Recensie: Rogier Pelgrim – Our Dear Lady Of the Plains

Hij was 14 jaar oud. Het was de zomer van 2000. Tijdens een vakantie in Frankrijk maakte zijn vader een schilderij van Maria dat hij samen met wat kaarsjes en een vaas bloemen bij een schuurtje neerzette. Er zou een pelgrimstocht langstrekken. Bij het zien van het schilderij begonnen de pelgrims te bidden en kruisjes te slaan. De schuur was veranderd in een kapel.


Singer-songwriter Rogier Pelgrim maakte een EP genaamd Our Dear Lady of the Plains. Op het gelijknamige liedje (zie het filmpje beneden) zingt hij over de belevenis in Frankrijk. Het originele schilderij werd uiteindelijk door zijn vader verbrand, maar speciaal voor deze gelegenheid maakte hij een nieuwe. Het resultaat is te zien op de mooie cover van de EP.

In het aanstekelijke openingsnummer Killing Time zingt Rogier over hoe hij zijn tijd verdoet: “…these days of mine, they seem to slip away (…) I’d better do something today, I’m going for a walk today”. Een herkenbare gedachte als ik door het raam naar buiten kijk. De EP eindigt met Sleepless Night waarin Rogier de radio in zijn hoofd maar niet uit kan zetten. In dit liedje worden fragmenten van de andere liedjes van de EP verwerkt klinkend als uit een oude radio. Dergelijke slapeloze nachten met verschillende liedjes in het hoofd komen me ook bekend voor en misschien hebben muziekliefhebbers er wel vaker last van.

Ondanks de “rusteloosheid” aan het begin en het einde van de EP, voelt het geheel toch als een (jawel) pelgrimsreis met louterende liedjes. Misschien komt het door het verhaal van de titeltrack of door de achternaam van de artiest of gewoon door de rust in de liedjes. “From a distance things are getting clear”. Liedjes voor het nodige gemijmer en de bezinning.

Waar Rogier in het mooie Memories rustig nadenkt over zijn fouten uit het verleden (mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld ;)), geeft hij wat meer gas in Mind Eye’s Tramp wat op het eind doet denken aan Jeff Buckley. Dat laatste is erg positief en zegt iets over de prachtige stem van Rogier Pelgrim. Terwijl de invloed van Jeff Buckley te horen is en de muziek ook af en toe associaties met Damien Rice oproept, laat Rogier Pelgrim zich ook inspireren door acts als Johnny Cash en Bob Dylan. Stiekem zijn dit er twee in wie ik me nooit verdiept hebt. Dat zegt meer over mijn gebrekkig muziekkennis, maar wellicht is het nu wel een voordeel. De copy-paste-discussie mag nu buiten mij omgaan. Wat mij betreft blijven er gewoon zeven mooie liedjes staan waarvan mijn favorieten zijn: Mind’s Eye Tramp, Embrace en Memories.

Op zijn website zijn de liedjes te beluisteren. Rogier Pelgrim is ook regelmatig ergens in dit land live te bewonderen. Komende zaterdag zal hij optreden op het Vreemdland Festival in Amsterdam. Hopelijk mogen we een volwaardig album voor in de toekomst verwachten.

Advertenties

3 gedachtes over “Recensie: Rogier Pelgrim – Our Dear Lady Of the Plains

  1. Ik kende dat filmpje van The Zalker Sessions al – sterker nog: ik plaatste het ooit op mijn Facebookpagina. Ik vind dit een erg mooi liedje en trouwens ook fraai gefilmd door Eljee.
    Ik ben benieuwd naar de rest van de liedjes. Ik ga het zeker eens checken.

    • Ik weet nog dat jij dit op Facebook plaatste Kees. Nog bedankt, want daardoor wist ik van dit filmpje af. Ik ben benieuwd wat je van de rest van de EP vindt. Over ruim een week mag je filmpjes op Facebook plaatsen. ‘Vasten met Kees’ leek mij wel een leuke rubriek, maar het heeft niet zo mogen wezen helaas.;)

  2. Plaat intussen beluisterd, althans de eerste vijf liedjes, de resterende twee staan niet op de site. Charmante liedjes. De stem van mijnheer Pelgrim doet me ook erg denken aan Tom McRae. Niet alleen qua klankkleur, maar ook qua dynamiek.
    Een mooi verhaal ook, Daan. Vooral over dat schilderij vind ik echt aandoenlijk.
    Fijn dat ik trouwens van jou over een week weer op Facebook mag… 😉
    Ik zal me trouwens in de Stille Week ook hier niet laten zien… Vandaar dat ik nu nog even een goede herrieplaat draai 🙂

Reacties zijn gesloten.