mousique for free: the tumbled sea en Bosques de mi Mente

Bij de kerstliedjes die Mousiquevriend Kees in december massaal aanraadde sprong één artiest er wat mij betreft uit: Sam Billen. Deze week besloot ik me wat meer in deze man te verdiepen en downloadde ik het album Death of a Saint gratis van zijn site: http://sambillen.com/ Wat ben ik toch blij met dit soort gulle muzikanten. Bij het luisteren van het eerste nummer, dacht ik even dat ik per ongeluk Ólafur Arnalds had aangezet. Ik had rustige singer-songwritermuziek verwacht, maar Death of a Saint bleek een album te zijn dat bijna uitsluitend pianomuziek bevat. Dhr. Billen is veelzijdiger dan ik dacht.  ‘In the not-so-near future, Sam also hopes to release an album of old church hymns, a lullaby album, an R&B album, and an instrumental guitar/piano album’, aldus de website. Dus houd de beste man in de gaten. Ik hoop dat er in de toekomst nog veel aandacht zal gaan naar Sam Billen, maar bij het beluisteren van Death of a Saint moest ik denken aan twee andere artiesten waarvan ik het nodig vind dat ze eens besproken worden.

Het bijzondere album Death of a Saint deed mij namelijk denken aan muziek die al ruim een jaar voorbij komt op mijn iPod, maar waar niet veel meer dan dat mee gebeurt. En daar moet natuurlijk verandering in komen! In het vele ontdekken van nieuwe muziek vergeet ik helaas soms het mooie dat ik al heb en helemaal tragisch is dat als het artiesten betreft die vaak enkel en alleen te vinden zijn via obscure linkjes en daarom nooit de aandacht krijgen die ze verdienen. Daarom de nodige aandacht hier op Mousique (dat is geen obscuur linkje toch?).

The tumbled sea

Eén van deze twee artiesten is the tumbled sea. Veel is hier niet over bekend. Duidelijk is dat het om een eenmansproject gaat. De man die hierachter schuilgaat maakt neoklassieke muziek/ambient. Zijn twee albums, songs by the tumbled sea en melody/summer zijn voor een willekeurige prijs te downloaden van bandcamp (futurerecordings.bandcamp.com).

 Songs by the tumbled sea heb ik het meest beluisterd. De pianomuziek staat centraal  op dit album. Vaak zijn  de pianodeuntjes simpel, niet ingewikkeld, maar daarom niet minder mooi (zie de link hieronder). De  pianodeuntjes worden ondersteund door soundscapes, het geluid van regen, af en toe strijkers en soms ook zijn er pratende mensen te horen. In het trage en treurige muziekstuk may zijn fragmenten te horen uit de afscheidsrede van president Eisenhower. Vooral de sfeer van de natuur is dominant op het album. Een titel als a growing recognition of the genius of birds helpt daar natuurlijk ook aan mee. Het album blijft ingetogen, geen heftige geluidsmuren.  Noem het alleen geen achtergrondmuziek, want daar is het veel te boeiend voor.

 

Bosques de mi Mente
Ook Bosques de mi Mente is een eenmansproject. Deze man (zijn voornaam is Nacho, zo weet ik door het e-mailcontact dat ik met hem had) maakt muziek in een soortgelijk genre als the tumbled sea. Hoewel mijns inziens toch een stukje experimenteler. Ook hier speelt de piano een belangrijke rol. Zijn eerste album Trenes de Juguete  “was an attempt to record on tape the melancholy I felt trying to remember -without much success- my childhood, a happier epoch of which I keep very sparse remnants…” Een mooie insteek! Op het album Innocencia weet Nacho wat herinneringen uit mijn eigen kindertijd naar boven halen. Hij gebruikt hier namelijk wat standaard deuntjes van een keyboard dat ik als kind ook had. Een grappige afwisseling. Bosques de mi Mente weet ontroerende melodieën af te wisselen met geluiden van bijvoorbeeld spelende kinderen en ook interessante ambient (zie de YouTube-link van het nummer waarmee Bosques de mi Mente meteen mijn aandacht greep). De albums van Bosques de mi Mente zijn ook gratis te downloaden: http://www.bosquesdemimente.com/blog/

Het enige nadeel is dat ik de muziek af en toe (dit geldt in mindere mate ook voor the tumbled sea) iets te goedkoop vind klinken. Het geklooi met het kinderkeyboardje bij Bosques de mi Mente is leuk, maar soms overbodig en het maakt Innocencia een wat te lang album. Maar het mag dan goedkoop klinken, ik heb aan deze artiesten dan ook geen rode cent betaald. Hoewel, 5 euro vijftig (incl. verzendkosten) voor een fysieke versie van Innocencia met een button erbij! En dat is het zeker waard.

Advertisements

28 gedachtes over “mousique for free: the tumbled sea en Bosques de mi Mente

  1. Een mooie eerste bijdrage, Daan! Lekkker obscuur, daar houd ik van!
    Die Sam Billen verdient zeker meer aandacht. Nu ken ik hem inderdaad vooral van zijn prachtige kerstcompilaties, maar dat album ‘Death of a Saint’ is ook erg mooi. Doet wel heel sterk aan Olafur Arnalds denken, alhoewel: het is eigenlijk andersom, want dit album is al meer dan 10 jaar oud en toen stond dhr. Arnalds nog letterlijk in de kinderschoenen…
    Dat nr. van Tumbled Weed vind ik iets te gladjes. Hij had best wat meer tijd en rust kunnen nemen ook. Neem het prachtige album van Arvo Pärt: Für Alina, waar die rust wel in zit: geen noot teveel, maar zo enorm introspectief en meditatief.
    Dat Bosques di Mente zegt me helemaal niets, maar hij maakt best mooie ambient. Zeegeluiden doen mij altijd goed, want daar begon ooit mijn kennismaking met de electronische muziek mee (nee, ik noem zijn naan nu niet ;-)!). En hoor ik daar ook geen walvissen?!
    Enne… wordt de volgende recensie Blaudzun?

    • Ik kan de zoetheid in dat nummer van the tumbled SEA dan wel weer waarderen. Ik zou het hele album wel een luisterbeurt gunnen, want daar wordt naar mijn mening genoeg rust in genomen. Give it a try! Arvo Pärt ken ik overigens. Prachtig is dat.

      Ik denk niet dat de volgende recensie Blaudzun wordt. Waarschijnlijk wordt het Wooden Saints (luisteren!) of Reservoirs van ME. Die laatste zal ergens deze week op de mat kletteren.

      • Ik moest door die eerste paar maten direct aan Arvo Pärt denken, dat had ik ook al eens bij de filmmuziek van Nick Cave en Warren Ellis. Volgens mij hebben al die gasten ‘Für Alina’ in de kast staan of beter in het hoofd zitten 😉
        Ik zal het album eens beluisteren.
        En die andere albums zijn ook interessant genoeg om een recensie van te lezen…

  2. Heren, dank, ik weet genoeg! Die film ken ik niet Peter, maar lijkt me de moeite waard!

  3. Dank voor de aanbeveling van Sam Billen. Ik ben niet altijd in de mood voor alleen maar piano. Meestal krijg ik een Richard Claydermann gevoel daarvan. (Wie was hij? ;-)) Toch boeit dit album mij op één of andere manier door de toelichting die Sam geeft. Ik vind verhalen mooi en muziek laat je fantasie werken maar het is mooi als je fantasie een bepaalde kant op gestuurd wordt.
    Fijn dat de nummers te downloaden waren.
    Ik ga er nog een keer een avondje (lees: uurtje) naar luisteren.

    • Graag gedaan! 🙂 De toelichting van Sam vind ik ook erg mooi. Ik had stiekem ook gehoopt op teksten die over dezelfde thematiek zouden gaan. Dat je fantasie een bepaalde kant op gestuurd wordt, kan inderdaad leuk werken. Bij Bosques de mi Mente vind ik het dan ook erg leuk dat de nostalgie van de kindertijd in muziek vertaald wordt (dat is wat Nacho probeert in ieder geval).

  4. Ik vind Te Deum ook een geniale Arvo Pärt cd…en verzamel alles wat hij op ECM uitbrengt; op andere labels betreft het vaak mindere uitvoeringen en/of compilaties.

    Leuk Daan deze eersteling! Ben nieuwsgierig geworden en zal eens gaan luisteren. En als het bevalt maar hopen dat het op cd is, want een download daar heb ik niets mee…

    • Het spul van Bosques de mi Mente is op cd te koop voor zeer vriendelijke prijzen. Misschien is inmiddels het één en ander wel uitverkocht hoor.

  5. OK, van Arvo Pärt moet ik dus de ECM-uitvoeringn hebben. En hoe zit het met Górecki? Zijn daar ook mindere en betere versies van?

  6. Ik begreep trouwens dat Pärt verschillende artistieke fasen heeft gekend. Ik hoor jullie vooral over Für Alina, Tabula Rasa en Te Deum. Die behoren ws tot dezelfde periode?
    Kennen jullie ook The Beatitudes en wat vinden jullie daarvan?

    • Ik ben niet anders gewend hier. 😉 Maar als de muziek hierboven een Pärtassociatie met zich meebrengt ben ik blij! En Pärt is inderdaad heel erg gelovig. The Beatitudes is een prachtig stuk! Heerlijk dat orgel. 🙂 En de tekst staat natuurlijk ook als een berg. Geweldig!

  7. In ieder geval is die Pärt een zeer gelovig man. De meeste muziek van hem is religieus en/of liturgisch van aard

Reacties zijn gesloten.