Recensie: O, Devotion! by Liz Green

Deze vrouwelijke Devendra Banhart trilt in alle eenvoud de rillingen op je trommelvliezen. Meestal begeleid door kaal gitaarwerk en soms als extraatje een setje blazers (in bv. het schitterende The Quiet), een saxophone of een trompetje met een demper. Bij vlagen doet ze me, met haar bijzondere stem, denken aan Alela Diane op The Pirate’s Gospel. Ze beweegt zich soepel in een mengelmoesje van Folk, Blues, Franse chansons, Jazz en een jaren 30 sfeertje. Op een tocht langs liefde, frustratie, hoop en wanhoop blijft de overheersende smaak die van bitter-zoet. Maar zo lieflijk heeft bitter-zoet nog niet geklonken. Deze cd uit 2011 van een zo omschreven “tragi-comic pop artist” mag ook in 2012 niet vergeten worden.
Vandaar deze kleine ‘post-it’. Doe er uw voordeel mee en luister alvast hieronder.

Advertenties

12 gedachtes over “Recensie: O, Devotion! by Liz Green

    • Inderdaad prachtig. Ook voor mij nieuw! Laura Gibson past naar mijn idee ook goed in dit straatje met haar La Grande.

      • Laura Gibson heeft hier inderdaad wel wat van weg en is ook mooi! PeTer heeft overigens aan Gibson al eerder dit jaar wat aandacht gegeven.

  1. Zoiets vermoedde ik al, maar ik kwam de datum niet tegen. Wist dat het in de UK aan het eind van het jaar was uitgebracht.

  2. Pingback: mousique’s jaarlijst 2012 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.