interview: Minco Eggersman, Ekko 26-02-2012

Op zondag 26 februari j.l. was de officiele albumrelease van zowel ME (Minco Eggersman) als Mensenkinderen, in poppodium Ekko, Utrecht. Na afloop van het concert had mousique (bij hoofde van Daan en ondergetekende) een gesprek met Minco. Hieronder vind je het uitgebreide interview, waarin Minco vertelt over zijn inspiratiebronnen, over bijzondere verpakkingen, zijn werkwijze, de plannen met at the close of every day, en geeft hij ons wat inzicht in de betekenis van zijn nieuwste album RESERVOIRS.

Minco, Volkoren staat de laatste jaren bekend om de bijzondere limited editions, vaak met behoorlijk wat handwerk. ME spant daarin de kroon, getuige de limited editions van Hamden en de nieuwe mijlpaal RESERVOIRS. Doen jullie dit puur uit liefde voor het verpakkingsmateriaal of levert dit ook daadwerkelijk meer verkoop op?
Daarmee samenhangend: hoe kijk jij tegen de huidige muziekbusiness aan en tegen fenomenen als downloaden, spotify ed? Hoe overleven jullie als kleine platenmaatschappij in deze roerige wereld?

Ik heb altijd al gevonden dat een jewel-case wel erg minimaal is. Bij de eerste cd `zalig zijn de armen van geest’ van at the close of every day was het al meteen een bijzondere kartonnen editie met een afwijkend formaat. Ik wil graag mensen, naast alle liefde en vakmanschap die we in de muziek op zich steken, ook iets bijzonders geven door middel van de package. Sindsdien is het, in elk geval bij at the close of everyday, een standaard keuze geweest om het zo te doen (de kalender bij the silya symphony, de puzzel bij de remixes, etc.). Dat deden wij dus al voor het allemaal wat minder ging met de muziekbusiness, en ook in de tien jaar daarna hebben we dat steeds gedaan. Nu het steeds slechter gaat met de platenindustrie en mensen blijkbaar geneigd zijn steeds minder te betalen voor een eenvoudige cd, werkt het ook in ons voordeel. Er zijn blijkbaar genoeg mensen die juist door de bijzondere verpakking ertoe komen om de cd te kopen, in plaats van het alleen maar te downloaden. Het nadeel is dat het heel arbeidsintensief is en het is altijd wel de vraag of we die investering aan het eind dan weer terug hebben verdiend.
We doen het ook niet om die reden, het is leuk als het ook nog wat oplevert, maar voor mij geldt in elk geval dat ik gewoon iets moois wil maken dat ik zelf ook graag zou willen kopen.

Zeker voor je laatste 2 solo-albums geldt dat ze een verstillend, meditatief en bezinnend karakter hebben. bovendien heb je je voor beide albums bewust afgezonderd/teruggetrokken (bij Hamden in een kerk, bij RESERVOIRS in een watertoren). Wat wilde je daar vinden en in hoeverre is muziek maken therapeutisch voor je?

Mijn muziek is per definitie therapeutisch. Het bespaart me aardig wat geld voor de psycholoog 😉 Muziek is voor mij een manier om te ventileren wat er in mij leeft en als ik geen behoefte had om mij op die manier te uiten dan zou ik ook een stuk minder muziek maken.

Daarnaast ben ik ook steeds op zoek naar een nieuw geluid. Wat ik met at the close of every day en het eerste ME album (the wagon fair) deed heb ik altijd met veel plezier gedaan, maar wel in een min of meer vast stramien. Nu wilde ik dat bewust loslaten en kijken wat er nog meer te ontdekken is. Om te voorkomen dat ik in de studio, waar ik door het jaar heen al veel tijd doorbreng met allerlei muzikanten, voor het gemak maar weer naar de voor de hand liggende mogelijkheden grijp, wil ik me laten leiden, laten inspireren, door een plek waar dat allemaal niet is. Juist daardoor kom je op nieuwe dingen, waar je normaal gesproken niet zomaar op komt. De galm in de watertoren was zo inspirerend dat je als vanzelf noten gaat weglaten omdat alles zo mooi resoneert en zo verandert. In een andere opnamesituatie (bv thuis op m’n kamer) zou ik waarschijnlijk meer de neiging hebben gehad om meer noten te gaan spelen om de leegte in te vullen. De watertoren heeft me dus enorm geholpen bij de kunst van het weglaten.

Bij Hamden trok je je terug in een oud kerkje, op zoek naar de wortels van je geloof, naar antwoorden op je worstelingen. Zit er bij Reservoirs ook zo’n soort verhaal achter. Waarom koos je juist voor een watertoren?

Nee, het had toch een ander soort reden. Bij Reservoirs wilde ik meer afstand creëren, meer abstractie aanbrengen en ben ik op zoek gegaan naar een verbreding in de sound. Ik was niet op zoek naar een eenduidig ‘verhaal’, maar meer naar een sfeer, naar een inspirerende omgeving en ook naar het gevoel dat ik krijg wanneer ik naar muziek uit de eind jaren `80 en begin jaren `90 luister. Ik had niet een concreet doel. Wel heb ik nu bewust gebruik gemaakt van instrumenten die ik vroeger niet zo snel zou gebruiken, zoals de Yamaha DX7, een geweldige synthesizer uit die tijd welke perfect aansloot bij de sfeer die ik zocht. Bijzonder was ook dat een aantal nummers welke in eerste instantie nog wat los van elkaar stonden, door de ruimte en de klank daar voor mijn gevoel meer naar elkaar toe groeiden. Ik wilde ook ruimte laten voor de luisteraar om er een eigen betekenis aan te geven. Ook de teksten zijn volgens mij voor meerdere uitleg vatbaar, (hoewel ze dat voor mij persoonlijk meestal niet zijn). Het laat zich minder goed in woorden vatten, ik vind het ook lastig om het in een interview onder woorden te brengen. Het is meer een ervaring, ik merk ook dat het geheel niet uit te leggen valt, maar dat het vaak vanzelf wel op zijn plek valt wanneer mensen er naar gaan luisteren. De ervaring spreekt.

Ik wil zelf ook meer leegte, denk ik. Ik heb het gevoel dat ik in mijn leven meer leegte nodig heb. Daar ben ik bewust naar op zoek, en dat maakt dat ook de muziek steeds soberder maar tegelijk ook weidser (lees: meer legato-geluiden, zoals swell-guitar of synths) wordt. De leegte niet meteen weer opvullen met iets, maar de leegte er laten zijn, dan wordt ze weer inspiratie voor nieuwe dingen.

Wat is er dan zo inspirerend aan die leegte?

Uhm, wat mij daarin inspireert is… de… weidsheid. Ik kan in Zweden staan aan een heel groot meer – zo groot als de halve provincie Utrecht – en dat is voor mij dan een soort spirituele ervaring; helemaal overweldigd te worden door de natuur, de schoonheid ervan, vergezichten. Weet je, ik woon in Amsterdam, ik zit continu in de stad; dat levert ook een zekere drang op om te zoeken naar die leegte. Die leegte doet me goed, het inspireert me, het troost me, het bouwt me op.

Je hebt je in het verleden zeer positief uitgelaten over artiesten als Arvo Pärt en The Innocence Mission. Later lijk je meer geïnspireerd te zijn door David Sylvian, Talk Talk, etc. Welke artiesten zijn op dit moment een inspiratiebron voor je?

De laatste tijd luister ik veel naar Pat Metheny. Zijn nieuwste plaat, `what’s it all about’ was bijvoorbeeld mijn album van het jaar (hij kreeg er terecht een Oscar voor). Hij heeft ooit een hit gehad met David Bowie (this is not america), maar zijn stijl is eigenlijk meer jazzy. Daar zitten hele moeilijke dingen tussen, maar ook erg verstilde. Op Hamden bijvoorbeeld staat een nummer met alleen maar gitaar, en toen ik naderhand zijn muziek hoorde voelde het net alsof ik daardoor geïnspireerd was, ook al kende ik het toen nog niet; bijzonder was dat. Het verdiepen in het werk van Metheny levert veel moois op, al was het maar omdat ik me wel eens zorgen maak of er nog wel iets is dat ik mooi zou kunnen vinden (behalve Arvo Pärt en David Sylvian waar ik alles al van ken), omdat ik zo kritisch ben. Ik ga ook bijna nooit naar concerten… hoewel: deze zomer ga ik naar James Taylor en naar Pat Metheny!

Ben je dan niet bang om te eindigen als een Mark Hollis?

Tja, ik weet het niet. Ik ben gewoon wie ik ben en wie zal zeggen waar het heen gaat. Misschien wel een beetje richting Steve Reich, ik hoor sommige mensen dat in elk geval zeggen. Ik zal me daar eens wat in moeten verdiepen. Het sluit denk ik wel aan bij een bepaalde abstractie waar ik naar op zoek ben in de muziek.

Zit het er ooit nog eens in dat je weer wat Nederlandstalige liedjes gaat maken?

Dat zou zeker kunnen ja, ik weet nog niet wanneer, maar het zal eerder met at the close of every day zijn dan met ME. Het zijn wel dingen die de laatste tijd in me opkomen.

Kun je al iets meer zeggen over het nieuwe atcoed album? Hoe concreet zijn de plannen, zijn er al liedjes, wat wordt het qua stijl?

We hopen dit jaar weer op te starten met atcoed. Er zijn nog geen uitgewerkte ideeën. We zijn wel van plan een album op te nemen dit jaar. Er zijn wel heel veel liedjes, die liggen er al jaren, althans: in basis (melodieën, akkoorden), nog geen uitgewerkte teksten enzo. Ook hoe het er muzikaal uit gaat zien is nog niet te zeggen. Ik leg wel vaak een basis neer (tempo, structuur), maar verder ontwikkelen we de liedjes echt samen.

Nou, we zijn uiteraard heel benieuwd. Minco, hartelijk dank voor dit interview.
Graag gedaan.

Advertenties

10 gedachtes over “interview: Minco Eggersman, Ekko 26-02-2012

  1. Mooi interview, mannen! Die Minco blijft toch een boeiend figuur en jullie hebben hem mooi neergezet, of beter gezegd: tot zijn recht laten komen.
    Hoe was trouwens dat (dubbel)concert? Krijgen we daar ook nog iets over te lezen of blijft dat jullie geheim ;-)?

    • ze waren al jaloers op mijn awfvts concert, (althans PeTer) is dat een teken dat het bij hen minder was … of mogen we nog een lovend verslag verwachten ?

    • Mark Hollis was de zanger van Talk Talk. De twee laatste albums van Talk Talk (spirit of eden en laughing stock) werden al steeds minimaler; daarna heeft hij nog 1 solo-album uitgebracht, dat nog een stapje verder ging, om vervolgens helemaal stil te vallen (letterlijk). Hollis heeft zich daarna helemaal teruggetrokken uit de muziekwereld en (voor zover wij weten) nooit meer een instrument aangeraakt. het was een soort insiders-grapje voor Minco, omdat hij met een vergelijkbare zoektocht bezig is. echter, bij Hollis speelde meer mee, en ik hoop natuurlijk dat het voor Minco niet zo zal gaan…

      • Ah, bedankt voor de toelichting. Ik ken inderdaad dat laatste album van Mark Hollis (vind ik niet zó) maar wist niet dat hij daarna helemaal gestopt is.

  2. Pingback: Ode aan het orgel in de popmuziek (voor Wim) « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.