recensie: Peter Broderick – these walls of mine

Genialiteit en gekte, ze liggen vaak dicht bij elkaar. Bij sommige artiesten twijfel je wel eens of ze wel helemaal gezond zijn in hun bovenkamer. Bij Peter Broderick bijvoorbeeld. De man heeft altijd al een voorliefde voor bizarre experimenten en gekke ideetjes gehad. Zo kreeg zijn vorige album de titel van een website en schreef hij zelfs een liedje met die titel (http://www.itstartshear.com). Op zijn nieuwste werk, `These Walls Of Mine’, doet Peter zijn best ons te bewijzen dat hij inderdaad geschift is.

Zo is Freyr! een ode aan zijn verdwenen kat, weet hij in Proposed Solution To The Mystery Of The Soul niet meer of hij nu slaapt terwijl hij wakker is of wakker is terwijl hij slaapt, is When I Blank I Blank een imaginaire onzin-dialoog tussen verschillende personen, praat hij in Copenhagen Ducks met een eend en beweert hij in I Do This dat artiesten ten diepste liedjes maken om leuk gevonden te worden. Titeltrack These Walls Of Mine bestaat uit twee delen, waarbij Peter eerst op ultradroge wijze een lang stuk tekst voordraagt en zich dan afvraagt of het met muziek niet mooier zou kinken, om vervolgens de hele tekst nog een keer te doen, maar dan ritmisch en met een vet stuk muziek eronder. Onder andere hier blijkt dat de man niet alleen vreemde ideeën heeft maar ze ook nog eens op briljante wijze kan uitvoeren en dat hij zo ongeveer met elke genre wel iets kan. Op het eerder genoemde When I Blank I Blank speelt hij met zang en spoken word, die hier worden afgewisseld; niet om en om een zin, maar de zinnen worden opgeknipt in kleine stukjes en die worden afwisselend gezongen of gesproken, wat een zeer apart ritme oplevert.

Broderick maakte voorheen afwisselend albums met rustige luisterliedjes met akoestisch gitaar en sferische ambientachtige platen met electronische soudscapes. Sinds `Itstartshear’ heb ik het idee dat Broderick een iets poppier kant opgaat, hoewel hij niet erg zijn best lijkt te doen om airplayable te zijn. Eigenlijk heeft Broderick gewoon lak aan alle conventies en doet hij altijd precies wat er in hem opkomt. Dat wijkt altijd af van het gangbare en is vaak verrassend. Soms grenst het aan het geniale. Of hij nu echt geniaal is of gewoon een steekje los heeft, dat mag je zelf bepalen. Misschien is het wel beide.

release: 22-10-2012 (Erased Tapes/Konkurrent)

Het hele album is nu te beluisteren op soundcloud.

Advertenties

7 gedachtes over “recensie: Peter Broderick – these walls of mine

  1. Leuk geschreven, Peter. Over deze man moet sowieso geschreven blijven worden. Wat een held! Sowieso al respect voor deze werkwijze. Een goede dosis absurditeit ben ik niet vies van. En wat een productiviteit.
    Heb net even naar deze plaat geluisterd. Klonk ook nog eens erg interessant. Ben er nog lang niet klaar mee natuurlijk. 😉

  2. Heb vandaag ook eens beluisterd, dit album behalve grappig, geniaal en absurd te zijn klinkt het ook gewoon erg fijn, en die groove van de titeltrack natuurlijk…. 8)

    • zekers, ik had in deze recensie nog niet eens zoveel aandacht aan de muziek geschonken. maar die is zo lekker dat je vaak helemaal vergeet naar welke `onzin’ je feitelijk aan het luisteren bent.

  3. Mooie plaat hoor, maar muzikaal toch weer niet zo heel vreemd, op een paar nummers na. Eigenlijk ligt het toch behoorlijk in het verlengde van de folky Broderick…
    Tekstueel is hij natuurlijk wel behoorlijk apart bezig.

  4. Leuke invalshoek dit! Ik heb hem in de mijne meer als vragensteller dan gek neergezet, maar ik heb wel het idee dat Broderick soms naar het randje neigt. Muzikaal gezien is het inderdaad de folky Broderick, met een paar fijne verrassingen. Een jonge gast waar we nog heel veel van kunnen verwachten als het water hem niet letterlijk tot de lippen komt te staan.

Reacties zijn gesloten.