recensie: s / s / s – Beak & Claw

Alweer wat maanden geleden zag de EP Beak & Claw het licht. Deze EP werd gemaakt door rapper Serengeti, componist / remixer Son Lux en singer-songwriter Sufjan Stevens onder de niet heel fantasierijke en niet googlebare naam s / s / s. Een combinatie die niet anders dan bijzonder kan uitpakken.

Was ik ooit naar deze EP gaan luisteren als Sufjan Stevens er niet mee te maken had? Een grote kans dat het dan gewoon aan me voorbij was gegaan. Hoewel, het label Asthmatic Kitty Records weet mijn aandacht ook wel vaker te trekken. Door de fijne artiesten die ze uitbrengt, maar ook door haar tegendraadse karakter. Ik zal nooit het mailtje vergeten dat ze rond de release van Sufjan Stevens’ The Age of Adz stuurden. Hierin werd even uitgelegd hoe je het album via een torrent kon downloaden, aangekondigd dat het album hoogstwaarschijnlijk via Amazon heel goedkoop te krijgen zou zijn, maar uiteindelijk wel verzocht het album via hun eigen site te kopen. Prachtig!

Dan dus Beak & Claw. Een interessante EP. Volgens mij heb ik zelf al eens gezegd dat autotune de nieuwe hobby van Sufjan is. Dat wordt hier wel weer bevestigd. Het openingsnummer Museum Day begint hier direct mee. Mensen die willen dat Sufjan achter zijn banjo of gitaar gaat kruipen om breekbare liedjes te maken over seriemoordenaars en staten, moeten misschien maar meteen stoppen met luisteren. Hier heb je te maken met vage, gefragmenteerde teksten in plaats van verhalen,  met elektronica zoals op The Age of Adz, maar dan nog even wat meer catchy en natuurlijk met rap. Om het af te maken hoor je ook nog een koortje. Haak af of word nieuwsgierig.

Dit eerste liedje van de vier die deze EP bevat is meteen het interessants. Ondanks dat de geweldige zangeres Shara Worden te horen is op If This Is Real, hoor ik vooral experimentele rommeligheid en minder schoonheid. Dit klinkt misschien respectloos voor iets waar zeker over nagedacht is en waar tekstueel ook veel gebeurt, maar helaas raakt het me niet. Dan blijven er nog twee tracks over. Die zijn niet onaardig.

Deze EP zou bruggen kunnen bouwen tussen mensen die van Sufjan Stevens houden en mensen die van hiphop houden. Wie weet! Voor mij is de tijd dat ik hiphop afzweerde al een tijdje voorbij en ik vind deze EP dan ook niet meer dan een interessante brug. Een track als Museum Day zal ik ook nog vaak blijven draaien. Toch mist de EP net wat elementen om onder je huid te gaan zitten. En dat kunnen Sufjan Stevens en Shara Worden wel.

23 gedachtes over “recensie: s / s / s – Beak & Claw

  1. Ben het nu eens even aan het beluisteren, en kan me wel vinden in je verhaal, met het verschil dat ik geen sufjan stevens fan ben. Ik geef ook eerlijk toe dat ik niet veel van hem ken maar iets in zijn muziek maakt altijd dat ik het snel weer af zet. Deze samenwerking doet mij denken aan de grote triphop namen die met grote rock/pop namen werken. Unkle met een hele resem grote gast artiesten (Lanegan) Massive Attack (briljant met Sinead, teleurstellend met Guy Garvey) en Bomb the Bass (zeer briljant met Lanegan); Om nog even terug te komen op de ep, ik vind het eerste Museum days ook het beste, alleen die vocoder (auto tune ?) zang sound vind ik vereselijk. Die rap vind ik zalig, lekker laid back.

    Leuke tip en leuk verhaal Daan !

    • Bedankt voor je enthousiaste reactie, Mathijs. Leuk dat die brug waar ik het over had wel een beetje lijkt te kloppen. Jij ben duidelijk meer thuis in het triphop-genre dan ik.;) Jij waardeert dan ook vooral de rap in ‘Museum Day’. En ja, autotune, misschien is het inderdaad wel een vocoder. Weet het niet precies. Ik wil inmiddels ook wel van die apparatuur thuis.;) Je moet ervan houden. Alleen hoef je Sufjan bij veel van zijn liedjes niet om die reden af te zetten. Is vooral iets wat hij de laatste tijd doet en op zijn studio-albums eigenlijk maar heel weinig.

      • zker die vocoder sound in niet echt iets voor sufjan stevens, zowiezo niet voor de meer singersongwriter alike artiesten, maar ik meen toch ook op het alom geprezen selftiteled album van boniver ook enkelen aan Burial (en james blake) schatplichtige stem manipulaties te vinden. Bij deze van Stevens heb ik echter meer een en ander slap trendy R&B gevoel (met alle respect)

        Nog even ter verduidelijking, ik vins stevesn zijn regulierder studio werk echt niet slecht, ik krijg er enkel een ongemakkelijk gevoel bij en daarom zet ik het af. Puur smaak zal ik maar zeggen.

  2. die SS kan bij tijd en wijlen ook knap irritant zijn, moet ik zeggen.
    maar wel altijd briljant irritant 😉

  3. Vanmorgen dat ep’tje weer eens opnieuw beluisterd en ik kan me eigenlijk wel vinden in je recensie, Daan. ‘Museum Day’ vind ik eigenlijk het best en ‘If this is real’ doelloos. Die andere twee nummers gaan wel.
    Misschien moet Sufjan net als onze Oranje-spelers (sorry voor de vergelijking) eens in de spiegel kijken: ga ik door met dit gefreak of ga ik gewoon weer eens goede liedjes schrijven, zoals drie/kwart van Age of Adz en niet te vergeten Illinois en Michigan…?

    • ‘Dit gefreak’: dan doel je dus op deze EP en op wat nog meer? The Age of Adz was ook freakerig namelijk. Het is toch niet dat hij al heel lang geen goede liedjes meer schrijft?

      • Ik doel inderdaad op deze EP en het gefreak op delen van Age of Adz. Daar kon ik het beter hebben, omdat:
        – het vernieuwend was ten opzichte van zijn vorige werk
        – er gewoon goede liedjes op staan.
        Die beide argumenten gaan dus niet op m.b.t. de EP. Hij mag van mij dus best freaken, als het maar gepaard gaat met goede liedjes, mooie melodieën en verrassende invalshoeken. Met die autotune heb ik het ook wel een beetje gehad intussen.

  4. Dit nummer klinkt goed Daan. Die vocoder sound vind ik ook niet zo fantastisch, maar past misschien nog wel een beetje bij het nummer.

    • Ik kan die vocoder inmiddels wel goed hebben. Heb het geleerd te waarderen door Sufjan en Bon Iver. Vind het bij Kanye West etc. ook prima.:) Maar inmiddels mag Sufjan ook wel weer zonder. Bij dit nummer past het inderdaad wel een beetje.:)

      • Over Kanye West gesproken: die hielp zijn prachtnummer ‘Runaway’ door gefreak met een autotune nog naar de kl… afgelopen vrijdagavond in het Gelredome, aldus een fan van dichtbij hier.

    • Helemaal waar, maar hoe zat het ook alweer met de rest van dit project? 😉

      • Ik doel op jouw concertverslag waar je – even uit mijn blote hoofd – niet onverdeeld positief was van de kracht van alle ‘liedjes’ eh beter: ‘nummers’. Of laat mijn geheugen me nu in de steek?

      • Lees nog maar eens na.:P Niet alle liedjes waren even sterk, maar over het algemeen waren ze gewoon erg goed!

      • Ik als rapoptimist en positivo heb me natuurlijk helemaal laten leiden door het eerste deel van jouw zin 😉

    • Laat ik dan een duidelijk statement maken: ik zou graag een album zien van dit Planetarium! 🙂

  5. Mooi enthousiast verhaal en grappig dat je het vanuit de Sufjan Stevens hoek aanvliegt. Overigens zit dit niet op Asthmatic Kitty maar op Anticon. Dat laatste label is de thuisbasis van vele hiphop-achtige acts die dikwijls flirten met popmuzikanten. Themselves, Alias, 13 & God en Odd Nosdam zijn van die groepen, die onder meer met The Notwist, Hood, Jessica Bailiff en anderen leuke bruggen slaan.

    SS vind ik goed, al ben ik de laatste paar platen bijna plichtmatig (verzameldrift, je weet toch) gaan aanschaffen dan dat ze me nog zo diep konden raken als bijvoorbeeld Seven Swans. Ook zijn elektronische herrie van zijn beginperiode kan ik wel waarderen. Dit s / s / s echter vind ik een tikje los zand…het rechtvaardigt nergens de samenwerking van zoveel talent (niet over voetbal beginnen, niet over voetbal beginnen).

    Vocoders zijn prettig als er een dampende krautrock onder zit of als er op Beastie Boys wijze misbruik van wordt gemaakt.

    • Ha, ik kan niet anders dan het vanuit de Sufjan Stevens hoek aanvliegen.;)
      Dom, ik was er gewoon direct vanuit gegaan dat dit Asthmatic Kitty zou zijn. Vond het weleens een fijne gelegenheid om iets over dat label te zeggen.
      En veel talent bij elkaar garandeert niet per se een goed resultaat (en nee, ik begin hiermee niet over voetbal;)).

  6. Pingback: la liste week 5 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.