Recensie: Leonard Cohen – Old Ideas

Het moet er toch maar van komen: een bespreking van de nieuwe plaat van de grootste tekstschrijver die de popmuziek heeft voortgebracht. Hoewel Old Ideas al voorbij gekomen is in de comments, wil ik er toch nog een bericht aan wijden. Na de Unified Heart Tour van afgelopen jaren, waarbij Leonard Cohen min of meer gedwongen door financiele omstandigheden het podium weer moest beklimmen, waren de verwachtingen hooggespannen. Want die Tour was een zegetocht. Overal waar hij kwam bleken de mensen zijn liedjes levend gehouden te hebben, zoals hij het zelf verwoordde, en de concerten raakten vele mensen in het diepst van hun gevoelen. Dat maakte dus nieuwsgierig naar de nieuwe plaat. Zou die in deze euforie kunnen meekomen?

Old Ideas is een logische plaat in het geheel van zijn oevre. Qua stijl sluit het aan bij de ontwikkeling die is in gezet vanaf zijn debuut, maar met name vanaf The Future: zijn stem wordt lager, de muziek kaler, en het geheel wordt opgefleurd met mooie achtergrondkoortjes. Old Ideas is een plaat van een oude man, die alles gezien heeft en terugkijkt op zijn leven. Soms vermoeid, soms gedesillusioneerd, soms hoopvol, in ieder geval ironisch en zelfrelativerend. Hoewel hij een goeroe heeft en zenboeddhist zegt te zijn, is zijn thematiek en vocabulaire opvallend joods gekleurd. En opvallend christelijk. Dat is een constante in zijn teksten, al vanaf zijn debuut.

De plaat begint met Going Home, een lied waarin Cohen met zelfspot naar zichzelf kijkt en zichzelf oproept allle grote woorden en zogenaamde wijsheid nu een keer achterwege te laten. Amen is een van de mooiste liedjes van de plaat en begint met een stuwend Nick Cave achtig orgeltje en het telkens terugkerende Tell me again… van iemand die alles al gezien heeft. Fascinerende teksten als Tell me again when the filth of the butcher/ Is washed in the blood of the lamb komen voorbij. Show me the place was het eerste vrijgegeven nummer en is al besproken op dit blog. Het nummer blijft me raken door de melodie, de zoekende stem, de mooie christologische tekst. Darkness laat helemaal aankomen dat Cohen oud is en rust had willen hebben, maar dat hij zich gedwongen voelt weer allerlei zaken te gaan doen, als touren en albums uitbrengen.

I caught the darkness/ It was drinking from your cup

I caught the darkness/ Drinking from your cup

I said, “Is this contagious?/ “You said, “Just drink it up.”

I’ve got no future/I know my days are few

The present is  not that pleasant/ Just a lot of things to do

I thought the past would last me/ But the darkness got there too.

Hierin hoor je duidelijk de frustratie door richting zijn voormalige manager die zijn vermogen weggesluisd had. En op Coheniaanse wijze verbindt hij het weer met de liefde. Anyhow en Crazy to Love You zijn liefdesliedjes, bittersweet natuurlijk. Crazy to Love You is geschreven door Anjani, een zangeres die meezingt op een aantal van Cohen’s albums. Cohen op zijn beurt droeg weer bij aan haar derde album Blue Alert.  Come Healing doet me qua tekst op een of andere manier denken aan Van Morrison. Wat een sublieme tekst, alles komt er in samen:

O, gather up the brokenness/ Bring it to me now

The fragrance of those promises/ You never dared to vow


The splinters that you carried/ The cross you left behind

Come healing of the body

Come healing of the mind


And let the heavens hear it

The penitential hymn

Come healing of the spirit

Come healing of the limb


Behold the gates of mercy/  In arbitrary space

And none of us deserving / Of cruelty or the grace


O, solitude of longing / Where love has been confined

Come healing of the body

Come healing of the mind

O, see the darkness yielding/ That tore the light apart

Come healing of the reason

Come healing of the heart


O, troubled dust concealing/ An undivided love

The Heart beneath is teaching/  To the broken Heart above


And let the heavens falter/ Let the earth proclaim

Come healing of the Altar

Come healing of the Name


O, longing of the branches/ To lift the little bud

O, longing of the arteries/ To purify the blood

And let the heavens hear it/ The penitential hymn

Come healing of the spirit

Come healing of the limb

O let the heavens hear it…

Banjo is een liedje over verlangen en Lullaby is ook echt een liedje voor het slapen gaan. De koortjes draaien hier overuren, maar het kan mij wel bekoren. Afsluiter is het fenomenale nummer Different Sides. Op beklemmende wijze verwoordt het hoe mensen tegenover elkaar kunnen komen te staan en zich gesteund weten door hun principes. Zo ontstaan er scheidingslijnen die niemand getrokken heeft, behalve zijzelf.

Old Ideas is een typische Cohen plaat, in de lijn van de ontwikkeling die hij muzikaal gezien al een tijd heeft ingezet. Tekstueel is hij scherp als altijd en zijn bijna pratende manier van zingen laten de teksten extra aankomen. Gelukkig geven de engelachtige koortjes op de achtergrond de nodige muzikale luchtigheid. Old Ideas is een plaat waar ik erg enthousiast over ben en die ik iedereen kan aanraden. Voor de cynici in onze eigen gelederen: geef het een kans en laat het groeien. Je leven zal verrijkt worden.

Beoordeling: 8/10

Advertisements

11 gedachtes over “Recensie: Leonard Cohen – Old Ideas

  1. Lekker bezig, Daniël! Ik zou zeggen: en nu aan de APK 😉
    Kijk, aan jouw enthousiaste verhaal zal het niet liggen als ik toch nog even wacht om dit plaatje aan te schaffen. Als hij ooit voor een paar euri’s in de schappen ligt, zal ik hem echt niet laten liggen – verzamelaar als ik ben 😉 – maar de volle mep vind ik nu nog echt veel. Waarom? Vanwege zijn mompelende stem, die te nadrukkelijke koortjes en te kabbelende liedjes. Tekstueel blijft hij natuurlijk groots. Daar heb je me zeker ook weer van overtuigd.

  2. ik vind Cohen nog steeds meesterlijk, ook op de nieuwe plaat. alleen al het eerste nummer is meesterlijk qua tekst. en dat is dan ook vooral waarom ik de man waardeer: vanwege zijn teksten. Op bv songs of love and hate vind ik de muziek ook erg mooi, maar neigt meestal een beetje naar oubollig. Niet in het minst vanwege die lullige koortjes, en dat blijft ie maar volhouden. maar ik vergeef het de man – hij is tenslotte ook geen 20 meer – en probeer erdoor heen te luisteren. En dan is dit toch een erg goede plaat inderdaad.

  3. Ik vind ‘m steeds beter worden. Overigens bedankt nog voor je goede tip van ‘If it be your will’ Daniël. Met welk liedje begon jij trouwens vrijdag? Ik weet nog dat ik het erg prettig vond klonken. Van dat album over die jongen en dat meisje…

  4. ik heb het net gelezen. Mooi artikel. Er is ook wel een promotieonderzoek aan te wijden wat mij betreft. Iemand?

Reacties zijn gesloten.