recensie: Denison Witmer – the ones who wait

Mono Vs Stereo
inventief, introspectief, ingenieus

Er schuilt iets bedrieglijks in de muziek van Denison Witmer. De eenvoudige snit van zijn akoestisch gitaarspel, zijn bedachtzaam langs oevers van traagheid wandelende liedjes en zijn altijd beschaafd achter in de rij wachtende stem, voor je het weet luister je nog wel maar hoor je niet meer. Wellicht kreeg zijn beste, door Don Perris van The Innocence Mission geproduceerde album, Are You A Dreamer? (2005) hierdoor niet de aandacht die het verdiende.

Witmer kent een zekere verwantschap met Christ-haunted of Christ-centered muzikanten als Damien Jurado en David Bazan. En net zoals zij is hij een uitstekend tekstdichter. Neem nu zo’n prachtige zinnetje als: Life before aesthetics/was a nail hole in the wall. Of dit: We build our friendships in bottles/They take a long time to set/Stand back and wonder/How did we get into that? Beide zijn afkomstig van The Ones Who Wait, Witmers nieuwe, door Devin Greenwood geproduceerde album. Waarop we ook Don Perris weer tegenkomen, net als drummer James McAlister en Rosie Thomas.

Inderdaad, ook de zachte kant van Sufjan Stevens klinkt door in Witmer’s muziek. Het aan Witmer’s overleden vader opgedragen The Ones Who Wait doet, anders dan Carry The Wait (2008), in niets onder voor Are You A Dreamer? en kent dezelfde inventieve introspectie die dat album kenmerkt. De fraaie vinylversie van dit album bevat een extra ep met verstilde covers van o.a. Noel Gallagher, Nick Drake en Mark Kozelek. En dat gitaarspel dan? Hier volstaat een derde i-woord, namelijk ingenieus.

Wim Boluijt ****

(verscheen eerder in Heaven)

Advertenties

3 gedachtes over “recensie: Denison Witmer – the ones who wait

  1. Illustere recensie, Wim! Illustratief voor jouw stijl: origineel en beeldend. En intrigerend voor mij: hoe een beperking in de woorden bij zo’n blad als Heaven toch tot een diepgaand verhaal kan leiden. Ik heb daar toch meer ruimte voor nodig… 😉
    Ik heb aardig wat albums van Witmer in de kast staan. Are You a Dreamer? is mijn favoriet. Maar ik zal deze ook niet laten staan, zoveel is me nu al duidelijk. Die man is een poëet en een begaafd zanger.
    Btw: Denison Witmer tekende een contract bij het label Asthmatic Kitty (het befaamde label van Sufjan Stevens). Goeie actie!

  2. Aanvulling op de aanvulling van Kees: begin maart verschijnt dit album inderdaad (opnieuw) bij Asthmatic Kitty. Omdat het label ook nog een zomerrelease van Witmer heeft aangekondigd, vermoed ik dat de ep ook zal worden uitgebracht.

Reacties zijn gesloten.