Concertverslag: Mark Lanegan Band

Mark Lanegan Band tovert Oosterpoort om in rockende, donkere nachtclub

Gastbijdrage van Vincent (vaste reageerder op Mousique)

Gezien: Mark Lanegan Band, support Creature With The Atom Brain op 28-02-2012 in De Oosterpoort Groningen (kleine zaal). Uitverkocht (capaciteit 750).

Hoe moeilijk hij het podium op strompelt, zo goed zingt hij nog. Mark Lanegan deed De Oosterpoort aan in het kader van de Blues Funeral Tour. Opener Creature With The Atom Brain is een aardige opener, maar miste op alle fronten mooie liedjes. Drummer Jean-Philippe De Gheest en zanger/gitarist Aldo Struyf speelden tevens in de band van Lanegan.
Wanneer Lanegan keurig op tijd, 21:15 uur, aftrapt met het bijzonder mooie When your number isn’t up, weet ik genoeg. Het is prachtig, en dat blijft het.
Wat opvalt is dat Lanegan nog altijd bijzonder goed bij stem is. Zijn houding en (pijnlijke) zenuwtrekjes doen vermoeden dat hier een man staat te zingen die fysiek niet meer veel te bieden heeft. Maar dat hoeft ook niet, wanneer je nog zo goed zingt. Gehuld in een donker, rood licht trapt de band het gaspedaal in bij Blues Funeral-opener The Gravedigger’s Song. Geen moment gaat het té hard, de band en geluidsman weten te doseren. De band staat ten dienste van Lanegan, die geen moment contact lijkt te hebben met zijn band of laat staan, met de zaal.
Middenin het concert mompelt hij iets over zijn band en stelt ze voor. Niet te verstaan. Het bedankje is minimaal. Lanegan zingt liever. De nieuwe plaat Blues Funeral bevat meer elektronica dan voorganger Bubblegum en dat is live goed te horen. De samples die meelopen zorgen soms voor een kleine brij, waardoor Lanegan soms net niet tot uiting komt. Voor de fans, waaronder ik mezelf ook schaar, is het geen probleem. Wie Blues Funeral kent, weet precies wat er gebeurt. Maar voor de bezoekers die maar weinig kennen van Lanegan en op de gok gaan, is het maar lastig om de aandacht vast te houden. Dat is ook duidelijk zichtbaar in de zaal: men blijft maar op en neer lopen om bier te halen. Telefoons zwaaien continu door de lucht en tussen de nummers door is een hard geklets te horen.
Hoewel ik Blues Funeral een prachtige plaat vind, blijven de oudere liedjes voor mij toch mooier. Ze zijn intenser, minimaler en krachtiger, lijkt het. Een kippenvelmoment is er dan ook bij Creeping Coastline Of Lights van het album I’ll take care of you. Prachtig ingetogen brengt Lanegan dit nummer zoals alleen hij dat zo kan: stoïcijns, maar vol emotie. Ook 1e toegift One Way Street bezorgt kippenvel.
Het was voor een buitenstaander geen gemakkelijke kost, dit concert. De beats van Blues Funeral waren hard, rauw en aanwezig. Ultieme rocksongs Hit the city en Methamphetamine Blues worden op straaljagertempo op de zaal afgevuurd. Maar de band speelt goed, het geluid is goed (en niet té hard!) en Lanegan zingt als een engel met een whiskyverslaving. Op Twitter las ik iemand die stelde dat een concert van Lanegan langer duurde dan zijn spanningsboog en ik begrijp wat hij bedoelt. Maar voor de echte kenners is het genieten, van het begin tot het einde, zo’n anderhalf uur lang. Met de rode lampen, die geen moment verspringen, en de ronkende band, tovert Lanegan De Oosterpoort om in een donkere nachtclub.

Cijfer: 8

Advertenties

7 gedachtes over “Concertverslag: Mark Lanegan Band

  1. Het concert was, uiteindelijk, *helemaal* uitverkocht. Voor mij in de rij van het kaarten afhalen stond een stel dat nog kaarten wilde kopen, maar de baliemedewerker gaf aan dat het 10 minuten daarvoor was uitverkocht.

    Trouwens, ik vond zelf de nummers van Blues Funeral beter uitkomen dan die van Bubblegum. Verder leek het wat mij betreft alsof de band de eerste 10 minuten nog een beetje zoekende was naar chemie. Daarna ging het heerlijk los!

    • Mwha, ik heb niet zo gemerkt dat ze naar een chemie zochten, ik vond opener ‘When your number isn’t up’ direct heel erg mooi klinken.

      De Blues Funeral nummert beukten wat harder, misschien waren ze indrukwekkender? Dank trouwens voor de informatie wat betreft kaartverkoop. Zal ’t aanpassen

  2. Een mooi én eerlijk verslag, Vincent. Je toont Lanegan ook in z’n kwetsbaarheid.
    Vanmiddag luisterde ik in de auto naar ‘Field Songs’. Daniël Drost wil ik nog danken voor zijn tip hieromtrent. Gisteren was ik even bij Concerto en pikte er en passant ‘Field Songs’ en ‘Bubblegum’ in de midprice mee. Naast de prachtige tentoonstelling ‘Jodendom’ in de Nieuwe Kerk kreeg dit dagje Amsterdam zo nog een mooie muzikale omlijsting (dan heb ik het maar niet over de cine- en bibliofiele aspecten… :-))

  3. Mooi verslag, heb Lanegan al vaker live gezien. hij is een graag geziene gast op Cactus festival 🙂

Reacties zijn gesloten.