Die zal ik je wel eens laten horen (wink wink say no more).

    Oja en Trespassers William…dat is een heel fraai hoofdstuk in de muziekgeschiedenis. Ze hebben niet eens zo gek veel uitgebracht, maar alles is echt prachtig. Ook van de zijprojecten en nieuwe projecten als Ormonde en Lotte Kestner. En als je in dit straatje zit dan zeker ook Dévics met Dustin O’Halloran en Sara Lov niet overslaan. Om maar eens een voorbeeld te geven:

  2. Ha, dat Tresspassers William klinkt een beetje zoals The Innocence Mission in hun begintijd (tot en met Glow) klonk… Fijn hoor!

      • @Daan, je verwijst hiermee naar mijn laatste Vingerhoed, neem ik aan?
        (kleine flauwe kanttekening: in ‘Op Zee’ gaat het om een zeilboot; dit lijkt mij een viskottertje… ;-))

      • Misschien ben ik erg traag van begrip vandaag, Kees. Maar ik snap echt helemaal niets van je reactie. Wat heeft mijn opmerking over die cover van ‘Tomorrow on the Runway’ door Trespassers William te maken met jouw laatste vingerhoedje??? Verlicht mij.

      • Ach, volgens mij heb ik jou verkeerd begrepen. Ik dacht dat ‘Tomorrow on the Runway’ het album van Tresspassers William was. En daarop staat een viskottertje en ‘Op zee’ gaat over een zeilboot, die ook pontificaal op de cover van dat boek staat. Excuses voor deze spraakverwarring!

      • Ik begrijp de spraakverwarring. 🙂
        Overigens wel erg prettige muziek, dat Trespassers William.

      • Maar waar doel je dan wel op, Daan? Verlicht míj!
        I.i.g. is Tomorrow on the Runway ook een liedje van The Innocence Misson:

      • Scherp, Kees! 🙂
        En precies dat liedje is dus gecovered door Trespassers William op hun laatste plaat. 🙂

      • AHA!! Ik bij het woord ‘cover’ maar denken aan de hoes :-).
        En dan te bedenken dat ik zonder dit te weten al overeenkomsten hoorde tussen TW en TIM!

      • Vandaar ook dat ik zei dat die cover geen toeval kon zijn.;)
        Verder moet ik zeggen dat ik het niet heel erg op het oude The Innocence Mission vind lijken. De vergelijking is wel begrijpelijk. Denk dat veel die het één goed vinden, het ander ook kunnen waarderen.

      • Inderdaad. Vrijdag ging dat allemaal zeer rap (zowel op theologisch als muzikaal gebied).
        Mousique is een vrij lastig medium eigenlijk. Op Facebook kun je tenminste nog liken. Nu moet ik het zo doen: je laatste reactie vind ik leuk, Kees. 😉

  3. Dat BoDeans is ook best mooi. Hoewel ik het hele bijzondere er ook weer niet van af hoor… Irritant is trouwens wel die stream van Paste, die niet zozeer stuitert alswel stottert… 😦

  4. Daan, het is gelukt deze keer!

    Dat Vandryver daar ben ik ook erg benieuwd naar. het enige dat ik tot nu toe heb gehoord is een oud nummertje (volgens mij van HTTACP) en die cover van Phil Collins, overigens heel aardig gedaan. Is dat hip ofzo, dat coveren van Genesis-gerelateerde popliedjes? Sea & Air deed al een Peter Gabriel cover. Ik vind het wel leuk, want hoorde nog zelden covers van deze artiesten…

    • En, er komt in december een nieuwe ATCOED uit, daar kan ik ook niet op wachten! Wellicht dat ik mijn regel van `een jaar niets kopen’ daarvoor moet breken, want een gelimiteerde oplage van 300 stuks, dan wil je niet naast het potje piesen… of zou dat gewoon hun normale oplage zijn? 😉

  5. @Daan, dat album van Himmelman a.k.a. Minnesota is mooi. Fraaie samenzang ook. Die electronica uit het openingsnummer had van mij nog wel wat vaker mogen opduiken!
    (p.s. nu liep die stream van Paste gesmeerd)

    • Je bedoelt dit:

      Die gast van The Needle Drop gaat tegenwoordig z’n vinyl langs, maar hij heeft het gewoon van Frank!

      • Die Frank van der Linden is trouwens wel de zanger met de ‘mooist rollende r’ uit het Nederlandstalig gebied, die ik ken!

Reacties zijn gesloten.