Alabama Shakes

Op 10 april verschijnt Boys & Girls, het debuut van Alabama Shakes. Het lijkt ons iets om naar uit te kijken. Niet voor niets twitterde Justin Vernon nadat hij de band in Nashville zag optreden: Alabama Shakes is murdering me right now. Wij denken ‘dat hij een punt heeft’…

Advertenties

18 gedachtes over “Alabama Shakes

  1. ‘k Wist niet dat gij twitterde, Willem??
    Maar ter zake: dit rockt behoorlijk. En die leadzangeres is behoorijk charmant, op haar geheel eigen wijze. Aan de andere kant vind ik het ook weer niet zo heel bijzonder, maar dat is natuurlijk ook best lastig te bepalen aan de hand van een tweetal nummers… En helaas staat het album nog niet in z’n volle glorie op bandcamp 😦

  2. Ik word een tikje angstig van haar….en ik hoor net als Kees niet heel veel bijzonders eigenlijk. Een soort John Hiatt versneden met de gezeligheid van Magnapop…

    • Bang word ik niet van haar. Op één of andere wijze heeft ze toch iets Winnie de Poeh-achtigs, maar dan wel in de overdrive!

  3. @ JW. Magnapop? Dat lijkt me een associatie die op wel heel particuliere gronden is gemaakt. 🙂 Je kan de gospel, soul en blues die in de muziek van de Alabama Shakes (door)klinkt toch niet vergelijken met de weliswaar aangenaam klinkende maar verder weinig om het lijf hebbende gitaarpop van Magnapop? Ook Hiatt heeft een grammetje of wat minder soul dan deze band, dacht ik zo. Al zou ik wellicht een uitzondering maken voor Bring The Family.

    @ Kees. Winnie de Poeh? Bedoel je haar voorkomen of de muziek? In beide gevallen is uitleg zeker niet overbodig.

    Vergelijkingen? Gordon Gano’s The Mercy Seat-project lijkt me hier meer op zijn plaats. Bijvoorbeeld.

    Alabama Shakes kent een sluipenderwijs geopenbaarde kracht die ook My Morning Jacket kenmerkt. Het duurde enige tijd voordat ‘iedereen’ dat bij de Ochtendjassen in de gaten had. Ik vermoed dat het Alabama Shakes ook zo zou kunnen vergaan.

    • Aan je verdediging zal het niet liggen Wim, als het hier op Mousique met de Bibbers uit Alabama niets wordt ;-).
      En mijn Winnie de Poeh referentie was natuurlijk louter op haar voorkomen gegrond. Qua muziek denk ik meer aan Teigetje…

    • Nee dan lees je het niet goed, ik heb het namelijk over de gezelligheid van Magnapop -die overigens op hun eerste 2 cd’s puike liedjes maken- en niet de muziek. Bij Magnapop staat er ook een stevige tante die een hoofdrol opeist aan het roer. Dat gevoel had ik er even bij. Ik zie deze dame ook zo met het publiek aan de haal gaan met veel gepraat erbij. Hiatt vind ik ook niet zo bijzonder, maar daar deed het me soms aan denken.
      Ik heb, laat ik het dan zo zeggen, weinig tot niets nieuws gehoord. Maar laat dat de pret niet drukken. Iedereen haalt zijn/haar energie uit andere dingen.

  4. Haha, ik zat er op te wachten! Gaan we dat nu elke keer vragen?

    Het is copy paste ja, met wat originele en eigen toevoegingen. Maar uiteindelijk is alle popmuziek terug te voeren op De Rode Box.

    • Ik vraag het de eerste keer (nou goed, na er in een recensietje wat toespelingen op gemaakt te hebben)…
      En dat hier de Rode Box wordt genoemd, tovert natuurlijk een meer dan grote 🙂 op mijn gezicht!

  5. wow, wat een wijf!
    het is niet mijn muziek hoor, en het is dat ik al getrouwd ben, maar dit wil toch iedere man: iedere ochtend wakker worden van zo’n vrouw die het stof uit haar longen staat te bleren voor de spiegel 😉

  6. Pingback: 3 x Black Music (3): Andrae Crouch, Ruthie Foster, Alabama Shakes « mousique.nl

Reacties zijn gesloten.