Recensie: Looping state of mind by The Field

Met deze recensie begeef ik me op zeer glad ijs! Voor iemand die zijn liefde voor country in de afgelopen recensies niet onder stoelen of draaitafels heeft gestoken, is een ambient techno plaat recenseren zo onwennig als fietsen op een éénwieler.
Toch waag ik mij met onwennige capriolen op dit digitale papier.
Axel Willner aka The Field bracht vorig jaar met ‘Looping state of mind‘ zijn derde plaat uit. Ik zag ‘m liggen in de bibliotheek in Middelburg en nam de cd mee omdat het hoesje er wel aansprekend uitzag. Bij de eerste keer luisteren bleef er al iets hangen, dus de muziek werd gepromoveerd naar de mp3 speler. Daar draait ie overigens nog steeds lustig zijn eindeloze loops.
Even voor de leek (zoals ikzelf); loops zijn geluidsbouwstenen die zo zijn gemonteerd, dat ze heel vaak (denk eindeloos) achter elkaar kunnen worden afgespeeld. Vaak worden melodieën of drums in loops over meerder maten herhaald. Daarover heen worden in laagjes melodieën en variaties aangebracht.
Ook op deze cd gaat het niet om teksten of een mooi liedje met een begin, midden en eind, maar gaat het om de soundscapes of in mooi Nederlands, de klankkleur. Als een steen die je rond rolt in je hand en bij elke beweging anders van kleur en vorm lijkt te worden. Wat dat betreft is ‘Looping State of Mind‘ een heerlijk palet van soundscapes. Hier kan ik uitstekend bij werken, fietsen of wegdromen.

Dat ik alle soorten en genres nog niet zo goed ken in dit wereldje blijkt weer als ik wat recensies ga lezen en stuit op citaten als:
As that might suggest, Looping often strays far from the Field we know, into territory that recalls deep house, post-punk, shoegaze, noise-rock, and cosmic techno. And he manages to swirl them all together in a way that makes his earliest attempts to fuse ambient and trance feel like gorgeous apprentice work.[Pitchfork]

Blij dat echte kenners het fantastisch vinden. Ik houd het maar bij die oude pindakaas reclame van vroeger waarin een klein jongetje zegt … “ik vind het gewoon lekker!”

21 gedachtes over “Recensie: Looping state of mind by The Field

  1. Verrassend van jouw hand inderdaad, maar The Field is dan ook een fijne artiest! Je zou ook zijn vorige cd Yesterday And Today eens kunnen proberen, waar deze heerlijke cover op staat:

    Maar eh: dus de muziek werd gepromoveerd naar de mp3 speler. ???
    Ja ik was eerst manager van mijn afdeling, maar toen werd ik gepromoveerd tot baliemedewerker…zoiets? 🙂

    • Hahaha, je ziet het helemaal verkeerd JW, dat promoveren moet je zien als: een kennis van ver weg wordt een goede vriend die de hele dag met je mee gaat. 🙂

  2. Ah mooi David. Hier geen enkele negativiteit van mijn kant. Heerlijke muziek dit, op het extatische af. Ik heb zelf het debuutalbum ‘From Here We Go Sublime’. Kreeg ooit ruim een 9 op Pitchfork (voor wat het waard is).
    Die techno gaat regelmatig naar een soort trance, maar dan wel van het sublieme soort!
    Ik heb het Theiz ook al eens getipt… 😉

    • Inderdaad Kees ik meen me een tip te herinneren…. ik pik zoveel mogelijk op, maar ik heb een bepaalde verzadigigns graad die volgesn mij beduidend lager ligt dan die van de gemiddelde mousiqer. Ik kies er voor om minder muziek meer te beluisteren.

  3. een heerlijke tip inderdaad, David. laten horen op de mousique-avond!
    ik ken wel wat eerder werk van hem, maar dit is verreweg beter inderdaad. moet ik toch eens gaan diggen…

  4. Mooie muziek, simpel als je het eerst hoor maar heerlijk gelaagd en meeslepend als je je er aan overgeeft. Ik kende dit niet echt, alhoewel ik toch menig kompakt release in mijn collectie heb.

  5. Inderdaad heel mooi. Bij mij promoveren deze muzieken zelden. Dus is dit mijn kennismaking met The Field. Wat ik echter al een tijdje in huis heb en waar ik al heel lang over wil schrijven maar waar al heel lang geen tijd voor is: het uitstekende Fin van John Talabot.

    • Die Talabot klinkt inderdaad goed. Ga meteen het geheel eens luisteren op grooveshark. Dank voor de tip.

    • Heb nu de cd een paar keer beluisterd en blijf ‘m maar draaien. Heerlijke muziek Wim.

  6. Jazeker. Ik draai ‘m ook heel vaak. Nog een album dat ik behoorlijk goed vind:

Reacties zijn gesloten.