Waar is Whipster?

Enige tijd geleden werd hier Strange (2002), het eerste album van het Groningse Whipster kort belicht. Een prachtig album dat meer aandacht verdient dan dit vleugje. Dus dook ik in mijn archief om er mijn recensie van Strange uit op te diepen. Daar trof ik ook een recensie aan van Road Apple (2005), het tweede album van Whipster. Terwijl ik de recensies, die eerder in Heaven verschenen, doorlas, dacht ik: hoe is het eigenlijk met Peter van der Heide, de voorman van de band? Peter antwoordde het volgende:

Whipster bestaat nog steeds, al hebben we al jaren niet opgetreden. De derde cd krijgt wel steeds meer vorm (twee sessies gehad, nummer of vijf opgenomen). En we zijn weer een drummer verder. Het nieuwe werk heeft wat meer tempo, maar klinkt nog altijd als Whipster. Repeterende ritmes, twangy gitaar en uitstapjes naar dub. Zoals het nu lijkt, brengen we het uit op vinyl. Wie weet dit jaar nog. We willen in ieder geval dit jaar weer eens gaan spelen.

Check ons profiel op Soundcloud eens: http://soundcloud.com/whipster. We zijn ook te vinden op Facebook.

We werken verder aan een project met beeldend kunstenaar Snorkel, al kan ik daar nog niet veel over naar buiten brengen.

Zelf heb ik ondertussen als gast wat meegewerkt aan cd’s van Electric Barbarian (jazz), Rudy & his Fascinators en The Tranquis. Van onze bassist verschijnt binnenkort een cd (hij speelt ook in de band Mansell).

Whipster – Strange (My First Sonny Weismuller Recordings)

Kleischepping

Schuin hangt de tractor op het land. De wielen links graven zich traag maar vastberaden voort. Achter de ploeg glanst de zojuist omgeworpen klei in de late najaarszon. Boven de tractor en de ploeg cirkelen meeuwen als snippers papier in de wind. Aan de einder een boerderij en bomen. De lucht is helder en doet de eerste nachtvorst vermoeden. Zo, met je fiets in de hand in de polder, klinkt Strange van Whipster. Het horen wat je daar ziet. Het weten van de seizoenen die hoe dan ook elkaar zullen opvolgen. Besef hebben van de diepe gronden van de menselijke geest. Hoe onrustig soms klopt ons hart? Het drietal uit Groningen beperkt zich tot gitaar (Peter van der Heide), bas (Henk Drent) en drums (Marinus de Lange). Waarbij gitarist Rudy Lentze wordt gezien als een vaste gast. De zeven werkelijk prachtige liedjes krijgen de tijd die ze vragen. Langzaam, lang en weloverwogen maar nooit traag. Met hier een cello en daar een accordeon. O die accordeon (Jeroen de Jong)! In het prachtige You Are Not Here Anymore and I Miss You lijkt ze niet verder te kunnen. De Lange tikt behoedzaam maar trefzeker door. Dan hervindt ze zich. En halen ook gitaar en bas opgelucht adem. Het is een sobere opluchting die ook de andere liedjes kenmerkt. Weten dat er nog meer wacht. Wat Giant Sand en Calexico doen voor het woestijnzand, doet Whipster voor de klei. De band verbindt Zeeland moeiteloos met Groningen. Je stapt weer op je fiets en knikt onwillekeurig. There is no love without redemption/without temptation there is no love. Werd de eerste mens niet uit klei geschapen?

Whipster – Road Apple (My First Sonny Weissmuller Recordings) 

Gebutste pracht

De appel die van de boom valt en op de weg rolt. Gebutst maar prachtig. Het zijn de woorden van Shane MacGowan die dit Road Apple van het Groningse Whipster tekenen. Hun weergaloze Strange uit 2002 werd nauwelijks opgemerkt. Wat Giant Sand en Calexico doen voor het woestijnzand, doet Whipster voor de klei. Schreef ik toen. Zelfs de recensie raakte kwijt. Nu is er de tweede. Alles hoor je op Road Apple: postrock, folk en country. Maar het klinkt als Whipster: Peter van der Heide (gitaar en zang) en Henk Drent (bas). Met een nieuwe drummer, Vincent van de Bijl. Die prachtig drumt (vooral in het instrumentale Why Is This Bedroom So Cold?) en in het schitterende Still een tekst uit Psalm 139 zingt. De altijd licht melancholieke maar zeker niet sombere van der Heide zegt wat iedereen zou willen zeggen. Maar wat zo vaak in de keel stokt. What comes is so much better/much better/Than what came before. Bedachtzaam zijn ze, de acht stukken, met langzaam kringelende melodieën. Nooit traag. Gitaren die als meeuwen over de akkers glijden. Als een boom staat de bas. Aan haar zwiepende tak de appel. Die straks zal vallen.

Advertisements

6 gedachtes over “Waar is Whipster?

  1. Mooie recensies, Wim. Ik kende ze al, maar toch weer leuk om terug te lezen. Die eerste met die ploegende tractor deed me heel sterk denken aan een gedicht van Jan Willem Schulde Nordholt:

    De ploeger

    Die zaait die maait
    (opschrift op een boerderij in Hattem)

    Rechtop gaat over het land
    God achter de paarden en drijft
    de ploeg met ijzeren hand.

    Een zwarte vogelzwerm hangt
    in het spoor van zijn voeten en schrijft
    miserere achter hem aan.

    Maar blind zal hij verder gaan,
    zijn werk is geslachten lang,
    hij ploegt de akker, hij zaait.

    Maar eens als de morgenwind waait
    en de doden op zullen staan
    dan keert hij: die zaait die maait.

    Goed, het gaat natuurlijk om de muziek… 😉 Die is prachtig. Beide albums maar weer eens uit de kast halen en draaien. Ik heb wel zin in fijnbesnaarde feedback en aangrijpende liedjes!

  2. Waarschijnlijk zal Whipster op 23 maart (kort) optreden in Vera, Groningen. Svetkoff Lamps, de band van Marinus de Lange, voormalig drummer van Whipster, zal dan een mini elpee presenteren.

    • Mmm, met dat Svetkoff Lamps weet ik het niet helemaal, Wim. Een soort Whipster in een hogere versnelling? Geheel zuiver wordt er ook niet gezongen. Doet me ook een beetje aan Sonic Youth denken… Maar ja, het is maar één nummertje hè…

      • Haha, een soort Whipster in een hogere versnelling, die had ik nog niet eerder gehoord. De Sonic Youth tik is gebleven maar het nummer in bovenstaand filmpje spelen we al lang niet meer. Het filmpje blijft ons natuurlijk achtervolgen, het is gemaakt tijdens het debuut optreden van Svetkoff Lamps in het Viadukt in 2009.
        Laat ik maar even een link naar een andere site plaatsen waar een nummer is te beluisteren die ook op onze 10″ komt.

        http://nl-nl.facebook.com/SvetkoffLamps?sk=app_178091127385

      • Hoi Jon, dat vind ik elke keer weer leuk: bands en bandleden die gewoon zelf reageren op dit blog. Die nummers op FB klinken wel lekker. Inderdaad, Sonic Youth is ook hier binnen handbereik, maar er zijn een hoop slechtere bands om mee geasscocieerd te worden, toch?!
        Toch vind ik Whipster wel wat wijdser en mystieker, als ik het zo zeggen mag.

  3. Pingback: Town Of Saints – something to fight with | mousique.nl

Reacties zijn gesloten.