la liste 42

Zo net na ons befaamde mousique-avondje (dit keer bij de gastvrije Subjectivist JW Broek) is het schier ondoenlijk om te vertellen waar we allemaal wel niet naar hebben geluisterd, de lijst zou te lang worden. We hebben dus maar weer een strenge selectie gemaakt en dan wordt het toch nog een aardig lijstje.De lijst van deze week:

Peter

Man From The South – koblenz (Whipping Post/Quadrofoon)

Paul van Hulten heet de Man From The South, die gewoon uit ons Brabant komt maar klinkt alsof hij uit het zuiden van de States komt. Onvervalste Americana uit de Lage Landen, en nog ijzersterk ook: doorleefde stem, intrigerend gitaarspel, gewoon goed. Ook op vinyl verkrijgbaar.

Josephine Foster – blood rushing (Fire)

Van `zangeres voor bruiloften en begrafenissen’, via een opera-ambitie tot modern folk/psychedelische rock singer-songwriter in het straatje van Patti Smith. Daarna maakte ze nog wat spaanstalige albums met haar partner Victor Herrero. En nu dan Blood Rushing, een folky rock ballet, waar referenties zijn te horen van Buffy Saint Marie tot PJ Harvey. Americana met een spaanse twist. Die markante stem, daar moet je van houden, hoe dan ook is het een klasse album.

Baltic Fleet – towers (Blow Up/Konkurrent)

Baltic Fleet is Paul Flemming, multi-instrumentalist en producer en tevens toetsenist bij Echo And The Bunnymen. Met analoge synthesizers en koele gitaartapijten schildert hij filmische industriële decors, daarbij gebruik makend van elementen uit de postrock, krautrock (de fameuze motorik beat van Neu!), veel electronica, Eno-iaanse klankbeelden en zelfs kamermuziek. Lekker, retestrak en grooves-like-hell…

Overig

Verder heb ik nog geluisterd naar: Adrian Crowley (deze week komt er een recensie), Memoryhouse (the slideshow effect), heerlijk dromerige dreampop/lome postrock in het straatje Beach House, Cocteau Twins, Panda Bear; en naar Lavinia Meijer (onze beeldschone harpiste) die op haar album Metamorphosis een vijftal composities van Philip Glass voor harp bewerkt heeft. Knap gedaan en heerlijke kabbelmuziek om bij weg te zwijmelen…

Kees

De Kift/Frank Groothof/Kiki Heessels – Kees de Jongen (eigen beheer)

Dit jaar was één van de betere theaterproducties de ‘rock-opera’ Kees de Jongen. Frank Groothof en Kiki Heessels voerden dit samen met de Zaanse band De Kift op. Eerder op Mousique besprak ik al de uitvoering ervan. Nu is er een cd/dvd-versie van verschenen. De cd zit al de hele week in mijn speler. Wat is dat verhaal van Theo Thijssen, één van de allermooiste romans uit de Nederlandse literatuur, toch heerlijk verklankt in een onnavolgbare mengeling van blaasmuziek, balkan, punk, smartlap, klezmer en de potten en pannen van Tom Waits. Met als mooiste zin: ‘een vader die nog knipoogt, is niet dood.’

Calexico – Algiers (High Note)

Van De Kift naar Calexico is een minder grote stap dan je zou verwachten. De beide bands namen al eens een split-single op en stonden ook gezamenlijk op het podium. Calexico heeft een nieuw album. Natuurlijk is het voor mij niet zo verrassend meer toen ik ze voor het eerst bij Barend en Van Dorp zag en ik direct The Black Light (1998) aanschafte. Dat vind ik nog steeds het allerbeste album van ze: zo’n heerlijke mix van americana en Mexicaanse muziek, met het woestijnzand tussen de snaren en de trompetmonden.  Algiers lijkt in eerste instantie wat te kabbelen, totdat de liedjes zich in je hersenpan en hart nestelen. En nog altijd roept hun muziek allerlei beelden bij me op. Bovendien staat er één van de allermooiste liedjes van dit jaar op: Para.

Olan Mill – Paths (Facture)

Vorige week besprak Peter al kort Home van Olan Mill, bestaande uit het duo Alex Smalley en Svitlana Samoylenko. Sinds vrijdag heb ik eindelijk de zeer gelimiteerde cd (dank JW!) Paths in mijn bezit. Die is vormgegeven in een artistiek gestanst hoesje met daarbij ook een prachtige poster, geparfurmeerd papier en een fraai essay. De inhoud – het gaat tenslotte om de mousique nietwaar?! – is van een verpletterende schoonheid. Donkere neo-klassiek met net genoeg licht om hoop te houden en te voelen. Ook al weer zo’n jaarlijstjeskandidaat!

9 gedachtes over “la liste 42

  1. Die Olan Mill is prachtig inderdaad, ik zat er gisteravond nog even naar te luisteren (op vinyl in mijn geval). Echt indrukwekkend! alleen jammer dat mijn vrouw dan naar boven vlucht, die trekt dat soort `zware’ muziek niet…

    • Haha, ik draaide het zelfs met visite erbij. Maar misschien stond het net te zacht of werd er te hard geklept… In ieder geval zijn ze niet gevlucht.
      Mijn vrouw trekt dit trouwens wel, meer dan Jan Koffie of metaalmuziek 🙂

  2. Mooie lijst! Zelf helemaal vergeten wat te schrijven hiervoor. Nog even wennen.
    Ik zou overigens bijna jullie lijstjes ontwijken, omdat ik nu weer veel te veel wil beluisteren. 🙂

  3. @ Peter, die Man Uit Het Zuiden kan zeker goed gitaar spelen! Verder vind ik het wel wat gewoontjes. Behalve in het eerste en derde nummer, met wat vervreemdende gitaar en electronica erbij. Dan raakt hij mij.
    Josephine Foster spreekt mij zeker aan. Van haar heb ik zo’n Spaantalig album ‘Perlas’. Erg mooi!
    Dat Baltic Fleet klinkt lekker strak en ook een soort opgewekt. Fijne muziek!

  4. Pingback: Le Guess Who 2013 « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.