recensie: Weerthof – hoi

Stel nou dat de aarde omdraait
dan raakt het flink verfomfaaid
dat strijk je nooit meer recht    
(Je te dirais)

Kijk daar scheer ik met mijn arreslee
vlak langs de regenboog en breng de liefde mee
want de liefde is best heel fijn
het maakt de wereld mooi
zelfs bij de Albert Heijn    
(Arreslee)

Zomaar een paar voorbeelden van de charmante, ogenschijnlijk naïeve, teksten van Weerthof. En de muziek is al net zo bijzonder: een mix van Spinvis, De Kift, De Anale Fase, Einsturzende Neubauten, Kraftwerk; electropop, avant-garde, musique concrete, folk, gypsy, techno, triphop, klassiek, wereldmuziek, dweilorkest, Herman van Veen, het komt allemaal langs. Naast een keur aan traditionele muziekinstrumenten en computer/synthesizerklanken wordt tevens gebruik gemaakt van allerhande samples, lokatieopnames, speelgoed en huis-tuin-en-keuken-gerei.

Weerthof is Michiel van de Weerthof, een ware klankkunstenaar. De gewezen Randstedeling heeft zich tegenwoordig in Brabant gevestigd (Den Bosch), en slingert daarvandaan zijn eigenzinnige composities de wereld in. Of dat nu direct zo wil lukken betwijfel ik, ik heb de indruk dat dit toch in meerdere opzichten briljante album (nog) weinig aandacht krijgt in den lande, behoudens in diepe underground-kringen. Ten onrechte wat mij betreft.

Hoi is tot stand gekomen dankzij `crowdfunding’, een nieuwe manier voor kunstenaars en muzikanten om dankzij financiële steun van fans en andere betrokkenen de kosten voor het produceren van een album vooraf te dekken. Dat dwingt artiesten tot netwerken, en ik weet niet of het daarmee te maken heeft, maar dit leverde nog meer moois op: de vormgeving van het album. Het geheel gaat namelijk vergezelt van een mooi verzorgt boekwerkje met daarin per liedje een kunstwerkje van verschillende beeldend kunstenaars/vormgevers. De coverfoto is trouwens goed gekozen: het bezorgt mij precies die mengeling van vertedering en ongemak die de muziek mij ook geeft. Naakt als de taal die Weerthof genadeloos tot kogels smeedt en die vervolgens afvuurt op je ziel. Kwetsbaar als de subtiele klanken die dit album bevolken. Kaal, als tegenwicht tegen de complexiteit van de inhoud.

Ik zou hier elk nummer kunnen gaan bespreken, maar dat heeft weinig zin, het is namelijk niet uit te leggen. Het is een luisterervaring die je gewoon moet ondergaan. Luister maar eens naar hoi op de bandcamp pagina van Weerthof.

Mijn favoriete tracks: Sowieso, Je te dirais, Golem, Kogels, Arreslee, Taptoe.

21 gedachtes over “recensie: Weerthof – hoi

  1. Bedankt voor deze bespreking. Ik denk dat dit goed in mijn straatje past. Heb altijd veel sympathie voor bizarre Nederlandstalige projecten.

    • Ik heb intussen de helft op Bandcamp beluisterd. Nou Daan, ik meen dat dit geheel in jouw straatje past. In het mijne trouwens ook. Ik overweeg de aanschaf ervan. Let trouwens ook op de geweldige linernotes onderaan de nummers: invloeden, gebruikte instrumenten, enz. Intrigerend prachtig of zoiets…

  2. Dat vergat ik nog te zeggen, maar je hebt een mooie recensie geschreven, Peter! Dat geldt trouwens ook voor die van JW. Ik vind echter het muzikale gedeelte bij Weerthof wel beter dan het tekstuele. Dat is soms pure poëzie, maar dan ook weer heel naïef. In die zin begrijp ik met terugwerkende kracht Peters kritiek op de taal van Spinvis niet. Die schat ik op dat gebied hoger in dan Weerthof.

    • Ik vind de muziek ook beter, maar tekstueel ook zeer ok en vele malen leuker dan Spinvis. Weerthof heeft een soort absurdisme dat me aanspreekt. Juist dat naïeve, gortdroge van die teksten is zo hilarisch. Ik vind het ook een beetje appels en peren….

      • Dat is eigenlijk ook wel zo, over die appels en peren. En ik vind Spinvis grappig en droevig tegelijk, maar ja: over de smaak van humor kun je natuurlijk ook eindeloos steggelen. Maar begrijp me goed: ik vind dit wel een ontdekking hoor!

  3. voor de credits moet ik inderdaad wel even vermelden dat ik hoi heb ontdekt via Jan Willem Broek, die er een geweldig wervende recensie overschreef die ik niet heb proberen te overtreffen. dank, JW, het heeft me in elk geval een bijzonder cdtje opgeleverd (gesigneerd en wel).

    ook mij spreekt het absurdisme van Weerthof aan, boven Spinvis, die ik overigens ook goed te pruimen vind hoor. Ik las vroeger altijd al mijn favoriete strip Guust Flater aan flarden, dus absurdisme is mij niet vreemd.

    Kees en Daan: bestellen die cd, je zult er geen spijt van krijgen!

    • Ha, van Guust Flater heb ik de verzamelbox in de kast staan. Franquin is sowieso een geweldige tekenaar en heeft naast absurdisme ook een behoorlijk duistere kant…Ik moest meer aan Gummbah en Kamagurka denken overigens 🙂

    • Ik heb ‘m voor 0 euro gedownload. Mijn budget laat niet alles toe. Als ik ‘m mooi vind, ben ik natuurlijk vroeg of laat wel bereid tot aanschaf over te gaan. 🙂

  4. Waarde heren: vergeet striphelden Windig & De Jong niet..! // Spinvis vind ik trouwens een zeer fijn man om bier mee te drinken en behoorlijk herkenbaar als persoon. Maar zijn muziek en teksten kan ik niet luisteren (wellicht bewust). Nederlands is heerlijk als zangtaal, omdat je precíes kan zeggen wat je bedoelt en tegelijkertijd 5 verschillende andere dingen zeggen. K vind het het fijnst als je in een tekst diepe persoonlijke dingen kan horen als je dat wilt, en geen last van hebt als je er geen zin in hebt. Alhoewel er bij elk lied wel sterfgevallen, zuurheden of op zn minst kapotte harten, zielen of ledematen aan de wieg stonden // PS: Tnx, Peter! Vertedering en ongemak.. wauw (Maar Herman van Veen… haha. Als k een Hermannetje bij mezelf opmerk tijdens opnames moet k van mezelf minstens een uur naar Broadcast, Grauzone of Wire luisteren 🙂

    • Benieuwd wat Spinvis van Weerthof vindt… 😉
      Kunnen we geen drinksessie organiseren?
      Het is voor mijzelve ook geen of/of, maar en/en (nee Wim, Kierkegaard laten we nu in zijn hok!). Ik kan zowel van het werk van Spinvis als Weerthof genieten. En om nog maar een appel of peer erbij te voegen: niks boven De Kift!! (als het over Nederlandstalige pop/rock gaat).

    • Bij Spinvis denk ik vooral aan krullen. Krullen op zijn hoofd, krulletjes in zijn teksten en dan krijg ik overal jeuk. Maar als ik hem zie, lijkt hij me best leuk. Dan zou ik hem zo een krul geven.

      Broadcast (rip Trish), Grauzone (Eisbär) en Wire (154)…dat is een fraaie rij!

      Als we het over striphelden gaan hebben: Blake & Mortimer en Agnet 327 mogen er ook wezen en geweldige tekenaars/schrijvers als Boucq, Jodorowsky, Walter Moers en Hein de Kort. Strips en muziek, hmm eh…Meindert Talma met Gummbah!

      • Zou dat het zijn, die krullen, dat ik géén jeuk krijg van Spinvis? Het artwork van Hanco Kolk bij Tot Ziens, Justine Keller was trouwens ook erg fraai: mooie tekeningen.
        Als we nu toch bij de strips en de graphic novel zijn: ik kocht vorige week in Duitsland Maus van Art Spiegelman (in het Duits, op 4 mei, ik vond dat wel veelbetekenend). Uitgeverij Silvester heeft trouwens mooie ‘verstrippingen’ van Johnny Cash en Bob Dylan (‘Bob Dylan revisited’ 13 liedjes van Dylan verbeeld). http://www.silvesterstrips.nl/strips/bob-dylan-revisited/

      • Haha, strips en haar. Gaat goed zo 🙂 Maar jeetje.. Kaal versus krullen. Daar hedde ‘m precies!

        Da’s t lastige van muzikale broeders die qua persoonlijkheid van hun liedjes dicht in de buurt zitten, maar het qua stijl en benadering nét ietsje anders oplossen… Dat strijkt heel erg tegen de haren in ofzo.

        De Spinvissen, Kiften, Meinderts (Ja!), Gorki’s (en vooruit, ook de Roosbeven, André’s en bijv Boefendegelogeerdeapen) moesten maar eens bij elkaar komen voor een muzikale avond roggebrood met haar. Gaarne schuif ik aan. (tnx ook voor het indirecte idee. Na op de voor-, zij-, en achterdeuren van de poortwachters te hebben gebonst, ga k een paar van deze lieverds maar eens aan hun mouw trekken)

        Cornelis, Silvester zit bij mij om de hoek. Heb je een boodschappenlijstje? Het ruikt daar trouwens precies hetzelfde als bij Plato Leiden!

      • Meindert Talma is ook een held van me hoor. Vooral die vertolkingen van The Anthology of American Folk Music in Nu geloof ik wat er in de Bijbel staat: geweldig. Alleen drijf ik er de rest van de huis- en autogenoten mee tot waanzin. Zijn nieuwste project over ‘Eénmaal Oranje’ wordt ook prachtig, wat ik je brom.
        Conclusie tot dusverre van al ons gekift over de Nederlandstalige onder- en bovengrond: er is ook eenheid in verscheidenheid. Bereiden die dis dus maar!
        Enne… ik heb geen boodschappenlijstje hoor voor Silvester. Ik heb al het één en ander. Maar even wachten op Vaderdag… 😉
        De geur van Plato Leiden kan ik mij niet helemaal meer herinneren: ik ben daar altijd meer visueel en auditief ingesteld…

    • die Herman van Veen was om te jennen hoor 😉
      maar ik vind je liedjes wel af en toe wat cabaretesks hebben, bv wanneer Simon Carmiggelt op verrassende wijze om de hoek komt kijken…

  5. De allerbeste graphic novel (serie) ooit: The Sandman van Neil Gaiman.
    Nog een interessant verband: de hoes van Friend and Foe van Menomena, getekend door Craigh Thompson (lees het prachtige Blankets).
    Maus is een klassieker Kees!

    En als het om uitstekende Nederlandstalige teksten gaat: de eerste twee albums van Tom Pintens, Buurman (al eerder hier genoemd), alles van Luc de Vos (Gorki), Stijn Meuris (Noordkaap en Monza) en tegenwoordig ook Yevgueni. Ook mag Tom America natuurlijk niet onvermeld blijven.

  6. Dit is echt een heel fijn plaatje! Het doet mij ook wel wat denken aan BEU en BOT. Zanger Job van Gorkum liet dan wel weer weten dat hij niets kon met Weerthof. Typisch allemaal, in die Nederlandstalige scene.
    Maar enfin, het is ook natuurlijk niet op één hoop te gooien. Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik heel erg van Spinvis houd. Dit is toch echt wel andere koek. Ik heb regelmatig hardop moeten lachen om bepaalde tekstregels van deze plaat. Ik hoop dat dat mag.;) Heerlijk, die absurditeit en naïviteit. Muzikaal is het ook nog eens heel interessant. Neem nou de autotune in Golem. Heel mooi gedaan.
    Goed bezig, Michiel! Dank voor de tip, Peter.

Reacties zijn gesloten.