De vingerhoed: Richard Pryor Addresses A Tearful Nation

A man breathes deep into saxophone
Through the walls we hear the city groan
Outside is America

(U2)


De man die diep zucht in zijn saxofoon, is niemand minder dan Ornette Coleman. Buiten is Amerika, een Amerika in tranen, dat troostend toegesproken wordt door standup comedian Richard Pryor. En de stad kreunt en Joe Henry zingt: Sometimes I think I’ve almost fooled myself/Spreading out my wings above us like a tree/Laughing now out loud/Almost like I was free/I look at you as the thing I wanted most/You look at me and it’s like you see a ghost/I wear the face all of this has cost/Everything you tried to keep away from me/Everything I took from you and lost.

En terwijl Henry’s stem opgaat in sigarettenrook en Coleman huilend in zijn sax zich dieper en dieper bij de luisteraar naar binnen boort, doemt het beeld op van de tragische Pryor, de joker die zichzelf met rum overgoot en in brand stak en tegelijkertijd één van Amerika’s meest geliefde grappenmakers was. De man die miljoenen in de ban hield met slechts zijn stem en aan het eind van zijn leven door de slopende ziekte MS geen stem meer over had.

Lights shine above me,
they’re like your eyes above the street
Lights shine below me,
they’re like stars beneath my feet
I stood on your shoulders
As I walked on my hands
You watched me while I tried to fall
You can’t bear to watch me land

Take me away, carry me like a dove
Love me like you’re lying
Let me feel you near
Remember me for trying
And excuse me while I disappear

Zie ook deze mooie bespreking van Andy Whitman.

3 gedachtes over “De vingerhoed: Richard Pryor Addresses A Tearful Nation

Reacties zijn gesloten.