recensie: Dark Dark Dark – who needs who

Oh, I have the memory of trust
I tried to keep it close
And oh I have the memory of trust
I swallow it whole

And from the mouth of you, a constant coup
Who needs who?

Dark Dark Dark heeft altijd al die kwetsbare openheid gehad (denk maar aan de hoes van voorganger Wild Go uit 2010 met zangeres Nona Marie Invie in naaktpose op de voorkant). De band heeft net een relatiecrisis overleeft en steekt dat niet onder stoelen of banken. Meteen in de opener en tevens het titelnummer wordt een statement gemaakt, tegelijkertijd pijnlijk en triomfantelijk en eerlijk. Ook muzikaal is meteen duidelijk: deze band is gegroeid. Een sterk derde album? Het is in ieder geval overtuigend geopend.
Met `Tell Me’ gaat het verder met een liedje waar het heimwee en de spijt vanaf druipt. Who Needs Who wordt geen vrolijk album, zoveel is duidelijk. Als dan het derde sterke nummer klinkt ,`The Last Time I Saw Joe’, waar die prachtige Dark Dark Dark koortjes weer overtuigend klinken, begint het echt door te dringen: de band is volwassen geworden. Zoals zo vaak is een flinke dosis pijn en struggle nodig om tot werkelijke schoonheid te komen.
De subtiliteit en somberheid van het album maken dat het op veel punten broeit, maar op tracks als `Patsy Cline’ en `Hear Me’ sleept het zich teveel voort. Gelukkig pakken ze met `Without You’ meteen de draad weer op, een broeierige zigeneurachtige ballade met een mooie rol voor de accordeon, die toch nog in een heftige climax uitmondt, gevolgd door de bloedmooie en hartverscheurende ode aan jeugdige impulsiviteit `How It Went Down’.

Op `Meet In The Dark’ gaat Invie vocaal helemaal los. Ze is als een acrobaat die, ondersteund door de piano en de warme koortjes, halsbrekende toeren uithaalt die je de adem benemen.
Het album sluit stemmig af met `The Great Mistake’, dat als een freejazz improvisatie begint en een ogenschijnlijk eerlijke afsluiter van het album is (the greatest mistake was mine). Maar zoals alles hier zal ook dat wel een dubbele bodem hebben..

And from the mouth of you, a constant coup
Who needs you?
With no one sayin’, “I do.”
I do.

release: 01-10-2012 (Melodic/Konkurrent)

Advertisements

Een gedachte over “recensie: Dark Dark Dark – who needs who

  1. Fijn plaatje hoor. Vooral piano en blazers vallen in positieve zin op, evenals de stem van de zangeres, die een beetje doet denken aan de onvolprezen Sam (voorheen Leslie) Phillips…

Reacties zijn gesloten.