Recensie: Ekstasis by Julia Holter

Bijzondere cd van een vrouw die deze cd helemaal alleen heeft geschreven, gecomponeerd en opgenomen in haar eigen huisstudio. Deze ‘experimentele Agnes Obel’ maakt mooie en wat bevreemdende muziek waar je wel even de tijd voor moet nemen.
Er valt van alles te beleven in de zangpartijen die tegen en over elkaar heen buitelen, het muzikale behang dat plotseling tot leven komt, genres die elkaar probleemloos overlappen. Dreampop, folk, klassiek, elektronisch, een keltisch briesje, experimentele geluiden, het zit er allemaal in. Haar engelachtige stem vormt een mooie eenheid met de muziek en het resultaat mag er wezen.
Niet alles is overigens even toegankelijk en je moet wel de tijd nemen om de muziek op je in te laten werken. Holter haalt haar teksten voornamelijk uit literatuur en geeft er haar eigen draai aan. Sfeertekening is hier het toverwoord. Ik zet nog even mijn koptelefoon op en laat me meevoeren in ekstasis.

Advertenties

50 gedachtes over “Recensie: Ekstasis by Julia Holter

  1. Mooi plaatje. Ik las al een lyrische bespreking op Pichfork en volgens mij was onze Jan Willem ook al enthousiast. Ik heb zelfs overwogen om het album aan te schaffen, maar koos toch voor andere schijfjes. Wie weet, als de prijs nog een beetje zakt…
    Je typeert het album ook goed, David!

    • Koos je voor hetzelfde genre of iets heel anders? Heb ‘m overigens zelf ook nog niet.

      • Nou, het lijstje van laatst bemachtigde cd’s is vrij lang. Dat zal ik je besparen. Ik wacht in ieder geval op de nieuwe Spiritualized. Die zal ik hier ook wel bespreken.

  2. Ik ben bang dat ik dit mooi vind. Zal het snel gaan proberen. Je gebruikt een paar magische omschrijvingen, David. 🙂

  3. Inderdaad een heerlijke plaat. Behoort naar mijn mening- samen met de nieuwe Beach House – tot de top van het mooiste wat dit jaar is uitgebracht. Luisteren naar deze plaat is als het breken van licht uitmondend in een ‘double rainbow all the way’. Begrijp niet dat Kees deze laat liggen….

    • Stephan, als jij mijn aankoopbeleid kent, dan zou je weten dat deze cd er best nog kan komen, maar dan in de midprice bijvoorbeeld. Uiteindelijk moet een mens keuzes maken, niet?
      Naar de nieuwe Beach House zie ik trouwens ook uit!

      • Ik ken je aankoopbeleid niet, maar probeer mijn ekstasis over te brengen. Dat is in ieder geval al gedeeltelijk gelukt. 😉

      • Ik zag ‘m al ergens voor 15,- is dat midprice genoeg of moet ie dan nog wat lager?

      • Nou, bij WOW HD (ik wen maar niet aan die nieuwe naam van Cd Wow) staat hij voor 11 euro en dat is me nog te hoog… Zeker nu ik gisteren een 3cd box van The 77’s heb besteld…

    • Mooie lyrische omschrijving Stephan. De nieuwe Beach House? Half mei toch pas? Of gaan doen er al gelekte versies de ronde?

      • Geen idee, alleen hoop ik dat deze beter is dan de vorige. Die vind ik namelijk van een lege lichtvoetigheid van heb ik jou daar. Zeker naast hun fantastische album Devotion, die ik dan wél in de kast heb staan.

      • Devotion én Teen Dream vind ik beiden prachtig. Leg eens uit, JW wat jij bedoelt met lege lichtvoetigheid. Teen Dream is juist wat gevulder en steviger – natuurlijk binnen het ijle spectrum van Beach House – dan de voorgangers…

      • Nou Teen Dream is een stuk ijler en de melodieën en zang vind ik slapper. Ze hebben duidelijk geprobeerd meer mensen te pleasen. En 0% verrassing na hun debuut, sja daar zit ik dan niet op te wachten….

      • Mmm, ik vond het verrassende juist dat het wat dikker aangezet was allemaal, ook iets meer geproduceerd dan de voorgangers. Btw ‘Devotion’ was niet hun debuut. Dat was hun titelloze plaat (ik heb ze alle drie namelijk).
        Maar goed, wie weet wat ‘Bloom’ straks oplevert. Hij komt uit in Mei. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’ dus??

      • Bloom is een tikkeltje luchtiger en voller dan Teen Dream. Misschien ook toegankelijker en zeker voortbordurend op het reeds bekende geluid. Voor zover ik dat na enkele luisterbeurten kan beoordelen een stap vooruit.

  4. Ik heb enkel Teen Dream en die vind ik prachtig. Helemaal grijs gedraaid. Dus ik sluit me aan bij Kees. Leg eens uit JW 🙂

  5. JW klopt het dat je me een mail hebt gestuurd? Outlook gooit ‘m namelijk meteen in de vuilnisbak. Als het klopt haal ik hem er weer uit…

  6. @Kees. Is dat niet teveel van het goede Kees, drie x Sticks and Stones? Ik twijfel, ben bang dat ik al dat extra’s al heb (hier dan wel daar). Ben benieuwd naar je oordeel!

    @David. JH maakt mooie muziek maar ik vind de deur niet. Naar binnen kijken en luisteren door het raam dat op een kiertje staat, dichterbij kom ik niet. Raar is dat. Want ik hoor wél dat het goed is, mooi is. Eerlijk gezegd heb ik toch liever een wat meer ‘huppelmevrouw’ zoals Grimes. Maar ook dat is eigenlijk raar…

    • Rare Wim, Sticks and Stones had ik alleen nog maar in gebrande versie… Dan snapt ge toch wel dat ik dit origineel met zoveel extra’s (ik heb bijna alles van hen uit hun glorietijd in gebrande versie) niet aan me voorbij laat gaan?! Mijn oordeel zal hier zeker niet onopgemerkt blijven…

      • Ik hoop trouwens wel dat het hele spul wat sneller de grote plas over komt dan ooit drie cd’s van de collega’s van Daniel Amos 😉

    • Ach, ik begrijp dat wel, de deur niet vinden. Dat had ik onlangs nog met Kathleen Edwards. Deze Grimes ken ik niet. Dat huppelen vind ik juist weer wat minder. Ik ga haar maar eens beluisteren. Wat is de aanrader?

      • Visions, haar derde album. Bij Kathleen Edwards zie ik alleen maar blinde muren 🙂
        Als Oblivion je maar matig aanspreekt, is er grote kans dat het album (gewoon leuk, niet meer of minder) met dezelfde woorden gekwalificeerd zal gaan worden.

        Ik las zojuist een stuk over Santigold en luisterde daarna naar haar nieuwe single. Prachtig! Kent iemand haar eerste album?

        http://www.santigold.com/

    • Ik heb ook even moeten zoeken. Als je eenmaal binnen bent, wil je niet meer weg! Bij Grimes is het ook gezellig, maar vergeet ik nooit de klok.

  7. Welke een aansnijding… In september een DA-bestelling gedaan. Met enige regelmaat ben ik nu al weer maanden aan het mailen met des bands digitale hoofdkwartier. Een paar dagen geleden ontving ik een voor de zoveelste keer een bevestiging van de zending over zee. Of bedoelen ze de zending overzee? Wellicht zal mijn oordeel hier dus ook niet onopgemerkt blijven…

    Wat Sticks and Stones betreft: ik begrijp het Kees. Heb je weet van het nieuwe verzamelalbum van Steve Scott? Binnenkort een beschouwing!

    • Ja, ik kwam die Steve Scott wel tegen, nota bene op Facebook! Die beschouwing komt toch wel hier hè… Ik kan niet wachten.

    • @ Wim, Ultradeluxe Remaster 3cd van Sticks and Stones is binnen! Ik kan het bijna niet geloven, maar deze Thomas heeft de schijfjes al aangeraakt en ze draaien al in mijn cd-speler. HEERLIJK!
      Na de meivakantie volgt er een recensie!

      • Behalve als ik er het labeltje APK aan vast plak 🙂

        Trouwens, ik doe wel vaker aan re-releases. Ik noem een The Wall…

      • geeft niets hoor, gewoon doen, Kees. Als re-release of als APK, maakt het uit, blijft een steengoed album 😉

      • Dat is mooi Kees. Hier ter plaatse viel gisteren een DA-pakket binnen. Deze Thomas heeft nog niets aangeraakt. Hij kan het bijna niet geloven, deze aankomst…

      • Terry Scott Taylor’s Swine Before Pearl I en II. Alsmede The Midget, the Speck and the Molecule van Swirling Eddies. Als het maar geen recycling of old dreams is…

      • Ja, ooit… Eerst Steve Scott. Mooi met kanttekeningen. Ben overigens ook behoorlijk onderboven van Winterpills!!!

  8. Ah, de eerste klanken van Beach House dringen mijn oren binnen. @JW @Stephan het klinkt in ieder geval nu al erg fijn.

    • Ik ken Santogold van het gelijknamige debuut uit 2008. Het bekendste nummer L.E.S. Artistes zal ook wel bij een aantal anderen herkenning oproepen. Inmiddels is de bandnaam Santigold; ik ben benieuwd of haar muziek ook een verandering heeft ondergaan.

  9. Ekstasis intussen een eerste keer integraal beluisterd. Ook ik ben nog niet helemaal binnen, althans nog niet bij alle nummers. Anderen wel. Niet dat ze tot extase hebben geleid, maar wel tot meer dan gekrulde mondhoeken van tevredenheid. Dit plaatje heeft wel tijd nodig. Dat gun ik haar met alle liefde!

  10. Een soort combinatie van Julee Cruise en Beach House, lijkt het wel. Ook ik ben nog niet helemaal om, maar aangezien Lost in the Trees ook steeds beter wordt, is het voorlopig een kwestie van meer draaien. De eerste twee nummers vind ik wel al geweldig.

    • Lost in the Trees is geweldig en gisteren draaide Peter van Julia Holter een prachtig nummer in zijn radioshow. Dus twee keer goed, Daan!

      • En het zweeft allebei ook heerlijk. Hoewel Lost in the Trees toch ook echt het aardse lijden bezingt.
        Weer even off-topic: wat ben ik overdonderd door ‘Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven’ van GYBE. Dinsdagavond viel die plaat echt goed. Indrukwekkend en ook heerlijk bizar.

      • Mooi Daan. Zulke muziek moet je helemaal in het donker – hooguit één kaarsje aan – en keihard draaien! Nou ja moeten, je kunt het doen. Bij mij werkt zoiets wel…
        Enne… voor je huisgenoten: er zijn ook koptelefoons.

  11. Pingback: la liste week 36 | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.