nieuwe releases april 2012

   

De zomer komt eraan.

Tijd om eens te inventariseren welke nieuwe releases in aanmerking kunnen komen om de soundtrack te gaan vormen voor de zomer van 2012.
Traditiegetrouw bespreek ik er drie: de nieuwe van Isbells, het debuut van Of Monsters And Men en de nieuwe van Zita Swoon Zita Swoon Group.

Onderaan weer een rijtje overige tips.

Isbells – stoalin’

De nieuwe plaat van Isbells (die in 2009 met hun titelloze debuut op mij een verpletterende indruk maakten met hun gevoelige melodieuze en breekbare popliedjes) is als de eerste lentedagen. Fris, luchtig, heerlijk. Het tovert meteen een glimlach op je gezicht. Maar het is ook kwetsbaar en als je niet oppast ben je dat gevoel van doorbrekende lente weer heel snel kwijt. Zo overweldigend als de lente schijnt wanneer ze voorzichtig doorbreekt na een sombere winter, zo vlug kan dat lichte gevoel ook weer vergeten zijn. Ook in dat opzicht beantwoordt Stoalin’ aan dat beeld: de liedjes blijven aanvankelijk niet zo erg hangen.
Isbells (Gaëtan en Christophe Vandewoude en Chantal Acda) vist uit dezelfde vijver als Bon Iver, Fleet Foxes en Kings Of Convenience. Stoalin’ blijft klein (op een enkele uitbarsting na), maar is wel rijker georchestreerd dan haar voorganger. Stoalin’ is pretentieloze luistermuziek, een album waar je met aandacht naar moet luisteren. Of, en dat kan ook, gedachteloos bij wegdommelen in je hangmat, terwijl de zonnestralen je gezicht strelen en Isbells je oren kietelen.

release: 20-03-2012

Of Monsters And Men – my head is an animal

De nieuwe Mumford & Sons komt uit IJsland en heet Of Monsters And Men. Deze jonge band, met bandleden met sprookjesachtige namen als Nanna Bryndís Hilmarsdóttir en Ragnar þórhallsson, presenteert in april haar sprankelende debuutalbum (in IJsland vorig jaar september al uitgekomen) aan de wereld. Het is een typisch alle-11-goed-album, met alleen maar sterke nummers erop. Erg spannend is het allemaal niet, maar het klinkt wel verrekte lekker. Een echte zomerplaat dus.
Net als bij Mumford & Sons is het geen serieuze folk, maar eerder gladde popmuziek met een dikke folk-saus. Een vette sound en pompeuze productie moeten de IJslanders de succesvolle Londenaren doen navolgen. Ik geef ze een goede kans.
Toch denk ik dat ik het album, net als dat van M&S, niet vaak zal draaien. Misschien op een uitbundig zonnige zomerdag, wanneer ik in mijn cabrio langs het strand rij (mensen die mij kennen weten dat dat niet zo heel vaak voorkomt). Voor de liefhebbers van Mumford & Sons of ook Arcade Fire: goede kans dat dit je ook zal bevallen.

release: 03-04-2012 (US)

Zita Swoon Group – wait for me

Afrikaanse wereldmuziek bezorgt mij ook altijd een zonnetje in het hoofd. De nieuwe Zita Swoon (de bandnaam is veelzeggend uitgebreid tot Zita Swoon Group) bediend mij op mijn wenken. Ik lees in sommige andere recensies dat het te weinig Zita Swoon is en teveel wereldmuziek. Daar ben ik het niet mee eens, en trouwens: wat dan nog? Stef Camil Carlens en consorten werken op deze plaat samen met muzikanten uit Burkina Faso (zangeres Awa Démé en Mamadou Diabaté Kibié op balafon). Naar mijn mening is het een avontuurlijke plaat geworden en is het een geslaagde blend tussen de wereldmuziek elementen en het typische Zita Swoon geluid (voor zover je daar al van spreken kunt). Dat is sommige nummers (Taare, Taamala Fisa, Ala Lon Man Di en A Y’i Majigin) het accent wel heel zwaar op de Afrikaanse muziek komt te liggen pleit wat mij betreft slechts voor de Belgen: Carlens houdt geregeld zijn waffel dicht om ruimte te geven aan de prachtige zang van Démé. Ik vind dat getuigen van klasse.
Vooral nummers als Sababu, Asera A Wara, Tasuma-Ji, Nisondiya en de instrumentale tracks Sia Slide en Ko Benna Waati zijn sterk en onmiskenbaar Zita Swoon (Group). Ik hoop van harte dat Stef Camil Carlens en co de experimenteerslag goed te pakken hebben en dat ze onder de nieuwe bandnaam nog veel meer van dit soort heerlijke experimenten zullen gaan brengen.

release: 19-03-2012

en omdat ik niet alles kan bespreken hier nog een paar tips die de moeite waard zijn om ook nog even te checken:

       

14 gedachtes over “nieuwe releases april 2012

  1. 🙂

    net Kyteman op de luisterpaal gehoord; wel een indrukwekkend werk, heel anders dan ik had verwacht; alleen vind ik het soms net té bombastisch…en bijna kitsch, maar deze is er één om te laten bezinken

    dat zware waar de vk het over heeft hoor ik dan weer niet zo goed…

    • Ik ben er niet helemaal uit. Voorheen had ik niet zoveel met ze en deze klinkt bij vlagen heel sterk, alleen denk ik dat als ze deze weg voortzetten ze op hun volgende een meesterwerk maken….

    • vind ik nog hoog, maar goed dan snap ik het verschil🙂

      die nieuwe vind ik toch ook wel een tikje naar de kitsch neigen; trek een blik strijkers open, koortje er overheen en hopsakee, we werken op het gevoel…
      aan de andere kant trekt “iets” me ook aan in dit album….

      • Het is behoorlijk bombastisch ja. Maar er zijn ook meer ingetogen momenten. Ik vind het wel indrukwekkend, maar denk niet dat ik het vaak zou draaien. En als je dit draait, moet je het keihard doen.

  2. Pingback: 3 x Black Music: Esperanza Spalding, Dr. John, De la Soul « mousique.nl

  3. Pingback: nieuwe releases april 2012 – deel 2 « mousique.nl

  4. Pingback: triorecensie Zeal: Low Vertical, Few Bits, Marble Sounds | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.